IV SAB/Wa 4/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Danuta Gorzelak - Maciak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2007 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego T. na bezczynność Wojewody (...) w przedmiocie nierozpoznania wniosku w sprawie ustalenia warunków poboru piasku z dna rzeki (...) w N.i jego składowania. 1. zobowiązuje Wojewodę (...) do rozpoznania wniosku Ogólnopolskiego T. z dnia (...) czerwca 2006 r. w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania odpisu niniejszego, prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, 2. zasądza od Wojewody (...) na rzecz skarżącego Ogólnopolskiego T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Ogólnopolskie T. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody (...) wobec nie zakończenia wszczętego w dniu (...) lipca 2006 r. postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków prowadzenia robót, polegających na poborze piasku z dna (...) w miejscowości N.( km (...) – (...) szlaku żeglugowego) oraz na jego składowaniu na prawym obwałowanym brzegu rzeki w tym mieście. W uzasadnieniu skargi podano, że w dniu 19 września 2006r. do Ministra Środowiska zostało wniesione zażalenie na podstawie art. 37 § 1 kpa na bezczynność Wojewody (...), a nadto w dniu 16 października 2006r. wezwano Wojewodę do zaprzestania naruszenia prawa, czyli do zaprzestania bezczynności. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do zakończenia wszczętego postępowania i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wniósł o jej oddalenie podnosząc w uzasadnieniu, iż na wniosek z dnia (...) czerwca 2006r. Ogólnopolskiego T. postanowieniem z dnia (...) lipca 2006 r. na podstawie art. 31 § 2 i art. 123 kpa oraz art.-91 ust.2, art.93, art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. ustawy o ochronie przyrody ( Dz. U. z 2004r. Nr 92, poz. 880) i § 2 pkt 24 lit. a rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004r. w sprawie obszarów specjalnej ( Dz. U. Nr 229, poz. 2313) zostało wszczęte postępowanie w przedmiocie żądanym przez skarżącego. Jednakże na to postanowienie "C. " Spółka z o.o. wniosła do Ministra Środowiska zażalenie, żądając jego uchylenia i umorzenia postępowania w sprawie. Wskazane zażalenie przekazane do Ministra Środowiska przy piśmie z dnia 28 sierpnia 2006 r. pozostaje bez rozpatrzenia, pomimo że pismem z dnia 30 października 2006. zwrócono się do Ministra o pilne jego załatwienie. Zdaniem organu zażalenie to, wstrzymuje postępowanie wyjaśniające w sprawie wniosku skarżącego i uniemożliwia podjęcie stosownej decyzji. Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego- postępowania jest wyłącznie kwestia czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w ustawowym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo-o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 86). Przede wszystkim należy podkreślić, iż zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa odnosi się również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwienia spraw określonych w art. 35 i 36 kpa. Obowiązek załatwienia spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli, a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania obywateli do organów państwa. W myśl art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest, zgodnie z treścią art. 36 kpa, zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Jednakże wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu musi być poprzedzone wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 37 kpa. Według tego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminach określonych w art. 35 i 36 kpa służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż skarżący zastosował się do dyspozycji art. 37 kpa co czyni dopuszczalnym rozpoznanie wniesionej do Sądu skargi. Bezspornym jest, że Wojewoda (...) nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej postanowieniem z dnia 6 lipca 2006r. na wniosek strony skarżącej dotyczącym wydania stosownego orzeczenia w trybie art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880 ze zm.). Skoro brak jest rozstrzygnięcia, które powinno z uwzględnieniem terminów wskazanych wyżej, to organ pozostaje w bezczynności. Podniesione w odpowiedzi na skargę okoliczności, że na postanowienie z dnia (...) lipca 2006 r. o wszczęciu postępowania wpłynęło do Ministra Środowiska zażalenie Spółki "C.", które, zdaniem organu, wstrzymuje postępowanie w sprawie, nie mogły być uwzględnione. Nie odnosząc się co do kwestii dopuszczalności takiego zażalenia wskazać jedynie należy, iż stosownie do treści art. 143 kpa wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia, przy czym organ administracji publicznej, który wydał postanowienie, może wstrzymać jego wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione. Wobec tego, iż Wojewoda (...) nie wstrzymał wykonania postanowienia z dnia (...) lipca 2006 r. powinien był prowadzić postępowanie wszczęte na wniosek Ogólnopolskiego T.. Tymczasem nie podjął w przedmiotowej sprawie żadnych czynnści. Na marginesie powyższych rozważań, podkreślenia wymaga, iż przepis art. 31 § 2 kpa przewiduje jedynie zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na żądanie organizacji społecznej lub o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.