IV SAB/Wa 4/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargę. Skarżący J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieprzestrzeganie przez Urząd W. - Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego przepisów: art. 16 ust. 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, art. 8,9 i 10 § 1 Kpa oraz opinii Naczelnego Architekta W. z dnia 15 grudnia 2003 r. do projektu rozporządzenia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie Planu Ochrony [...] Parku Krajobrazowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż jest właścicielem działek budowlanych z zielenią leśną. W ocenie skarżącego, w związku z tym, że przedmiotowe działki nie zostały objęte rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. w sprawie [...] Parku Krajobrazowego ( Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. 1982), nie podlegają zatem żadnym ograniczeniom zabudowy i nie wymagają zgody na zmianę ich przeznaczenia. Ponadto skarżący podkreślił, iż przez ponad trzy miesiące Urząd W. - Wydział Architektury i Planowania Przestrzennego nie ustosunkował się do jego pisma z dnia 20 lipca 2009 r. W odpowiedzi na skargę Prezydenta W. wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż przedmiotowa sprawa nie znajduje się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Prezydent W. wskazał, iż działka skarżącego znajduje się w obszarze [...] Parku Krajobrazowego. Podkreślił, iż z dotychczasowej korespondencji wynika, iż skarżący podejmuje bezskuteczne, z uwagi na obowiązujące prawo, kroki zmierzające do uznania jego działek za działki budowlane. Tymczasem zgodnie z ewidencją gruntów są to działki o użytku leśnym, dodatkowo objęte ustanowionym w drodze rozporządzenia Wojewody [...] z dnia 16 kwietnia 2004 r. Planem Ochrony [...] Parku Krajobrazowego im. [...] ( Dz. Urz. Woj. [...] z 2004 r. Nr [...], poz. [...]). Wskazał, iż w niniejszej sprawie nie został wydany żaden akt ani czynność, która byłaby objęta kognicją sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia, skarżący w piśmie procesowym z dnia 28 grudnia 2009 r. oświadczył, iż przedmiotem jego skargi jest odmowa sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania sygn. akt IV SAB/Wa 4/10 przestrzennego dla jego działek, położonych w A. w obrębie [...] w Dzielnicy W. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej w skrócie: P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Jak wynika z akt sprawy, w szczególności pisma J. K. z dnia 20 kwietnia 2009 r. skierowanego do Burmistrza Urzędu Dzielnicy W. W., skarżący zwracał się do organu z prośbą o objęcie zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego A. działek, których jest właścicielem. Zdaniem skarżącego przedmiotowy plan nie objął jego działek, pomimo, iż stanowią one w jego ocenie działki budowlane z zielenią leśną. Powyższe bezspornie dowodzi, iż intencją skarżącego jest objęcie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego A. jego działek oraz doprowadzenie do zmiany ich przeznaczenia z gruntów leśnych na nieleśne. Należy jednocześnie podkreślić, iż w piśmie procesowym z dnia 28 grudnia 2009 r. skarżący jednoznacznie wskazał, iż przedmiotem jego skargi jest odmowa sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek z obrębu [...] położonych w A. w Dzielnicy W. W. sygn. akt IV SAB/Wa 4/10 Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm. ), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, zaś w myśl art. 101 a ust. 1 przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. W niniejszej sprawie zdaniem skarżącego bezczynność Prezydenta W. wyrażająca się w niewdrożeniu procedury związanej z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek położonych w A., obręb [...] podlega kontroli sądu administracyjnego. Istotą sporu jest zatem niepodjęcie przez Prezydenta W. uchwały o sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz, 717 ze zm.) uchwalenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie jest obowiązkowe, poza przypadkami, kiedy wymagają tego przepisy odrębne. Jeżeli uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest obowiązkowe, to nie ma podstaw do zastosowania art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Według art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym uchwalanie planów zagospodarowania przestrzennego, w tym ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania należy do zadań własnych gminy. Z przepisów tych, określających zadania, a więc również obowiązki rady gminy, nie wynika jednak prawo żądania mieszkańca gminy lub właściciela gruntów położonych na terenie gminy podjęcia albo zmiany uchwały zatwierdzającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inicjatywa uchwałodawcza przysługuje wyłącznie określonym w statucie organom i osobom, a nie każdemu mieszkańcowi z osobna (postanowienie NSA z 27.05.2009 r., sygn. akt II OSK 1968/08; wyrok z 27.08.1996 r.» sygn. akt II SAWr 280/96, publ. Lex 32563). sygn. akt IV SAB/Wa 4/10 W rozpoznawanej sprawie organem wyłącznie właściwym do podjęcia uchwały o sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest Rada W. Skoro zaś z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek skarżącego położonych w obrębie [...] w Dzielnicy W. W, to tym bardziej nie można nakazać Radzie W. podjęcia uchwały o sporządzenia miejscowego planu, a więc nie można mówić o bezczynności Rady W. w tym zakresie. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż niedopuszczalna jest skarga na bezczynność w przedmiocie podjęcia uchwały o sporządzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdyż sporządzenie takiego planu nie jest w niniejszej sprawie obowiązkowe. Ponadto należy podkreślić, iż w rozpoznawanej sprawie organem wyłącznie właściwym do podjęcia uchwały o sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest Rada W., a nie Prezydent W. Na marginesie warto również wskazać, iż do postępowania planistycznego, toczącego się na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a, skargę jako niedopuszczalną odrzucił.