IV SAB/Wa 58/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. M. na bezczynność Burmistrza Miasta S. w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2012 r. Od tej daty biegł ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął z dniem 13 września 2012 r. W międzyczasie, a mianowicie w dniu 23 sierpnia 2012 r. S. M. złożył w tutejszym Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy. W wyniku rozpoznania tego wniosku, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy przyznał wyżej wymienionemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 12 września 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. K. L. pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącego w niniejszej sprawie. Wyznaczony pełnomocnik w dniu 21 września 2012 r. zapoznał się z aktami niniejszej sprawy, następnie w dniu 24 września 2012 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż Skarżący nie mógł wnieść skargi kasacyjnej w trzydziestodniowym terminie od dnia otrzymania postanowienia wraz z uzasadnieniem, ponieważ pełnomocnik o wyznaczeniu go do udzielenia pomocy prawnej z urzędu S. M. w niniejszej sprawie dowiedział się w dniu 17 września 2012 r. Wraz z wnioskiem pełnomocnik złożył skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie przy tym do art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ustawa wymaga także, by równocześnie z wnioskiem dokonano czynności, której strona nie dokonała w terminie (§ 4 wspomnianego przepisu). W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez stronę siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (patrz B. Dauter, Komentarz do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2006). Pierwszorzędną kwestią w niniejszej sprawie jest więc ustalenie momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W tym miejscu należy podkreślić, iż zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa sądowego (patrz: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2006 r., sygn. akt I FZ 371/06, niepubl.; z dnia 15 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 667/06, niepubl.; z dnia 8 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 569/06, niepubl.), w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy przyjąć, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, nie później jednak niż dzień, w którym upłynęło 30 dni od dowiedzenia się przez stronę o fakcie jego ustanowienia (ściślej mówiąc - uwzględniwszy treść art. 244 § 2 P.p.s.a. - chodzi tu o 30 dni od powzięcia wiadomości o wyznaczeniu konkretnej osoby na tego pełnomocnika). Jednakże wskazać należy, iż ustalenie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sprowadza się do odpowiedzi na pytanie w jakim dniu ustanowiony adwokat z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że możliwość taka powstaje dopiero wtedy, gdy adwokat zapozna się z aktami sprawy (a w niniejszej sprawie adwokat zapoznał się z aktami dnia 21 września 2012 r.), ze stanowiskiem wnioskodawcy co do zakresu skargi kasacyjnej oraz sporządzi tę skargę kasacyjną. Omawiane czynności adwokat ma obowiązek podjąć bez nieuzasadnionej zwłoki, ale przy uwzględnieniu jego normalnego obciążenia pracą zawodową. Wymaganie zatem od pełnomocnika, aby w terminie siedmiu dni od udzielenia pełnomocnictwa, zapoznał się ze sprawą, sporządził i wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jest działaniem zbyt rygorystycznym i skutkuje iluzorycznością przyznanego prawa pomocy. Prowadzi to również do bezzasadnego różnicowania stron, którym przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu i pozostałych stron, które mają aż 30 dni na podjęcie niezbędnych kroków w sprawie (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 30/09, niepubl.). W niniejszej sprawie, nawet w przypadku przyjęcia najmniej korzystnej dla Skarżącego daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej tj. w dniu, w którym adwokat K. L. otrzymała z Okręgowej Rady Adwokackiej pismo powiadamiające o tym, iż została pełnomocnikiem, to i tak dochowany został siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Bowiem jak przyznaje sam pełnomocnik, w/w pismo otrzymała dnia 17 września 2012 r., a siedem dni od tego dnia upływało dnia 24 września 2012 r., którego to dnia nadano na poczcie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W ocenie sądu, pełnomocnik Skarżącego uprawdopodobnił również okoliczności, wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin ten upływał z dniem 13 września 2012 r., natomiast wyznaczona z urzędu adwokat, dowiedziała się o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia 12 września 2012 r. (doręczonym dnia 17 września 2012 r.). Następnie zapoznała się z aktami sprawy (dnia 21 września 2012 r.) oraz wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła skargę kasacyjną (dnia 24 września 2012 r.). W świetle powyższego godzi się podnieść, że spełnione zostały przewidziane prawem przesłanki warunkujące przywrócenie rzeczonego terminu. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 86 §1 P.p.s.a.