IV SAB/Wa 6/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi kwotę 100 (sto) złotych na rzecz skarżącej, tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. P. pismem dnia 10 grudnia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia [...] maja 1968 r. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał, że wydał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, a mianowicie decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r., Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] maja 1968 r. i wobec powyższego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, pomimo prowadzenia postępowania w sprawie, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał żądanego rozstrzygnięcia lub nie podjął czynności. Orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., II OSK 812/08, LEX Nr 478295). Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4a ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), przewidziane dla załatwiania spraw. Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu przez skarżącą skargi na bezczynność, rozpatrzył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej z dnia [...] maja 1968 r. i wydał rozstrzygnięcie w stosunku do którego pozostawał w bezczynności. Ww. decyzja z dnia [...] stycznia 2011 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 stycznia 2011 r. W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W punkcie 2 orzeczono na podstawie art. 201 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.