IV SAB/Wa 81/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Barszcz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej i inwestycji towarzyszącej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. 7 [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w [...] (dalej: "strona", "skarżąca", "Spółka"), po uprzednim ponagleniu, wniosła do Wojewódzkiego Sądu w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wraz z towarzyszącą. W petitum skargi skarżący wskazał, że wnosi ową skargę w zakresie ponownego wezwania Inwestora do uzupełnienia rzekomych braków wniosku zamiast opublikowania w Biuletynie Informacji Publicznej kompletnego wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej i inwestycji towarzyszącej z dnia 20 listopada 2019 r. polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z lokalami usługowymi lub handlowymi, garażem podziemnym oraz zagospodarowaniem terenu na wskazanych działkach. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 7 ust. 9 i 10 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz.U. z 2018 r., 1496 z późn. zm.) poprzez nienadanie wnioskowi dalszego biegu, mimo prawidłowego uzupełnienia braków formalnych i kompletności wniosku. Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o: 1. Zobowiązanie Prezydenta [...] – Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego do opublikowania w Biuletynie Informacji Publicznej, a następnie rozpatrzenia wniosku skarżącego o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej i inwestycji towarzyszącej z dnia 20 listopada 2019 r. w terminie 3 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności"; 2. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności i miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. Zasądzenie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 22.925,15 zł; 4. Zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca podniosła m.in., że pismem z dnia 20 listopada 2019 r. złożyła wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wraz z towarzyszącą. Organ wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, które następnie zostały uzupełnione w dniu 9 grudnia 2019 r. W odpowiedzi Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego zamiast opublikować kompletny wniosek w BIP, pismem z dnia 12 grudnia 2019 r. skierowało do skarżącej ponowne wezwanie do usunięcia rzekomych braków wniosku. Z takim działaniem organu nie zgadza się strona, gdyż jej zdaniem wniosek po złożeniu korekty z dnia 9 grudnia 2019 r. był kompletny – zawierał wszystkie elementy wymagane przepisami ustawy, zatem winien zostać opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej, najpóźniej w dniu 12 grudnia 2019 r. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta [...] wniosła o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu organ podniósł, że dnia 16 grudnia 2019 r. skarżąca złożyła nowy wniosek dotyczący tej samej inwestycji na tym samym terenie, zawierający uzupełnienia wniosku z dnia 20 listopada 2019 r., co do którego, jak podaje skarżąca organ pozostawał w bezczynności, zgodnie z wezwaniami organu o uzupełnienia braków nowego wniosku z dnia 20 grudnia 2019 r. Organ wskazał, że dnia 23 grudnia 2019 r. przedmiotowy wniosek został opublikowany w Biuletynie Informacji Publicznej z terminem na składanie uwag do dnia 13 stycznia 2020 r. w tych okolicznościach, zdaniem organu należy uznać, że tożsamy wniosek, którego dotyczy skarga został skutecznie przez skarżącą złożony i nie zachodzi bezczynność organu, o której mówi strona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej: "Ppsa") sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, niż określone w pkt 1 – 5. Stosownie do art. 3 Ppsa § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z petitum skargi wynika, że wolą strony skarżącej jest "zobowiązanie Prezydenta [...] – Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego do opublikowania w Biuletynie Informacji Publicznej, a następnie rozpatrzenia wniosku skarżącego o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej i inwestycji towarzyszącej z dnia 20 listopada 2019 r. w terminie 3 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności". Wniosek strony został złożony w trybie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz.U. z 2018 r., 1496 z późn. zm.). Rozdział 2 tej ustawy w art. 7 ust. 1 stanowi, że w przypadku zamiaru realizacji inwestycji mieszkaniowej inwestor występuje, za pośrednictwem wójta (burmistrza, prezydenta miasta), z wnioskiem o ustalenie lokalizacji inwestycji do właściwej miejscowo rady gminy. W ust. 4 przywołanego artykułu wskazano, że rada gminy podejmuje uchwałę o ustaleniu lokalizacji, o której mowa w ust. 1, lub odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji w terminie 60 dni od dnia złożenia przez inwestora wniosku, o którym mowa w ust. 1. Rada gminy, podejmując uchwałę, bierze pod uwagę stan zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych na terenie gminy oraz potrzeby i możliwości rozwoju gminy wynikające z ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Kwestię publikacji wniosku inwestora w BIP-e normuje ust. 8 pkt 10. tego przepisu, który stanowi, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie później niż w terminie 3 dni od otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza ten wniosek wraz z dołączonymi do niego dokumentami na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej gminy, a jeżeli gmina nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej na stronie internetowej gminy, określając formę, miejsce i termin składania uwag do wniosku, liczony od dnia zamieszczenia. Informację o zamieszczeniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, wójt (burmistrz, prezydent miasta) podaje do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, przy czym punkt ten został poprzedzony punktem 9 stanowiącym, że w przypadku gdy wniosek, o którym mowa w ust. 1, nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 7 i 8, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wzywa do usunięcia braków formalnych, wskazując termin na ich usunięcie, nie dłuższy jednak niż 14 dni, pouczając jednocześnie, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 27 grudnia 2019 r. organ zawiadomił wnioskodawcę, że na podstawie tego unormowania pozostawia wniosek bez rozpoznania. Ustawodawca w art. 14 omawianej ustawy, umiejscowionym w tym samym rozdziale 2 wskazał wprost, że do spraw określonych w niniejszym rozdziale nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), zwanej dalej "Kodeksem postępowania administracyjnego". Z tego unormowania wynika, że ustawodawca wyłączając stosowanie w kontrolowanym postępowaniu kodeksu postępowania administracyjnego, wyłączył tym samym możliwość skarżenia do sądu bezczynności, wskazanej w ust. 9 art. 3 Ppsa. W niniejszej sprawie konieczne jest więc ustalenie, czy przedmiotowa skarga jest dopuszczalna w trybie pkt. 8 przywołanego przepisu, czyli czy mamy do czynienia z bezczynnością lub przewlekłością prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłym prowadzeniem postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W rozpoznawanym przypadku w grę wchodzić może bezczynność, przewlekłość o jakiej mowa w pkt 4. tego unormowania, w którym mowa o innych niż określone w pkt 1-3 aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zdaniem Sądu uprawnieniem strony, wynikającym z prowadzonego postępowania, a wskazanym w tym unormowaniu, jest uzyskanie uchwały organu stanowiącego gminy w zakresie ustalenia lokalizacji wnioskowanej inwestycji (art. 7 ust. 4), o czym była już mowa wcześniej. Można dodać, że ustawodawca przewidział dla rady gminy 60 dniowy termin do wydanie uchwały w przedmiocie zamierzenia inwestycyjnego, dlatego zdaniem Sądu w tym zakresie można skarżyć ewentualnie bezczynność i przewlekłość organu gminy (art. 101a ustawy z dnia 9 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz. U. z 2019, poz. 506). Jeśli w trybie tamtej ustawy skarga zostanie wniesiona, to w owym postępowaniu będzie badany cały przebieg kontrolowanego postępowania. Natomiast sama publikacja/czy brak publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej nie kreuje po stronie wnioskodawcy "uprawnienia wynikającego z przepisów prawa" w rozumieniu przywołanego przepisu. Jest jedynie jedną z sekwencji czynności, które ustawodawca nakazuje organom podjąć w toku postępowania prowadzonego w trybie ustawy o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących. W tym zakresie można wskazać na prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2019 r., wydane w sprawie o sygn. akt II SAB/Wr 13/19 w podobnym stanie faktycznym. Sąd w pełni podzielił i przyjął za własne stanowisko wyrażone w tym postanowieniu. Podobnie jak w przypadku przywołanego w uzasadnieniu tego postanowienia - postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r., wydanego w sprawie II OSK 2891/13. Jest to sprawa zawisła na skutek skargi strony na "rozstrzygnięcie wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu uwag wniesionych do projektu studium (bądź planu miejscowego), ale oba orzekające sądy w uzasadnieniu wydanych postanowień wskazały na niedopuszczalność skargi na bezczynność w zakresie wskazanym wyżej, podnosząc przy tym, że postępowanie w zakresie uchwalenia/zmiany planu miejscowego lub studium toczą się nie w trybie kodeksu postępowania administracyjnego, a określonym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. 2018.1945 t. j. z dnia 2018.10.10). W kontrolowanym przypadku mamy sytuację podobną, bowiem jak wskazano wcześniej, w tej sprawie mamy do czynienia również z procedurą szczególną, odrębną od postępowania administracyjnego, wskazanego w kpa. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa Sąd orzekł, jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia ----------------------- 6