IV SAB/Wa 83/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. K. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wniesienie kasacji od prawomocnego postanowienia postanawia - odrzucić skargę - Skarżący wniósł skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wniesienie kasacji od prawomocnego postanowienia sądu rejonowego. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że wniosek Skarżącego został rozpoznany w trybie Działu VIII ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017 r. poz. 1257 ze zm.; dalej: K.p.a.) i jako taka nie mieści się we właściwości sądów administracyjnych. Ponadto Minister poinformował, że wniosek Skarżącego zostało zbadany pod kątem jego zasadności i udzielono na niego odpowiedzi, wskazując, że nie znaleziono podstaw do wniesienia kasacji od wskazanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga nie jest dopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369 ze. zm.; dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Wystąpienie Skarżącego zostało w myśl przepisów Działu VIII – konkretnie art. 241 K.p.a. – sklasyfikowane jako wniosek. Przedmiotem wniosku mogą być w szczególności sprawy ulepszenia organizacji, wzmocnienia praworządności, usprawnienia pracy i zapobiegania nadużyciom, ochrony własności, lepszego zaspokajania potrzeb ludności. Wyliczenie spraw, które mogą stanowić przedmiot wniosku, ma charakter przykładowy. Przedmiotem wniosku mogą być zatem wszelkie sprawy, które sprzyjają optymalizacji działania administracji (Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Piotr Marek Przybysz WKP 2017). Postępowanie w sprawie tego typu ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia, określoną w art. 238 § 1 k.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia. W sądownictwie administracyjnym ugruntowane jest stanowisko, wedle którego sądy administracyjne nie posiadają kognicji do rozpoznawania spraw wynikłych ze skarg i wniosków wniesionych w tym trybie, co wynika z faktu, że nie są one objęte dyspozycją ww. art. 3 § 2 p.p.s.a. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a., nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (tak np. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 marca 2013 r. sygn. I OSK 318/13, a także w ww. postanowieniu z 19 stycznia 2012 r.). Zatem skarga wniesiona przez Skarżącego nie podlega rozpoznaniu przez tutejszy Sąd, z uwagi na brak właściwości rzeczowej. Zaś zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.