IV SAB/Wa 91/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 23.08.2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postępowania w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] marca 2015 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stanicy wędkarskiej (zespołu trzech budynków, pomostów i ścieżek edukacyjno-wypoczynkowych) z funkcją turystyki wodnej powiązanej z edukacją oraz gospodarką rybacką, wypożyczalni sprzętu wędkarskiego i rowerów, pokoi gościnnych oraz dwóch tymczasowych bezodpływowych zbiorników na ścieki na terenie działki geod. nr [...] ark. [...], położonej w obrębie [...], gmina [...]. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w trybie art. 37 § 1 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wraz z dowodem nadania wezwania w urzędzie pocztowym bądź dokumentem potwierdzającym jego wpływ do organu. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 kwietnia 2016 r. Ostatni dzień terminu do usunięcia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 4 maja 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, przed jej wniesieniem strona powinna wyczerpać tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1083/14, Lex nr 1467706). W niniejszej sprawie wniesienie skargi powinno zostać poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Skarżący nie wykazał, aby tryb wniesienia skargi został wyczerpany, zaś nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci załączenia do niej odpisu środka prawnego przewidzianego w art. 37 k.p.a. uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 2120/10, Lex nr 687104). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.