IV SAB/Wa 92/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA – Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. N. i M. M. na bezczynność Rady Miasta Z. w przedmiocie braku odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia : - odrzucić skargę. Skarżący w dniu 19 maja 2006r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Miasta Z. wskazując, że organ ten do dnia wniesienia skargi nie odpowiedział na wezwanie skarżących z dnia 3 kwietnia 2006r. do usunięcia naruszenia prawa uchwałami Rady Miasta Z. o numerach: [...] i [...]. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz.1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1269 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W sprawie niniejszej należało zatem zbadać czy nie ustosunkowanie się przez Radę Miasta Z. do wezwania skarżących, dokonanego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz.1591 ze zm., zwanej dalej: u.s.g.), jest bezczynnością organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy P.p.s.a. Należy wskazać, że stosownie do art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Jak wynika z przytoczonej wyżej treści przepisu, pozytywną przesłanką wniesienia skargi na uchwałę w omawianym trybie jest "bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia". Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i orzecznictwem wezwanie będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia albo gdy nie wypowie się w tej materii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwiania sprawy w postępowaniu administracyjnym. W świetle powyższego uzasadnionym jest twierdzenie, że na organie gminy nie spoczywa bezwzględny obowiązek ustosunkowania się do wezwania, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. Skoro taki obowiązek nie istnieje nie można mówić o bezczynności organu w tym zakresie. Zatem w ocenie Sądu nieustosunkowanie się Rady Miasta Z. do wezwania skarżących do usunięcia naruszenia prawa uchwałami o numerach: [...] i [...] nie jest czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.