IV SO/Wa 135/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 31 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.H. w przedmiocie ukarania grzywną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanawia : wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych. W dniu 28 września 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a"). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 21 czerwca 2007 r. przesłała na adres Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wydane przez ten organ postanowienie z dnia (...) maja 2007 r. w sprawie zażalenia na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, zaś Minister w ustawowym terminie 30 dni nie przekazał skargi Sądowi. Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 2 cytowanej ustawy P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a., Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji grzywny. Wymierzenie grzywny jest zatem środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależność od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. II OZ 171/05). Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego, skarga wnoszona za pośrednictwem tego organu a także odpowiedź na skargę i akta administracyjne znajdowały się w Sądzie - bowiem zostały przekazane w dniu 3 października 2007 r. - to nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do ich przekazania Sądowi. Zatem należało uznać, że w okolicznościach niniejszej sprawy wymierzenie grzywny jest uzasadnione. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.