IV SO/Wa 136/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia K. w przedmiocie ukarania grzywną Ministra Środowiska postanawia wymierzyć Ministrowi Środowiska grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych. W dniu 15 lutego 2006 roku (data nadania w urzędzie pocztowym) Stowarzyszenie K. złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) grudnia 2005 roku (...). Minister Środowiska przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie w dniu 18 września 2007 roku. Następnie Stowarzyszenie K. w dniu 3 października 2007 roku (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyło do sądu wniosek o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), ze względu na ponad półtoraroczną zwłokę w przekazaniu skargi do sądu. W odpowiedzi na wniosek Minister Środowiska wyjaśnił, że przyczyną powstałego opóźnienia w przekazaniu skargi Stowarzyszenia K. było podpięcie przedmiotowej sprawy do innych dokumentów, co z kolei wynika z dużej ilości spraw wpływających do Ministerstwa. Zgodnie z art. 54 § 2 cytowanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 cytowanej ustawy, Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji grzywny. Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska, skarga wnoszona za pośrednictwem tego organu a także odpowiedź na skargę i właściwe akta administracyjne znajdowały się w Sądzie (zostały przekazane do Sądu przy piśmie z dnia 18 września 2007 r.), to nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to nie w terminie trzydziestu dni, ale po upływie ponad osiemnastu miesięcy. Wprawdzie wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 . Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależność od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. II OZ 171/05). Mimo zatem wypełnienia obowiązku przez organ w dniu orzekania w przedmiocie grzywny Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy jest uzasadnione. W sprawie nastąpiło bowiem znaczne przekroczenie terminu, a wyjaśnienia dotyczące przyczyn jego przekroczenia nie są zdaniem Sądu wystarczające. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.