IV SO/Wa 22/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku adwokat M. C. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi postanawia: odrzucić wniosek. W piśmie z dnia 16 kwietnia 2014 r. adwokat M. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...]. Z dołączonej do przedmiotowego wniosku opinii wynika, że adwokat M. C. postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydziału [...] z dnia [...] maja 2013 r. sygn. akt [...] na wniosek Prezydenta W. została wyznaczona kuratorem dla nieobecnego A. M. celem reprezentowania nieobecnego w postępowaniu administracyjnym o zwrot przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. Po otrzymaniu decyzji organu pierwszej instancji kurator wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Od ponownie wydanej przez Prezydenta W. decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. kurator również wniosła odwołanie, jednakże tym razem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] marca 2014 r., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Adwokat M. C. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opinii poinformowała, że po przeanalizowaniu akt sprawy nie znajduje podstaw do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. Do wniosku kurator dołączyła także egzemplarz opinii przeznaczony dla A. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalny. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Słowo "wyznaczony" zawarte w powołanym przepisie odnosi się wyłącznie do pełnomocnika wyznaczonego – wskazanego - przez właściwy organ samorządu zawodowego na skutek: 1) wydania przez wojewódzki sąd administracyjny (referendarza sądowego) postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika oraz 2) zwrócenia się przez ten sąd o wyznaczenie pełnomocnika. Potwierdza to jednoznacznie treść art. 253 zd. 1 ppsa, zgodnie z którym o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych, a także treść art. 244 § 2 ppsa, który stanowi, że ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. W związku z powyższym, art. 250 ppsa, a w konsekwencji przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), na które powołała się adwokat M. C. w przedmiotowym wniosku, nie stanowią podstawy prawnej do ubiegania się o przyznanie wynagrodzenia przez adwokata, który został wyznaczony przez sąd rejonowy kuratorem dla osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym. Czynności podejmowane przez kuratora dla nieobecnego nie mieszczą się w zakresie pomocy prawnej świadczonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w rozumieniu § 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia. Wyznaczenie przez sąd przedstawiciela dla nieobecnej strony postępowania administracyjnego na wniosek organu administracyjnego zgłoszony na podstawie art. 34 § 1 K.p.a. następuje na podstawie art. 184 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Wynagrodzenie takiego przedstawiciela należy do kosztów postępowania administracyjnego (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 1989 r. III CZP 117/88. OSNC 1990/1/11). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.