IV SO/Wa 23/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na działalność Naczelnego Architekta W. w sprawie uwzględnienia wniosków skarżącego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę W dniu 6 lutego 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skarga I. S. na działalność Naczelnego Architekta W. w sprawie uwzględnienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki nr [...] jako drogi dojazdowej do działek [...] w obrębie [...] położonych w [...] W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż jest współwłaścicielem w 1/2 części działki nr [...], stanowiącej drogę dojazdową i nie zna powodu dla którego w starym (nieaktualnym) planie zagospodarowania przestrzennego W. nie uwzględniono prawomocnych dokumentów i część działki nr [...] bezprawnie zawładnięto i dołączono do działki budowlanej przy ul. [...]. Mając zatem na uwadze, iż w chwili obecnej uchwalany jest nowy plan zagospodarowania przestrzennego [...] w celu uniknięcia podobnej sytuacji strona skarżąca wnosi o uwzględnienie w planie jego postulatów i dokonania korekty w oparciu o przedstawione dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zażył co następuje: Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm- zwanej w dalszej części P.p.s.a) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 1) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 2) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 3) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 5) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 2) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 3) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Należy jednak mieć na uwadze, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia po uprzednim wezwaniu organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, (patrz art. 52 P.p.s.a). Stosownie do treści art. 52 P.p.s.a , warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu jest zatem wyczerpanie przez stronę skarżąca przysługujących jej środków zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie jak wynika z treści skargi skarżący, domaga się aby w uchwalanym obecnie miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Naczelny Architekt W. uwzględnił jego wnioski i postulaty dotyczące działki nr [...] będącej drogą dojazdową. Przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty wskazują, iż teren na którym znajduje się działka nr [...] objęty został uchwałą Nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] maja 1999r.o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru: [...]. Obecnie zatem trwa procedura uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie to zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U Nr 80, poz. 717 ze zm), a zatem stosownie do treści art. 85 ust. 2 tej ustawy do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego województw, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe tzn. przepisy ustawy dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139zezm). Stosownie zaś do treści art. 18 ust. 1 powyższej ustawy organem właściwym w sprawie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zarząd gminy, a nie Naczelny Architekt W. To zarząd przeprowadza całą procedurę związaną ze sporządzeniem planu, a zatem skarga na działalność innego organu w tym przedmiocie, jest niedopuszczalna. Podnieść również należy, iż sądy administracyjne jak wykazano na wstępie sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ściśle określonym zakresie i tylko w sytuacji gdy skarga została wniesiona po wyczerpaniu przez stronę skarżącą przysługujących jej środków zaskarżenia. Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje zaś środki prawne pozwalające osobom fizycznym na kwestionowanie w okresowym w ustawie terminie już na etapie projektu planu przyjętych w nim rozwiązań, zapisów. Są to protest (art. 23 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym) i zarzut (art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). W przypadku odrzucenia przez Radę zarzutu uchwała taka może być zaskarżona do sądu administracyjnego. Również po uchwaleniu planu przez Radę Gminy jeżeli strona uzna, iż uchwała ta narusza jej uprawnienie lub interes prawny, może stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U tj z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. A zatem jak wykazano powyżej wniesienie skargi do sądu administracyjnego, kwestionującej zapisy planu miejscowego jest dopuszczalne jedynie po wyczerpaniu wskazanych powyżej środków tj. wniesienia w zakreślonym ustawą terminie zarzutu do projektu planu -wówczas skarga dotyczy uchwały o jego odrzuceniu lub po bezskutecznym wezwaniu organu w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia interesu prawnego przez uchwałę rady gminy dotyczącą uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga I. S. na działalność Naczelnego Architekta W. w sprawie uwzględnienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego postulatów skarżącego dotyczących działki nr [...] jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a orzekł jak w sentencji.