IV SO/Wa 28/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi O. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu 16 maja 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga O. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu. W skardze strona zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, dołączając do niej wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF). Wniosek zarejestrowano pod sygn. akt IV SO/Wa 28/16. Ze znajdującego się na karcie nr 44a akt postępowania administracyjnego zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2016 r. Odbiór przesyłki pocztowej pokwitował adresat. Przedmiotowa skarga została przesłana drogą pocztową na adres: Wojewódzki Sąd Administracyjny, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa. Następnie, w dniu 23 maja 2016 r. - przy piśmie Sądu z tej samej daty - przekazano ją Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców (koperta na karcie nr 15 akt sądowych). W dniu 13 czerwca 2016 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź organu na skargę wraz ze skargą i aktami postępowania administracyjnego. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt IV SA/Wa 1487/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ppsa). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ppsa). Jednakże stosownie do treści art. 247 ppsa prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 2, s. 509.). W przedmiotowej sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych. Zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Jak wskazano, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu dniu 15 kwietnia 2016 r. Trzydziestodniowy termin od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie upłynął więc 15 maja 2016 r. – w niedzielę. Zgodnie jednak z art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. O. L. mógł więc skutecznie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, do poniedziałku - 16 maja 2016 r. Przedmiotową skargę wysłano jednak drogą pocztową nie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, a bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie, do którego – jak wskazano - wpłynęła ona 16 maja 2016 r. W tej sytuacji, za datę wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem skargi, należy uznać datę przekazania tej skargi przez Sąd do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, to jest 23 maja 2016 r. Zestawienie ustalonych powyżej dat: doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji (15 kwietnia 2016 r.) i daty przekazania skargi przez Sąd do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (23 maja 2016 r.) z datą, na którą przypadał ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] (16 maja 2016 r.) nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przedmiotową skargę wniesiono 7 dni po upływie przewidzianego przez art. 53 § 1 ppsa terminu. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że mocą art. 58 § 1 pkt 2 ppsa skarga O. L. podlega odrzuceniu. W konsekwencji - jako oczywiście bezzasadna z przyczyn procesowych - skutkuje ona oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny np. w postanowieniach z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 864/12 i z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt II OZ 1084/12). Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.