IV SO/Wa 3/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. S. o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia I. wymierzyć Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych, II. zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz M. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. S. wnioskiem z 4 stycznia 2016 r. wystąpił do Sądu o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska wobec nieprzekazania skargi do Sądu w terminie 30 dni na postanowienie tego organu z 29 grudnia 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wnioskodawca poinformował, że skarga na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...], obręb S., gmina D., wpłynęła do organu 2 lutego 2015 r. Wnioskodawca dodał, że pismem z 5 listopada 2015 r. skierował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w nieprzekazaniu skargi. W odpowiedzi na wniosek Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Organ wyjaśnił, że nie przekazanie skargi w terminie 30 dni nie było działaniem zamierzonym, a wynikło z nieuwagi pracownika organu. Jednocześnie organ dodał, że pismem z 7 grudnia 2015 r. przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Natomiast wniosek o wymierzenie grzywny został sporządzony 4 stycznia 2016 r., a więc po wykonaniu obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej również "p.p.s.a.". W konsekwencji organ wyraził przekonanie, że w tym stanie rzeczy wymierzenie grzywny będzie miało wyłącznie charakter represyjny. Ponadto wydanie pozytywnego orzeczenia byłoby nieuprawnione z uwagi na treść uzasadnienia wniosku o wymierzenie grzywny i oparcie o nieistniejące okoliczności. Z urządzeń ewidencyjnych Sądu wynika, że skarga M. S. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wpłynęło do Sądu 11 grudnia 2015 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 3691/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym w dniu wniesienia skargi). Stosownie zaś do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę, o której mowa powyżej, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. (M.P. z 2016 r., poz.145) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł. W tym miejscu podkreślić należy, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: złożenie stosownego wniosku przez stronę oraz stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny. Z kolei przy ustalaniu wysokości grzywny Sąd ocenia stopień zawinienia organu w niedopełnieniu obowiązku, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., okresu jaki upłynął od wniesienia skargi oraz czy przed rozpoznaniem wniosku organ obowiązek wypełnił (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 449/08, wskazane orzeczenie i orzeczenia powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd za bezsporne uznał, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uchybił obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 3691/15 wynika, że skarga wpłynęła do organu 2 lutego 2015 r., zaś do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została nadana 8 grudnia 2015 r. Przekroczenie ustawowego terminu wyniosło ponad 9 miesięcy. Fakt, iż organ administracji przekazał do Sądu skargę wraz odpowiedzą i aktami sprawy nie skutkuje jednak ani bezprzedmiotowością postępowania, ani bezzasadnością rozpoznawanego wniosku (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09). Wbrew twierdzeniu organu, fakt złożenie rozpoznawanego wniosku przez skarżącego po wykonaniu przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie może również skutkować odmową wymierzenia grzywny organowi. Wniosek o wymierzenie grzywny wszczyna odrębne postępowanie sądowe i brak jest w przepisach prawa ograniczeń czasowych do złożenia takiego wniosku. Okoliczność wykonania ciążącego na organie obowiązku przekazania skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, ma natomiast znaczenie przy ustaleniu wysokości grzywny. W niniejszej sprawie - wymierzając grzywnę organowi w wysokości 500 (pięćset) złotych - Sąd miał na względzie okoliczność, że organ dziewięciokrotnie przekroczył ustawowy termin do przekazania skargi, a obowiązek ten wykonał dopiero po interwencji wnioskodawcy. Niewątpliwie działanie takie - czemu nie zaprzeczył organ - było wynikiem rażącego niedbalstwa pracownika organu. W ocenie Sądu nie można jednak przypisać zaniechaniu organu jako celowego, które zmierzałoby do wyłączenia realizacji prawa do sądu. Tym samym wymierzenie grzywny w kwocie wskazanej powyżej w najwłaściwszy sposób zrealizuje zarówno cel represyjny środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a., jak również najlepiej zmobilizuje organ administracji do unikania podobnych uchybień w przyszłości. Sąd przy określaniu wysokości grzywny wziął także pod uwagę to, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska co do zasady prawidłowo wywiązuje się z obowiązku przekazywania do Sądu skarg wnoszonych na jego działania lub bezczynność. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w oparciu o art. 210 § 2 p.p.s.a. i art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze, że w przedmiotowym wniosku M. S. zwrócił się także o rozpoznanie sprawy na podstawie załączonego odpisu skargi, należy wskazać, że wobec przekazania skargi przez organ administracji, nie zachodzą przesłanki skorzystania przez Sąd możliwości, jaką daje art. 55 § 2 p.p.s.a.