IV SO/Wa 34/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.C. i A. C. w przedmiocie wymierzenia Ministrowi Środowiska grzywny postanawia: wymierzyć Ministrowi Środowiska grzywnę w wysokości 300 (trzystu) złotych. W dniu 16 czerwca 2008r. E.C. i A. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzesłanie do wymienionego Sądu skargi z 26 marca 2008r. na postanowienie Ministra Środowiska z [...] lutego 2008r., znak [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej. Minister Środowiska - w opowiedz na wniosek - wniósł o niewymierzanie grzywny z powodu opóźnienia w dopełnieniu obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ((Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.). Uzasadniając ów wniosek organ wskazał na dużą ilość wpływających skarg, a zarazem brak dostatecznej obsady kadrowej przeznaczonej do ich załatwiania. Jednocześnie zaznaczył, iż odpowiedź na skargę jest w trakcie opracowywania i wraz ze skargą oraz aktami sprawy zostanie niezwłocznie przekazana do Sądu. Sąd zważył co następuje: W myśl art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z cytowanej regulacji prawnej sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przepis ten jednak nie obliguje sądu orzekającego do wymierzenia grzywny, co oznacza iż kwestie tą pozostawia jego uznaniu. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny, zatem przy rozstrzygnięciu wniosku w przedmiocie grzywny bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym czas jaki upłynął od wniesienia skargi, jak i czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wynikający z art. 54 § 2 P.p.s.a. wypełnił (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259; postanowienie NSA z 5.07.2006r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ. ONSAiWSA 2006/6/156; orzeczenie WSA w Olsztynie z 13.12.2006r., sygn. akt II SA/Ol 10/06, publ. LEX nr 202885). Zaznaczyć też należy, iż wypełnienie przez organ powyższego obowiązku przed rozstrzygnięciem przez sąd sprawy z wniosku o wymierzenie grzywny nie uniemożliwia sądowi wymierzenia grzywny. Wnioskodawcy wnieśli wyżej opisaną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Środowiska, którego działanie zaskarżyli, w dniu 27 marca 2008r. Skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 25 lipca 2008r. Z przedstawionego stanu sprawy wynika więc, iż organ przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. dopełnił obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zgodnie jednak z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych chociaż wymierzenie grzywny jest przede wszystkim środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, niemniej jednak ma także stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nadto organ, który nie wywiązuje się z obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia - nie może skutecznie zasłaniać się problemami wewnętrznymi związanymi z jego działalnością (np. postanowienie NSA z 7.08.2007r., sygn. akt II GZ 101/07, publ. Lex 348105). Sąd mając za podstawę powyższe wywody, brzmienie przytoczonych regulacji prawnych oraz przedstawiony stan sprawy - na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. - postanowił jak w sentencji. Wymierzając grzywnę w wysokości 300 zł, nie zaś żądanej przez wnioskodawców w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, Sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, iż Minister Środowiska zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się w terminie z obowiązków nałożonych na organ administracji publicznej dyspozycją art. 54 § 2 P.p.s.a. Sąd podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, tak więc w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika.