IV SO/Wa 422/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Ogólnopolskiego T. w przedmiocie ukarania grzywną Ministra Środowiska postanawia : - wymierzyć Ministrowi Środowiska grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych - zasądzić od Ministra Środowiska rzecz Ogólnopolskiego T. kwotę 115 (sto piętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 10 listopada 2005 r. Ogólnopolskie T. [(...)] wystąpiło z wnioskiem o wymierzenie przez Sąd Ministrowi Środowiska grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 19 sierpnia 2005 r. Ogólnopolskie T. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Środowiska skargę na decyzję tego organu, zaś organ administracji w ustawowym terminie nie przekazał skargi Sądowi. W odpowiedzi na wniosek Minister Środowiska wyjaśnił, że przyczyną powstałego opóźnienia w przekazaniu skargi O. jest znaczna ilość spraw wpływających do Ministerstwa, z których duża część składana jest w formie skarg lub odwołań przez T. Zgodnie z art. 54 § 2 cytowanej ustawy organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 cytowanej ustawy, Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji grzywny. Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska, skarga wnoszona za pośrednictwem tego organu a także odpowiedź na skargę i właściwe akta administracyjne znajdowały się w Sądzie (zostały przekazane do Sądu przy piśmie z dnia 30 grudnia 2005 r.), to nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to nie w terminie trzydziestu dni, ale po upływie czterech miesięcy. Wprawdzie wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 . Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależności od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. II OZ 171/05). Mimo zatem wypełnienia obowiązku przez organ w dniu orzekania w przedmiocie grzywny Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy jest uzasadnione. W sprawie nastąpiło bowiem znaczne przekroczenie terminu, a wyjaśnienia dotyczące przyczyn jego przekroczenia nie są zdaniem Sądu wystarczające. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.