IV SO/Wa 54/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2006r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. w przedmiocie ukarania grzywną Ministra Środowiska postanawia : - wymierzyć Ministrowi Środowiska grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych, - zasądzić od Ministra Środowiska na rzecz Z. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący Z. C. w dniu 25 lipca 2006r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wystąpił z wnioskiem o wymierzenie przez Sąd grzywny Ministrowi Środowiska w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dale P.p.s.a). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu 8 marca 2006r. wysłał listem poleconym do Ministra Środowiska skargę na decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...], zaś organ administracji w ustawowym terminie nie przekazał skargi Sądowi. W odpowiedzi na wniosek Minister Środowiska wyjaśnił, że zwłoka w udzieleniu odpowiedzi na skargę powstała zarówno na skutek potrzeby zgromadzenia niezbędnych materiałów, przeprowadzenia wnikliwej oceny akt sprawy oraz dużej ilości spraw do załatwienia. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a., Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji grzywny. Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska, skarga wnoszona za pośrednictwem tego organu, a także odpowiedź na skargę i właściwe akta administracyjne znajdowały się w Sądzie (zostały przekazane do Sądu przy piśmie z dnia 5 września 2006r., sygn.akt IVSA/Wa 1744/06), to nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to nie w terminie trzydziestu dni, ale po upływie prawie sześciu miesięcy. Wprawdzie wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenia kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 . Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależność od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. II OZ 171/05). Mimo zatem wypełnienia obowiązku przez organ w dniu orzekania w przedmiocie grzywny Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy jest uzasadnione. W sprawie nastąpiło bowiem znaczne przekroczenie terminu, a wyjaśnienia dotyczące przyczyn jego przekroczenia nie są zdaniem Sądu wystarczające. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.