IV SO/Wa 75/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska za nieprzekazanie skargi z dnia 13 września 2013 r. postanawia 1. wymierzyć Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych, 2. zasądzić od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska za nieprzekazanie jego skargi z dnia 13 września 2013 r., odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy dotyczącej decyzji tego organu z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu swojego wniosku Stowarzyszenie wskazano, że w dniu 13 września 2013 r. złożyło skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Pomimo upływu ustawowego terminu oraz dodatkowych ponagleń (pismo z dnia 7 listopada 2013 r.) organ nie wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku, co w ocenie skarżącego daje podstawę do nałożenia na ten organ grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Pismem Sądu z dnia 3 grudnia 2013 r. przesłano wniosek o wymierzenie grzywny do organu celem ustosunkowania się w terminie 7 dni. Udzielając odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia 11 grudnia 2013 r. wniósł o jego oddalenie. Ustosunkowując się do złożonego wniosku organ wskazał, że jakkolwiek uchybił nieznaczne terminowi przekazania do Sądu skargi, to fakt ten w jego ocenie nie świadczy o rażącym zaniedbaniu. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podniósł, że przedmiotowa sprawa ma charakter wielowątkowy, dotyczy dużej i złożonej inwestycji, co spowodowało wydłużenie czasu niezbędnego do szczegółowego odniesienia się do poruszanych przez skarżącego kwestii. Organ poinformował jednocześnie, że dopełnił czynności przekazania skargi wraz z aktami sprawy w dniu 11 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a). Powyższe przepisy przewidują zatem wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, to jest stwierdzenie uchybienia przez organ 30 – dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 podniesiono, że skoro z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a., obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Przyczyny uchybienia ustawowemu terminowi na wykonanie obowiązku o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. mogą natomiast zostać uwzględnione przez sąd na potrzeby ustalenia wysokości nakładanej na organ grzywny. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, Sąd wydając rozstrzygnięcie w przedmiotowej kwestii, wymierza grzywnę wedle swego uznania, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi do jej przekazania i to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie NSA z dnia 24 października 2012 r., sygn.akt II OZ 908/12). W rozpoznawanej sprawie skarżący, pismem datowanym na dzień 13 września 2013 r. wniósł skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Z akt sprawy IVSA/Wa 2869/13, w której zarejestrowano przedmiotową skargę wynika, że skarga ta wpłynęła do organu w dniu 16 września 2013 r. Obowiązkiem organu było zatem, stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a., przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, czyli do dnia 16 października 2013 r. Realizacja ciążącego na organie obowiązku nastąpiła dopiero w dniu 11 grudnia 2013 r., czyli prawie dwa miesiące po upływie ustawowego terminu. Fakt ten, w ocenie Sądu, stanowi wystarczającą podstawę do zastosowania środka, o którym mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. Ustalając natomiast wysokość grzywny należy mieć na względzie, że przyczyną uchybienia ustawowemu terminowi przekazania skargi wraz z aktami sprawy, wskazaną przez orzekający organ, był skomplikowanych, wielowątkowy charakter sprawy. Skarga wniesiona przez skarżące Stowarzyszenie dotyczy decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej [...] na odcinku [...], dla rozwiązań według wariantu [...]. Okoliczność ta, w ocenie Sądu ma znaczenie przy określaniu wysokości wymierzonej grzywny. Ostatecznie ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę czas jaki upłynął od wniesienia skargi, wyjaśnienie przez organ przyczyn nieprzekazania skargi oraz okoliczność, że skarga została finalnie przekazana do Sądu. Tym samym wymierzenie organowi grzywny w wysokości 200 zł w ocenie Sądu osiągnie cel przewidziany w przepisie art. 55 § 1 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnął w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a.