IV SO/Wa 88/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.M. o ukarania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywną postanawia: - wymierzyć Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych. Skarżący - J. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż organ administracji publicznej nie zastosował się do obowiązku przekazania do sądu skarg na bezczynność organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, w myśl art. 55 § 1 powołanej ustawy, Sąd może na żądanie skarżącego orzec o zastosowaniu wobec organu środka dyscyplinującego poprzez wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny. Jakkolwiek w niniejszej sprawie, w dniu rozpoznawania wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi, skargi wnoszone za pośrednictwem tego organu a także odpowiedź na skargi i właściwe akta administracyjne znajdowały się w Sądzie - zostały przekazane przy piśmie z dnia 15 listopada 2006 r. - to nie ulega wątpliwości, że nastąpiło to nie w terminie trzydziestu dni, ale po upływie prawie ośmiu miesięcy. Skargi zostały bowiem nadane w urzędzie pocztowym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 23 marca 2006 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym). Wprawdzie wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzania kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 ustawy P.p.s.a. Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależności od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 171/05). Mimo zatem wypełnienia obowiązku przez organ w dniu orzekania w przedmiocie grzywny Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy jest uzasadnione. W sprawie nastąpiło bowiem znaczne przekroczenie wskazanego w powołanej ustawie terminu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.