V SA 861/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Joanna Kube (spr.), Protokolant Joanna Ukalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi H.P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia odwołania 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Burmistrz Miasta i Gminy B. decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] orzekł o wymeldowaniu H.P. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w B. Decyzja ta została doręczona H.P. w dniu 16 listopada 2002 r. W dniu 2 grudnia 2002 r.(data stempla pocztowego) wpłynął do Burmistrza Miasta i Gminy B., wniosek pełnomocnika skarżącego (datowany 28 listopada 2002 r.) o uzupełnienie wymienionej decyzji na podstawie art. 111 kpa ( k. 163 akt adm.). Następnie w dniu 5 grudnia 2002 r. do Burmistrza Miasta i Gminy w B.zostało skierowane kolejne pismo (datowane 4 grudnia 2002 r.), zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji. Pełnomocnik skarżącego uzasadniając wskazał, że skoro termin do wniesienia wniosku upłynął w dniu 29 listopada 2002 r., to wnosi o jego przywrócenie (k. 167 akt adm.). Burmistrz Miasta i Gminy B. pismem z dnia [...] grudnia 2002 r. przekazał pismo H. P.(bez podania jego daty) Wojewodzie [...] wskazując, że dotyczy decyzji z dnia [...] października 2002 r. Stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu dotknięty jest wadą z art. 58 § 2 kpa, ponieważ nie dopełniono czynności, dla dokonania której domagano się przywrócenia terminu (k. 168 akt adm.). Następnie w dniu 27 grudnia 2002 r. (data stempla pocztowego) do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęło pismo (datowane 24 grudnia 2002 r.) , w którym pełnomocnik skarżącego informuje, że nie otrzymała zawiadomienia o przesyłce poleconej zawierającej decyzję z dnia [...] października 2002 r. (k. 176 akt adm.). Wyjaśniła, że pismo z dnia 5 grudnia 2002 r. nie miało cech odwołania i nie powinno być za tokowe uznane przez organ, ponieważ wnosiła w piśmie z dnia 28 listopada 2002 r. o uzupełnienie decyzji o wymeldowaniu. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. o nr [...] na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że odwołanie z dnia 27 grudnia 2002 r. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] października 2002 r. o wymeldowaniu H. P. z lokalu nr[...] przy ul. [...] w B. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu podano, że skoro decyzja o wymeldowaniu została doręczona w dniu 16 listopada 2002 r. H. P. to termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 30 listopada 2002 r. Zdaniem organu w takiej sytuacji odwołanie nadane 27 grudnia 2002 r. zostało wniesione po upływie przewidzianego prawem terminu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H.P. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi z argumentacją zbieżną z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stąd, właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego Sądu znajduje się siedziba Wojewody [...] – art. 13 § 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), Sąd nie będąc związany granicami skargi dokonał w zakresie swojej właściwości kontroli sprawy pod względem zgodności z prawem we wszystkich aspektach prawnych i orzekł o nieważności zaskarżonego postanowienia. Wojewoda [...]jako organ odwoławczy uznając na podstawie art. 134 kpa, że pismo strony wniesione w dniu 27 grudnia 2002 r. jest spóźnionym odwołaniem od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...]października 2002 r. o wymeldowaniu H.P., rażąco naruszył prawo (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Należy dostrzec, że w przedłożonych Sądowi aktach administracyjnych znajduje się pismo pełnomocnika skarżącego z dnia 28 listopada 2002 r., będące wnioskiem o uzupełnienie decyzji z dnia [...] października 2002 r. Potwierdzenie tego faktu znalazło wyraz także w piśmie z dnia 5 grudnia 2002 r. Również w piśmie z dnia 27 grudnia 2002 r. uznanym przez Wojewodę [...]za odwołanie informowano, że pismo z dnia 5 grudnia 2002 r. nie miało cech odwołania i nie powinno być za takowe uznane przez organ, ponieważ pismo z dnia 28 listopada 2002 r. zawiera wniosek o uzupełnienie decyzji o wymeldowaniu. Wobec tego, że decyzja została doręczona skarżącemu 16 listopada 2002 r., to termin do wniesienia wniosku z art. 111 § 1 kpa upływał z dniem 30 listopada 2002 r. Ponieważ 30 listopada 2002 r. przypadał w sobotę to ostatnim dniem do wniesienia tego wniosku był poniedziałek 2 grudnia 2002 r. Stosownie bowiem do orzecznictwa Sądu Najwyższego sobota jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 kpa (por. postanowienie z dnia 22 lutego 2001 r. o sygn. akt III RN 78/00; OSNP 2001/14/457). Zarówno organ I instancji jak i Wojewoda[...] nie odnieśli się w żaden sposób do złożonego w terminie (2 grudnia 2002 r.) wniosku pełnomocnika skarżącego o uzupełnienie decyzji w trybie art. 111 kpa. Należy zwrócić uwagę, że zgłoszenie w trybie powołanego wyżej przepisu żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia). Dlatego zgodnie z art. 107 § 1 kpa akt wydany w wyniku rozpoznania żądania powinien zawierać nowe pouczenie o terminie wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem, uwzględniające treść art. 111 § 2 kpa (por. wyrok z dnia 22 listopada 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1783/98 - ONSA 2002/1/23). Niezależnie od tego należy stwierdzić, że Wojewoda nie odniósł się do zawartego w piśmie z dnia 27 grudnia 2002 r. (uznanym przez Wojewodę za odwołanie) zarzutu braku prawidłowego doręczenia decyzji z dnia [...] października 2002 r. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi. Jak wynika z akt sprawy (k. 150 akt adm.) H.P. w dniu 23 września 2002 r. złożył do Wydziału Spraw Obywatelskich przy Urzędzie Miasta i Gminy w B. wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka swojego pełnomocnika H.P., podając jej nowy adres zamieszkania B. ul. [...]. Zmianę adresu potwierdza także sam pełnomocnik na kopertach pism adresowanych do organów (k. 162 i 165 akt adm.). Natomiast decyzja z dnia [...] października 2002 r. wysyłana została na adres dotychczasowy tj. B. ul. [...]. Zdaniem Sądu, informacja zawarta w powołanym wyżej wniosku dowodowym skarżącego stanowiła zawiadomienie dokonane w trybie art. 41 kpa. Wobec tego należy uznać, że decyzja z dnia [...] października 2002 r. nie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego ( art. 40 § 2 kpa), a zatem bieg terminu do wniesienia odwołania nie rozpoczął biegu. Z przedstawionych względów Sąd orzekł o stwierdzeniu nieważności zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa. O wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na mocy art. 152 tej ustawy.