V SA/Wa 1002/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2014 r. sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... marca 2014 r. nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności wynikającej z mandatu karnego 1. oddala skargę; 2. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz r. pr. J. H., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę ..., w tym tytułem wynagrodzenia kwotę ... oraz tytułem 23 % podatku od towarów i usług ... Przedmiotem skargi wniesionej przez M. R. jest postanowienie Ministra Finansów z dnia ... marca 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia ...stycznia 2014r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku M. R. o umorzenie mandatu karnego kredytowego. Z zaskarżonego postanowienia Ministra Finansów wynika, że dnia 8 stycznia 2014 r. do Wojewody Wielkopolskiego wpłynął wniosek M. R. o umorzenie mandatu kredytowego nałożonego dnia 8 czerwca 2010 r. Uzasadniając wniosek o umorzenie wnioskodawca powołał się na sytuację osobistą i majątkową, wskazał, że przebywa w areszcie śledczym, nie ma środków na uregulowanie mandatu i jest osobą niepełnosprawną. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia ... stycznia 2014r., wydanym na podstawie art.61a k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania ze względu na brak przedmiotu sprawy. W zażaleniu na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego skarżący powtórzył argumenty podane we wniosku o umorzenie należności, podnosząc dodatkowo zarzuty wobec postępowania egzekucyjnego. Wymienionym na wstępie postanowieniem Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Wielkopolskiego. W uzasadnieniu postanowienia Minister Finansów na wstępie wskazał, że nie jest właściwy do rozpoznania zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego. Ponadto organ II instancji wyjaśnił, że w myśl art.45§3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz.U. z 2013 r., poz.482 ze zm.) orzeczona kara nie podlega wykonaniu jeżeli od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata. Mandat nałożony na wnioskodawcę stał się prawomocny dnia 8 czerwca 2010 r., a więc grzywna z tytułu tego mandatu przedawniła się dnia 8 czerwca 2013 r. Brak jest zatem przedmiotu postępowania w sprawie z wniosku M. R. o umorzenie należności przedawnionej, co uzasadniało odmowę wszczęcia postępowania przez Wojewodę Wielkopolskiego. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Ministra Finansów, M. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, że nałożony na niego mandat karny nadal figuruje w Urzędzie Skarbowym w Poznaniu jako mandat do egzekucji. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego (ewentualnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa,v:art.145§1 p.p.s.a.). W myśl art.134 §1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami skargi. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia oraz postępowania prowadzącego do jego wydania zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami Sąd uznał, że kontrolowane postępowanie oraz postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione. Zgodnie z niekwestionowanym stanem faktycznym, M. R. został dnia 8 czerwca 2010 r. ukarany mandatem karnym, którym nałożono na niego grzywnę w wysokości ... zł., który to mandat przyjął. Pismem z dnia 5 stycznia 2014r., które wpłynęło do Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu dnia 8 stycznia 2014 r., M. R. wystąpił o umorzenie zadłużenia wynikającego z mandatu karnego. Stosownie do art.98§3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń ( Dz.U. z 2013 r.,poz.482 ze zm.) mandat karny kredytowy staje się prawomocny z chwilą pokwitowania jego odbioru przez ukaranego. Zgodnie z art.45§ 3 Kodeksu wykroczeń orzeczona kara lub środek karny nie podlega wykonaniu, jeżeli od daty uprawomocnienia się rozstrzygnięcia upłynęły 3 lata. W związku z powyższym w rozpoznanej sprawie, poczynając od dnia 9 czerwca 2013 r. nie istniała możliwość egzekwowania grzywny nałożonej ww. mandatem karnym. Dlatego postępowanie w sprawie umorzenia zadłużenia nałożonego tym mandatem było w dniu złożenia wniosku o umorzenie bezprzedmiotowe, co uzasadniało odmowę jego wszczęcia na podstawie art.61a ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. 2013 r., poz. 267). Prawidłowo również Minister Finansów stwierdził, że nie jest organem właściwym do rozpatrzenia zarzutów wnioskodawcy dotyczących postępowania egzekucyjnego. Na marginesie sprawy Sąd wskazuje, że w aktach administracyjnych sprawy (k.8) znajduje się wydruk zatytułowany "Tytuły wykonawcze", z którego wynika, że tytuł wykonawczy dotyczący grzywny orzeczonej wobec M. R. w drodze mandatu dnia 8 czerwca 2010 r. został umorzony dnia 9 lipca 2013. Z wyżej przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną. Z uwagi na to, iż w sprawie Skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego - pełnomocnika z urzędu, a koszty tej pomocy nie zostały opłacone, Sąd orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, na podstawie 250 p.p.s.a. i § 14 ust.2 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz.U.Nr 163, poz.1349 ze zm.).