V SA/Wa 1007/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. w W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 5 marca 2013 r. został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2013 r. (strona 9 skargi). Zarządzeniem z dnia 9 maja 2013 r. zwrócono się do strony skarżącej o wyjaśnienie, czy cofa wniosek o wstrzymanie i wnosi o umorzenie postępowania w tym zakresie. Powyższe było następstwem wzięcia z urzędu pod uwagę informacji zawartej w zażaleniu organu, złożonego w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 554/13, w której Sąd uwzględnił wniosek strony i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Minister wskazał mianowicie, że Spółka dobrowolnie uiściła kwotę nienależnie zwolnionego zabezpieczenia, która jest przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, tj. kwotę 618.960 zł wynikającą z decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] listopada 2012 r. o numerze [...]. W zarządzeniu wskazano jednocześnie, że w razie podtrzymania wniosku, skarżąca winna nadesłać dokumentację potwierdzającą, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – w terminie 7 dni pod rygorem skutków prawnych. Pismem z dnia 21 maja 2013 r. Spółka podtrzymała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do pisma załączono kopię sprawozdania finansowego za okres od dnia 1 października 2011 r. do dnia 30 września 2012 r. wraz z opinią niezależnego biegłego rewidenta, która to dokumentacja wskazuje – w ocenie strony – na trudną sytuację finansową Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczyć na wstępie należy, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677). W konsekwencji uznać należy, że zastosowanie ochrony przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma zastosowanie tylko i wyłącznie w stosunku do decyzji, które nadają się do wykonania. Przenosząc ww. uregulowanie prawne na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezprzedmiotowy albowiem skarżąca wykonała już zaskarżoną decyzję tj. dokonała spłaty całej kwoty nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej wraz z odsetkami, przed wydaniem przez Sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania tejże decyzji. Podkreślenia wymaga, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji już wystąpiły, gdyż instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona podmiotu, który wniosek taki składa przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącej ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce – jak wskazano powyżej – tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Zatem w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r., I OZ 410/10). W sytuacji, gdy zaskarżona decyzja określiła kwotę nienależnie zwolnionego zabezpieczenia z tytułu zaliczkowej refundacji wywozowej oraz zobowiązała skarżącą do jej zwrotu wraz z odsetkami, a skarżąca kwotę tę na rzecz Skarbu Państwa uiściła, to w chwili orzekania przez Sąd pierwszej instancji skutek wynikający z zaskarżonej decyzji już nastąpił. Obecnie skutki tej decyzji mogą być zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącej orzeczenie Sądu uwzględniające skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie z wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako bezprzedmiotowe.