V SA/Wa 1015/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Asesor Sądowy WSA - Marta Laskowska, Protokolant - Beata Zborowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2007 r. sprawy ze skargi X. (...) Sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...)grudnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej, kwoty cła i podatku od towarów i usług oddala skargę Przedmiotem skargi z (...)stycznia 2007 r. firmy X. (...) Spółki z o.o. z siedzibą w W. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z (...) grudnia 2006 r. nr (...) uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr (...) z (...)czerwca 2004 r. w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umarzająca postępowanie oraz utrzymująca zaskarżoną decyzję w mocy w pozostałym zakresie, tj. uznająca rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej spornego towaru za prawidłowe. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Zgodnie ze zgłoszeniem celnym SAD nr (...) z (...)czerwca 2001 r., objęto procedurą dopuszczenia do obrotu m.in. towar określony jako drukarka sieciowa D.P. (...) deklarując kod PCN 8471 60 40 0 - z zerową stawką celną. Po weryfikacji, zgłoszenie celne jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte, a towar nim objęty został dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym według kodu PCN zadeklarowanego przez zgłaszającego. W trakcie kontroli przeprowadzonej w siedzibie skarżącej Spółki przez inspektorów Urzędu Kontroli Skarbowej w W. ustalono, że w wielu przypadkach importer deklarował w zgłoszeniach celnych nieprawidłowy kod PCN, co miało wpływ na określenie kwoty wynikającej z długu celnego i ustalenie prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług od importowanych towarów. Według kontrolujących, urządzenia D.C. i D. winny być klasyfikowane do kodu PCN 9009 12 00 0, a urządzenia D.P. do kodu PCN 8443 59 70 0. Ustalenia i wnioski z kontroli dotyczącej obrotu towarowego z zagranicą za okres od 01.01.2001 r. do 31.12.2001 r. Urząd Kontroli Skarbowej przekazał do Urzędu Celnego w P., który przeprowadził kontrolę zgłoszeń celnych dokonanych przez Skarżącą. Kontrola wykazała, że w zgłoszeniu celnym ujęty został towar, którego klasyfikację taryfową zakwestionował Urząd Kontroli Skarbowej. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w P. decyzją z (...)czerwca 2004 r. nr (...) uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, zastosowanej stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego oraz podatku od towarów i usług towaru ujętego w pozycji 2 ww. dokumentu SAD. Organ celny stwierdził, że przedmiotem importu jest towar określony jako drukarka sieciowa D.P.(...). W przedmiotowej decyzji sporny towar został zaklasyfikowany do kodu PCN 8443 59 70 0, a kwota długu określona została z zastosowaniem stawki celnej w wysokości 9% wartości celnej. Przy ustalaniu klasyfikacji taryfowej organ kierował się regułą 1 i 6 ORINS, stanowiącą, że maszyna do drukowania cyfrowego metodą elektrostatyczną winna być klasyfikowana wg kodu PCN 8443 59 70 0 obejmującego pozostałe, inne niż wcześniej wymienione w tej pozycji, maszyny drukarskie. Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe. Wskazała na naruszenie przepisów prawa materialnego jak i proceduralnego. Wniosła też o powołanie biegłego dla ustalenia procesów zachodzących w spornym urządzeniu. Mając na uwadze powyższy wniosek Dyrektor Izby Celnej w W. powołał biegłego sądowego W. K. do wydania opinii w zakresie cech i właściwości importowanych urządzeń wielofunkcyjnych z serii D.C., D. i D.T.oraz systemów poligraficznych z serii D.P., D.T.i D.. Po rozpatrzeniu zarzutów zawartych w odwołaniu Skarżącej Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją nr (...) z (...) grudnia 2006 r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. w części dotyczącej określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych oraz w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzył postępowanie w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, uznając rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie dotyczącym klasyfikacji taryfowej spornych urządzeń za prawidłowe. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej przedstawił przebieg postępowania przeprowadzonego w wyniku wniesienia przez stronę odwołania, w szczególności wyjaśnił, że pełnomocnik strony przy piśmie z dnia 5.08.2005 r. przekazał opinię sporządzoną przez Krajową Izbę Gospodarczą Elektroniki i Telekomunikacji, dotyczącą urządzeń objętych prowadzonymi postępowaniami. Poinformował, że wobec zarzutu strony, iż zachodzi konieczność wykonania opinii w oparciu o dokumentację techniczną oraz analizę przepływu sygnałów w urządzeniach wielofunkcyjnych, a żaden z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie odnosi się do procesów zachodzących w urządzeniach, wezwał stronę do nadesłania pełnej dokumentacji techniczno ruchowej urządzeń. Strona nadesłała dokumentację techniczną w języku angielskim oraz uwierzytelnione tłumaczenie na język polski rozdziału 9 "Kserografia" dokumentu pt." (...) L. P. S.,P. of O. i odmówiła przedłożenia polskiej wersji językowej dokumentów odnoszących się do urządzeń wielofunkcyjnych objętych postępowaniami odwoławczymi, wskazując, że znajdująca się w aktach opinia ekspercka wykonana przez KIGEiT na podstawie ww. dokumentów powinna być dla organów celnych wystarczająca do wydania rozstrzygnięcia. Po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż z załączonej do zgłoszenia celnego faktury nr (...) z dnia 22.06.2001 r. wynika, że przedmiotem importu był system drukujący składający się z maszyny drukującej (...) (poz. 2 SAD) oraz modułu (komputera) sterującego z kartą interfejsu komputerowego (poz. 1 SAD). Jednakże spór nie dotyczy klasyfikacji taryfowej systemu drukującego, a wyłącznie maszyny drukującej. Bowiem wchodzący w skład systemu drukującego moduł sterujący wraz z kartą interfejsu został odrębnie zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu (poz. 1 SAD) i jego klasyfikacja taryfowa nie jest sporna. Zgodnie z ww. fakturą maszyna drukująca typu (...) składa się z: laserowej drukarki kserograficznej, podajnika papieru, modułu odbiorczego papieru, monitora, kabli zasilających i komunikacyjnych, zestawu instalacyjnego i oprogramowania systemowego. Ze zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych takich jak: protokół przesłuchania świadka D.S. z dn. 13.02.2003 r.; protokół oględzin urządzeń (...) i D. (...) z dnia 05.03.2003 r.; protokół przesłuchania świadka R.R. z dn. 13.02.2003 r.; protokół oględzin urządzeń D. (...) i D.T. (...) z dn. 04.02.2003 r.; dokument: pt. " (...)L. P. S.,P. of O ", pt. "F. A. (...) X.", pt. "X. D.T. (...)(...) "; opinia techniczna sporządzona przez ekspertów z KIGEiT oraz pozyskane z internetu specyfikacje techniczne systemów produkcyjnych, wynika, że maszyna drukująca (...): 1. stanowi urządzenie wykonawcze systemu drukującego, 2. funkcją główną urządzenia jest drukowanie metodą kserograficzną plików przekazywanych z serwera, 3. dane (materiał źródłowy) z serwera ściągane są do komputera sterującego przez łącze internetowe, 4. nie jest możliwy bezpośredni wydruk danych z komputera osobistego, 5. uruchomienie procesu drukowania następuje po zakończeniu transmisji danych, za pomocą komend zapuszczonych na terminalu drukarki, 6. obraz, który ma być drukowany jest tworzony i wywoływany na taśmie fotoreceptora, a następnie przenoszony na materiał, który ma być zadrukowany (papier, etykiety i inne materiały specjalne), 7. służy do druku dużej ilości dokumentów personalizowanych (dla konkretnych odbiorców) np. faktur, wyciągów, przekazów, druku nisko i średnio-nakładowych publikacji takich jak np. instrukcje obsługi, książki. Maszyna umożliwia drukowanie do 180 stron A4 na minutę, z wydajnością miesięczną do 6 mln stron. Urządzenie może pracować w dwóch trybach: trójpoziomowym, w którym do wywoływania obrazu utajonego wykorzystywany jest toner kolorowy i czarny oraz w trybie czarno-białym wykorzystując do wywołania czarny toner. Urządzenie posiada 6 przełączalnych podajników papieru, pozwalających stosować jednocześnie różnego rodzaju i formatu papier, rozdzielczość 600 dpi lub 300 dpi, cztery tace odbiorcze papieru. Zespołem bezpośrednio odpowiedzialnym za tworzenie na papierze teksów lub obrazów jest zespół kserografii. Na działanie zespołu kserografii, zgodnie z dokumentem pt. " (...) L. P. S., P. of O., p.", składa się szereg procesów, w tym tworzenie obrazu utajonego na powierzchni fotoreceptora, wywołanie obrazu, transfer wywołanego obrazu na papier, czyszczenie powierzchni fotoreceptora i przygotowanie do utworzenia nowego obrazu utajonego. Składający się z 16 podzespołów zespół kserografii obiera dane obrazowania przenoszone przez wiązkę lasera z modułu skanera rastrowego, który naświetla fotoreceptor (klasy G.- taśma światłoczuła zawierająca wodorotlenek galu) w celu utworzenia utajonego obrazu, wykonuje wszystkie procesy kserograficzne, tworzy za pomocą toneru nieutrwalony obraz na papierze dostarczanym do punktu transferu za pomocą zespołu podawania papieru, który następnie jest podawany do zespołu transportu oraz utrwalania wydruków. W celu utworzenia obrazu utajonego wykorzystywany jest m. in. podzespół elektryzowania zapewniający równomierne rozmieszczenie ładunków elektrycznych na fotoreceptorze oraz podzespół wymazywania obszaru bez obrazu, który naświetla przesujawiący się fotoreceptor i rozładowuje go selektywnie, tworząc obraz utajony. Do naświetlania wykorzystywana jest wiązka laserowa. W procesie wywoływania obrazu wykorzystywane są podzespoły dozowania i transportu toneru, umieszczania toneru na fotoreceptorze w celu wywołania obrazu utajonego. W procesie przenoszenia wywołanego obrazu wykorzystywany jest podzespół transferu i odrywania, który przenosi wywołany obraz z fotoreceptora na papier i powoduje odrywanie nieutrwalonych wydruków od fotreceptora. Nieutrwalone wydruki są następnie przenoszone do zespołu transportu i utrwalania. Zasady klasyfikacji taryfowej maszyn do automatycznego przetwarzania danych jak również urządzeń z nimi współpracujących (w zależności od sposobu zgłaszania ich do procedury dopuszczenia do obrotu) określają uwagi 5(B), 5(C), 5(D) i 5(E) do działu 84 Taryfy celnej. I tak: * uwaga 5(C) dotyczy oddzielnie zgłaszanych urządzeń maszyn do automatycznego przetwarzania danych; * uwaga 5(B), z zastrzeżeniem punktu 5(E), dotyczy maszyn do automatycznego przetwarzania danych występujących w postaci systemów, zdefiniowanych uwagą do podpozycji 8471 49, stanowiącą, że wyrażenie "system" oznacza maszyny do automatycznego przetwarzania danych, których jednostki spełniają warunki przedstawione w uwadze 5(B) do działu 84 i które składają się co najmniej z jednostki centralnej, jednego urządzenia wejścia (np. klawiatury lub skanera) i jednego urządzenia wyjścia (np. monitora ekranowego lub drukarki); - uwaga 5(D) odnosi się do urządzeń wejściowych i wyjściowych, które mogą być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń oraz są zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez ten system; * uwaga 5(E) dotyczy maszyn wykonujących specyficzne funkcje, inne niż przetwarzanie danych i zawierających lub współpracujących z maszyną do automatycznego przetwarzania danych. Stosownie do treści uwagi 5(A)(a) do działu 84 cyfrową maszyną do automatycznego przetwarzania danych jest maszyna: przystosowana do zapamiętywania programu lub programów przetwarzania danych, które są na bieżąco potrzebne do wykonania danego programu; dająca się swobodnie przeprogramowywać zgodnie z wymaganiami użytkownika; mogąca wykonywać obliczenia arytmetyczne określone przez użytkownika oraz mogąca wykonywać bez udziału człowieka program przetwarzania danych, który wymaga zmiany działania tego programu w trakcie przetwarzania na podstawie odpowiednich decyzji logicznych. Mogą one być niezależnymi maszynami, w których wszystkie niezbędne do przetwarzania danych elementy są zgromadzone we wspólnej obudowie, albo też stanowić systemy, składające się ze zmiennej liczby odrębnych jednostek. Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(A) zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" z pozycji 8471 wyłączone są te maszyny cyfrowe, które działają wyłącznie w oparciu o stałe programy, tj. programy, które nie mogą być zmieniane przez użytkownika, nawet wówczas jeśli użytkownik ma możliwość wyboru spośród kilku stałych programów. Ponadto pozycja ta nie obejmuje także urządzeń zawierających lub współpracujących z maszyną automatycznego przetwarzania danych i wykonujących specyficzną funkcję. Będące przedmiotem sporu urządzenie (...), co wynika z danych technicznych zawartych w kartach katalogowych oraz załączonej faktury, nie zawiera maszyn do automatycznego przetwarzania danych, natomiast oprogramowanie maszyn instalowane jest na komputerze sterującym U. (...)(...)(...) (poz. 1 SAD). Okoliczność ta przesądza o tym, iż urządzenie to, w rozumieniu Taryfy celnej [uwagi 5 ( C)] nie jest cyfrową maszyną do automatycznego przetwarzania danych z podpozycji 8471 41. W świetle powyższych wyjaśnień - zdaniem Dyrektora Izby Celnej - nie znajduje uzasadnienia twierdzenie zawarte w pkt 2) opinii KIGEiT pt. "Klasyfikacja nomenklaturowa urządzeń i wysokowydajnych laserowych drukarek sieciowych", iż sporne urządzenia są w rozumieniu pozycji 8471 maszynami do automatycznego przetwarzania danych. Tym bardziej, że jako właściwy dla przedmiotowych urządzeń wskazany został kod PCN 8471 60 40 0 obejmujący urządzenia wejścia/wyjścia dla maszyn do automatycznego przetwarzania danych ( pkt 4 ww. opinii). Również twierdzenie (pkt 3 ww. opinii) jakoby uwaga 5(B) do działu 84 Taryfy celnej odnosiła się do urządzeń pełniących funkcje specyficzne, inne niż przetwarzanie danych, nie znajduje - w ocenie Dyrektora Izby Celnej - uzasadnienia. Należy bowiem zauważyć, że uwaga ta określa przesłanki jakie winny spełniać urządzenia, aby można było je uznać za część kompletnego "systemu" maszyn do automatycznego przetwarzania danych, zdefiniowanego uwagą dodatkową nr 1 do podpozycji 8471 49. Oczywiście, zgodnie z postanowieniami uwagi 5(B), jedną z przesłanek uznania urządzenia za część systemu maszyn do automatycznego przetwarzania danych jest brak możliwości wykonywania przez te urządzenia funkcji specyficznych. Jednocześnie podniesiono, że organ celny nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez ekspertów z KIGEiT w zakresie klasyfikacji taryfowej, gdyż zgodnie z przepisami prawa celnego, biegły nie jest właściwy do interpretacji przepisów dotyczących klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonym w wyroku z dnia 5 października 1999 r., sygn. akt V SA 1115/99 ekspertyzy biegłych powinny się ograniczać do oceny będącej przedmiotem zlecenia (cech towaru i jego przeznaczenia), natomiast nie powinny wkraczać w zakres kompetencji organu dokonującego klasyfikacji, a w szczególności kreować własne reguły interpretacyjne na wypadek "nie mieszczenia" się towaru w pewnej klasyfikacji. Dlatego też skoro sporne urządzenie nie może być klasyfikowane zgodnie z powołanymi wyżej uwagami 5 (B) i 5 (C), ich klasyfikacja winna być przeprowadzona zgodnie z uwagami 5 (D) lub 5 (E). Aby tego dokonać niezbędne jest ustalenie, czy sporne urządzenie jest drukarką komputerową, tj. może być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń oraz czy jest zdolne do przyjmowania sygnałów w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez system do automatycznego przetwarzania danych. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zauważono, że sporny moduł drukujący (...) samodzielnie, tj. bez komputera sterującego U.(...)(...)(...)nie jest zdolny do przyjmowania sygnałów w postaci wykorzystywanej przez system maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Bowiem moduł sterujący sytemu druku cyfrowego (komputer sterujący) zawierający m. in. : procesor, pamięć, dysk, czytnik CD ROM, stację dyskietek, monitor, klawiaturę oraz interfejs do podłączenia części drukującej, modem do zdalnej konfiguracji, serwisowania i uaktualniania oprogramowania oraz interfejsy połączeń sieciowych: Ethernet/Token: Novell, TCP/IP, Ether Talk realizuje wszystkie zadania związane z przetwarzaniem obrazów otrzymywanych z serwera oraz zarządza pracą maszyny drukującej. Maszyna drukująca, w tym przypadku, stanowi jednostkę, która wykonuje czynność drukowania. Zatem, w rozumieniu uwagi 5 (D) do działu 84 Taryfy celnej, maszyny drukujące (...) nie są urządzeniami wyjściowymi (drukarkami) maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Sporna maszyna drukująca (...) nie przetwarza danych, a jedynie współpracując z maszynami do automatycznego przetwarzania danych wykonuje czynność drukowania, tzn. tworzy na nośniku (m. in. papierze) teksty lub obrazy. W związku z tym, jej klasyfikację należy przeprowadzić, zgodnie z uwagą 5 (E), która stanowi, iż "Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycjach odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych." Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(E), zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej," dokonując klasyfikacji specjalizowanych maszyn, w skład których wchodzi, lub które działają łącznie z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy zachować następujące zasady: 1. Maszynę wykonującą określoną funkcję inną niż przetwarzanie danych, zawierającą maszynę do automatycznego przetwarzania danych, należy zaliczać do pozycji odpowiedniej dla wypełnianej funkcji, a w razie braku określonej pozycji do innej, a nie do pozycji 8471. 2. Maszyny przedstawione do odprawy celnej razem z maszyną do automatycznego przetwarzania danych przeznaczone do pracy łącznie z taką maszyną w celu wykonania funkcji innych niż przetwarzanie danych, należy klasyfikować w sposób następujący: - maszynę do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować oddzielnie do pozycji 8471, - natomiast inne maszyny do pozycji odpowiadających funkcjom przez nie spełnianym. Funkcją główną maszyny drukującej (...) jest nanoszenie barwnika (tonem) na nośnik (papier, etykiety samoprzylepne itp.). Zatem, zgodnie z powołaną wyżej regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dla spornych maszyn drukujących właściwą jest pozycja 8443 Taryfy celnej. Pozycja ta zgodnie z brzmieniem obejmuje "Maszyny drukarskie, włączając maszyny drukarskie atramentowe, inne niż te objęte pozycją 8471; maszyny do prac pomocniczych przy drukowaniu". Jak wskazał Dyrektor Izby Celnej wbrew twierdzeniu pełnomocnika Strony, pozycja 8443 przewidziana została nie tylko dla urządzeń, które w procesie druku wykorzystują stałe elementy, zawierające wymagany obraz, ale również dla maszyn, w których drukowanie nie jest uzyskiwane w wyniku bezpośredniego styku medium drukarskiego z zadrukowywanym materiałem, lecz w wyniku pośredniego przenoszenia. Przykładem mogą być maszyny offsetowe. Ponadto, zgodnie z "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej", w pozycji 8443 klasyfikuje się zarówno urządzenia do drukowania z zastosowaniem czcionek, klisz, płyt i cylindrów drukowych, objętych pozycją 8442, jak również: 1. maszyny do drukowania powtarzalnego wzoru, tekstu lub kontrastowych barw na tkaninach, tapetach, papierze do pakowania, gumie, arkuszach z tworzyw sztucznych, linoleum, skórze itd., 2. maszyny do drukowania metodą natrysku farby, z wyjątkiem tych, które zostały specjalnie zaprojektowane jako stanowiące jednostkę funkcjonalną objętą pozycją 8471, 3. maszyny i urządzenia pomocnicze, zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej. Zatem, zgodnie z regułą nr 1 oraz regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, maszyna do drukowania cyfrowego metodą elektrostatyczną winna być klasyfikowana wg kodu PCN 8443 59 70 0 obejmującego pozostałe, inne niż wcześniej wymienione w tej pozycji, maszyny drukarskie. Dla towarów klasyfikowanych wg kodu PCN 8443 59 70 0 w Taryfie celnej, obowiązującej w dacie zgłoszenia towaru do procedury dopuszczenia do obrotu, przewidziana została stawka celna konwencyjna w wysokości 9% wartości celnej towaru. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zastosowana w zaskarżonej decyzji klasyfikacja taryfowa spornych maszyn drukujących jest prawidłowa, a stawka celna zgodna ze stawką celną określoną w Taryfie celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253). W tym stanie rzeczy zarzut naruszenia reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej - zdaniem Dyrektora Izby Celnej - jest bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu braku zastosowania do spornego towaru klasyfikacji taryfowej wskazanej w decyzji WIT nr (...) z (...) maja 2000 r. wyjaśniono, że ta wiążąca informacja taryfowa odnosiła się do urządzeń z serii W.C. typu (...), (...), (...), (...) i (...), czyli maszyn innych niż ta, która jest przedmiotem sporu w niniejszej sprawie ( (...)). Za nieuzasadnione Dyrektor Izby Celnej uznał również pozostałe zarzuty zawarte w odwołaniu. W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej, X. Spółka z o.o. w W. wniosła o jej uchylenie w części, w której utrzymała ona w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. oraz o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w zakresie, w jakim została ona utrzymana w mocy. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 13 i art. 85 § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253) - zwanego dalej "Taryfą celną" poprzez nieprawidłowe zastosowanie i wykładnię lub też brak zastosowania w sprawie, reguł 1, 2 (a) i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (ORI) podanych we wskazanej Taryfie celnej poprzez nieprawidłowe lub brak zastosowania w sprawie oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) - zwanych dalej "Wyjaśnieniami do Taryfy celnej", w szczególności poprzez nieprawidłowe zastosowanie lub brak zastosowania w sprawie wyjaśnień do działu 84 Taryfy celnej oraz do pozycji 8471 i 8443 Taryfy celnej, 2. naruszenie przepisów proceduralnych mających wpływ na wynik postępowania, tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 123, art. 180, art. 181, art. 188, art. 191, art. 194 § 1, art. 210 § 1 pkt 6 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez brak zastosowania w sprawie lub nieprawidłowe zastosowanie w sprawie, 3. naruszenie art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie, 4. naruszenie przepisu art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54. poz. 535, z późn. zm.) poprzez nieprawidłowe określenie przez organy celne podstawy opodatkowania w imporcie towarów, pomimo prawidłowego określenia podstawy opodatkowania w zgłoszeniu celnym, 5. naruszenie art. 15 ust. 4 ustawy o VAT z 1993 r. poprzez nieprawidłowe określenie przez organy celne podstawy opodatkowania w imporcie towarów, pomimo prawidłowego określenia podstawy opodatkowania w zgłoszeniu celnym, 6. naruszenie art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) - zwanej dalej "ustawą o VAT z 2004 r." przez uznanie, że kwota podatku od towarów i usług określona przez organ celny pierwszej instancji stanowi zaległość podatkową. Rozwijając w motywach skargi podniesione zarzuty Skarżąca podkreśliła, że decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. w zakresie, w którym utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P., jak również utrzymana w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego, naruszają przepisy proceduralne. W szczególności, naruszenia te dotyczą wadliwego ustalenia stanu faktycznego w trakcie postępowania wyjaśniająco-dowodowego. Równocześnie, zarówno Dyrektor Izby Celnej jak i Naczelnik Urzędu Celnego dopuścili się naruszenia prawa materialnego w zakresie klasyfikacji taryfowej, wydając decyzje uznające za zasadne zaliczenie spornych urządzeń w ramach pozycji 8443 Taryfy celnej, choć opis towarów zaliczanych do tej pozycji nie odpowiada opisowi spornych urządzeń. W konsekwencji, na Skarżącą niezasadnie został nałożony obowiązek uiszczenia dodatkowego cła oraz obowiązek uiszczenia niedoboru podatku od towarów i usług oraz odsetek za zwłokę. Skarżąca podniosła, iż w przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej nieprawidłowo ustalił występujący w sprawie stan faktyczny, naruszając tym samym dyspozycję art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Bowiem Skarżąca sprowadza z zagranicy kompletne urządzenie (...). Na fakturze załączonej do zakwestionowanego zgłoszenia celnego zostały wyszczególnione poszczególne elementy sprowadzonego urządzenia. Urządzenie to zostało sprowadzone z zagranicy w stanie niezmontowanym. Dyrektor Izby Celnej, pomimo tego, iż stwierdził w uzasadnieniu decyzji (str. 6), że przedmiotem przywozu były system drukujący (a więc przyznał, że jest to kompletny system, urządzenie (...)), jedynie z uwagi na zadeklarowanie go w dwóch pozycjach zgłoszenia celnego przyjął, że kwestią sporną jest wyłącznie klasyfikacja pewnej części urządzenia, którą określił jako maszynę drukującą, czy moduł drukujący. W związku z tym Skarżąca stwierdza, iż sprowadzenie sporu na poziom klasyfikacji jedynie pewnego komponentu spornego urządzenia, a nie urządzenia jako całości, nie znajduje podstaw prawnych. Skarżąca wskazała, iż kompletne urządzenie D.C. (...) (które było przedmiotem przywozu w stanie rozmontowanym) spełniające wymogi wynikające z uwag 5 (A), 5 (B) i 5 (D) do działu 84 Taryfy, winno być klasyfikowane do pozycji 8471 Taryfy celnej. W ramach tej pozycji, właściwym dla nich byłby kod PCN 8471 60 40 0 obejmujący drukarki. Nieuzasadnione sprowadzenie sporu jedynie do pewnego komponentu urządzenia (...) i pominięcie faktu, że przedmiotem przywozu było kompletne urządzenie, choć w stanie niezmontowanym, w sposób bezpośredni wpłynęło na wydanie nieprawidłowego rozstrzygnięcia klasyfikacyjnego. Zaś w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji błędnie przyjęto, iż urządzenie (...) nie powinno być klasyfikowane w pozycji 8471 Taryfy celnej, kod PCN 8471 60 40 0 właściwy dla drukarek, lecz w pozycji 8443 taryfy celnej, kod PCN 8443 59 70 0 właściwy dla pozostałych maszyn drukarskich. Odnośnie naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej w związku z art. 11 c ust. 4 ustawy o VAT i art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej, Skarżąca wskazała, iż Dyrektora Izby Celnej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w zakresie podatku VAT, choć w przedmiocie tego podatku nie zostało wszczęte odpowiednie postępowanie, a w konsekwencji Skarżąca nie mogła w nim brać udziału. Wydanie decyzji w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku VAT z tytułu importu powinno zostać poprzedzone wszczęciem postępowania podatkowego w trybie art. 165 Ordynacji podatkowej. Zaniechanie wszczęcia postępowania poprzez wydanie i doręczenie Skarżącej postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego stanowi rażące naruszenie prawa będące zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3) Ordynacji podatkowej przesłanką stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. Pełnomocnik skarżącej podniósł także, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisu art. 33 ust 2 ustawy o VAT z 2004 r. Jednakże ww. przepisu nie można uznać za odpowiednik art. 11 ust. 2 ustawy o VAT z 1993 r., gdyż dotyczy on sytuacji innej niż stan faktyczny zaistniały w sprawie. Dlatego też stosowanie przepisu art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r. w odniesieniu do stanów faktycznych zaistniałych przed wejściem w życie tego przepisu jest nieuzasadnione. Odnośnie naruszenia art. 15 ust. 4 ustawy o VAT z 1993 r. Skarżąca podniosła, iż w rozpoznawanej sprawie, ustalono inną klasyfikację taryfową i stawkę importowanych towarów, niż zadeklarowane w zgłoszeniu celnym. Zmiana klasyfikacji towarowej spowodowała zastosowanie wobec importowanych towarów wyższej stawki celnej, a w konsekwencji wpłynęła na zmianę wymiaru podatku od towarów i usług. Zdaniem skarżącej - biorąc pod uwagę naruszenie przepisów o postępowaniu, jak i prawa materialnego związanych z ustalaniem klasyfikacji taryfowej importowanych towarów - należy stwierdzić, iż podstawa opodatkowania podatkiem VAT została ustalona w kwocie nieodpowiadającej jej rzeczywistej wysokości. Skarżąca podniosła również zarzut, iż określone w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego zobowiązanie w podatku od towarów i usług nie było zaległością podatkową przed upływem terminu płatności wynikającego z decyzji podatku. Zgodnie z art. 53 § 1 Ordynacji podatkowej odsetki za zwłokę naliczane są wyłącznie od zaległości podatkowych, nie powstaje zatem obowiązek uiszczenia odsetek za zwłokę od zobowiązania określonego w zaskarżonej decyzji, jako że nie jest ono zaległością podatkową przed upływem 10-dniowego terminu płatności. W związku z powyższym bezpodstawnym było uznanie określonego decyzją podatku za zaległość podatkową, a w konsekwencji - naliczanie odsetek za zwłokę przed upływem 10-dniowego terminu płatności wynikającego z przepisu art. 37 ust. 1 ustawy o VAT z 2004 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie ze swymi ustawowymi kompetencjami bada, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia Sąd nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi. W niniejszej sprawie przedmiotem przywozu wg SAD oraz załączonych do niego faktur był m. in. system drukujący składający się z maszyny drukującej (...) (poz. 2 SAD) oraz modułu (komputera) sterującego z kartą interfejsu komputerowego (poz. 1 SAD). Jednakże spór dotyczy wyłącznie klasyfikacji taryfowej maszyny drukującej. Jak bowiem wynika z akt przedmiotowej sprawy klasyfikacja taryfowa odrębnie zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu modułu sterującego (komputera) nie jest sporna. Maszyna drukująca (...), o czym świadczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy: 8. stanowi urządzenie wykonawcze systemu drukującego, 9. funkcją główną urządzenia jest drukowanie metodą kserograficzną plików przekazywanych z serwera, 10. dane (materiał źródłowy) z serwera ściągane są do komputera sterującego przez łącze internetowe, 11. nie jest możliwy bezpośredni wydruk danych z komputera osobistego, 12. uruchomienie procesu drukowania następuje po zakończeniu transmisji danych, za pomocą komend zapuszczonych na terminalu drukarki, 13. obraz, który ma być drukowany jest tworzony i wywoływany na taśmie fotoreceptora, a następnie przenoszony na materiał, który ma być zadrukowany (papier, etykiety i inne materiały specjalne), 14. służy do druku dużej ilości dokumentów personalizowanych (dla konkretnych odbiorców) np. faktur, wyciągów, przekazów, druku nisko i średnio-nakładowych publikacji takich jak np. instrukcje obsługi, książki. Oceniając prawidłowość klasyfikacji taryfowej zauważyć należy, iż podlega ona ogólnym regułom interpretacji polskiej nomenklatury scalonej (ORIPNS), które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w Taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Uwagi te nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany. Zgodnie z regułą 1 ORIPNS "tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów, o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych uwag". Zasady klasyfikacji taryfowej maszyn do automatycznego przetwarzania danych jak również urządzeń z nimi współpracujących (w zależności od sposobu zgłaszania ich do procedury dopuszczenia do obrotu) określają uwagi 5(B), 5(C), 5(D) i 5(E) do działu 84 Taryfy celnej. Uwaga 5(C) dotyczy oddzielnie zgłaszanych urządzeń maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Uwaga 5(B), z zastrzeżeniem punktu 5(E), dotyczy maszyn do automatycznego przetwarzania danych występujących w postaci systemów, zdefiniowanych uwagą do podpozycji 8471 49 stanowiącą, że wyrażenie "system" oznacza maszyny do automatycznego przetwarzania danych, których jednostki spełniają warunki przedstawione w uwadze 5(B) do działu 84 i które składają się co najmniej z jednostki centralnej, jednego urządzenia wejścia (np. klawiatury lub skanera) i jednego urządzenia wyjścia (np. monitora ekranowego lub drukarki). Z kolei uwaga 5(D) odnosi się do urządzeń wejściowych i wyjściowych, które mogą być przyłączane do jednostki centralnej bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej innych urządzeń oraz są zdolne do przyjmowania lub dostarczania danych w takiej postaci (kodów lub sygnałów), które mogą być wykorzystane przez ten system. Natomiast uwaga 5(E) dotyczy maszyn wykonujących specyficzne funkcje, inne niż przetwarzanie danych i zawierających lub współpracujących z maszyną do automatycznego przetwarzania danych. Stosownie do treści uwagi 5(A)(a) do działu 84 cyfrową maszyną do automatycznego przetwarzania danych jest maszyna: przystosowana do zapamiętywania programu lub programów przetwarzania danych, które są na bieżąco potrzebne do wykonania danego programu; dająca się swobodnie przeprogramowywać zgodnie z wymaganiami użytkownika; mogąca wykonywać obliczenia arytmetyczne określone przez użytkownika oraz mogąca wykonywać bez udziału człowieka program przetwarzania danych, który wymaga zmiany działania tego programu w trakcie przetwarzania na podstawie odpowiednich decyzji logicznych. Mogą one być niezależnymi maszynami, w których wszystkie niezbędne do przetwarzania danych elementy są zgromadzone we wspólnej obudowie, albo też stanowić systemy, składające się ze zmiennej liczby odrębnych jednostek. Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(A) zawartym w "Wyjaśnienieniach do Taryfy celnej" z pozycji 8471 wyłączone są te maszyny cyfrowe, które działają wyłącznie w oparciu o stałe programy, tj. programy, które nie mogą być zmieniane przez użytkownika, nawet wówczas jeśli użytkownik ma możliwość wyboru spośród kilku stałych programów. Ponadto pozycja ta nie obejmuje także urządzeń zawierających lub współpracujących z maszyną automatycznego przetwarzania danych i wykonujących specyficzną funkcję. Jak wynika z faktur załączonych do zgłoszenia celnego oraz zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych (protokół przesłuchania świadka D.S. z dn. 13.02.2003 r.; protokół oględzin urządzeń (...) i D. (...) z dnia (...).03.2003 r.; protokół przesłuchania świadka R.R. z dn. 13.02.2003 r.; protokół oględzin urządzeń D. (...) i D.T. (...) z dn. 04.02.2003 r.; dokument: pt. " (...) L. P. S. P. of O.", pt. "F. A. (...) X.", pt "X. D.T. (...) (...) "; opinia techniczna sporządzona przez ekspertów z KIGEiT; pozyskane z internetu specyfikacje techniczne systemów produkcyjnych), wynika, że maszyna drukująca typu (...) składa się z : laserowej drukarki kserograficznej, podajnika papieru, modułu odbiorczego papieru, monitora, kabli zasilających i komunikacyjnych, zestawu instalacyjnego i oprogramowania systemowego, jak również, że urządzenie to nie zawiera maszyn do automatycznego przetwarzania danych, natomiast oprogramowanie instalowane jest na komputerze sterującym (poz. 1 SAD). Powyższe - zdaniem Sąd - przesądza, iż sporne urządzenie nie jest, w rozumieniu Taryfy celnej - uwaga 5(C) cyfrową maszyną automatycznego przetwarzania danych z podpozycji 8471 41. Ponieważ maszyna drukująca typu (...) nie przetwarza danych, a jedynie współpracując z maszynami do automatycznego przetwarzania danych wykonuje czynność drukowania, nie może stanowić - w rozumieniu uwagi 5(D) do działu 84 Taryfy celnej - urządzenia wyjściowego (drukarki) maszyn do automatycznego przetwarzania danych. W związku z tym, jej klasyfikację należy przeprowadzić, zgodnie z uwagą 5 (E), która stanowi, iż "Maszyny spełniające specyficzne funkcje inne niż przetwarzanie danych i zawierające lub współpracujące z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować w pozycjach odpowiednich do ich indywidualnych funkcji lub, jeśli nie ma takiej możliwości, w pozycjach pozostałych." Zgodnie z komentarzem do uwagi 5(E), zawartym w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej," dokonując klasyfikacji specjalizowanych maszyn, w skład których wchodzi, lub które działają łącznie z maszyną do automatycznego przetwarzania danych należy zachować następujące zasady: 1. Maszynę wykonującą określoną funkcję inną niż przetwarzanie danych, zawierającą maszynę do automatycznego przetwarzania danych, należy zaliczać do pozycji odpowiedniej dla wypełnianej funkcji, a w razie braku określonej pozycji do innej a nie do pozycji 8471. 2. Maszyny przedstawione do odprawy celnej razem z maszyną do automatycznego przetwarzania danych przeznaczone do pracy łącznie z taką maszyną w celu wykonania funkcji innych niż przetwarzanie danych, należy klasyfikować w sposób następujący: - maszynę do automatycznego przetwarzania danych należy klasyfikować oddzielnie do pozycji 8471, - natomiast inne maszyny do pozycji odpowiadających funkcjom przez nie spełnianym. Sąd zauważył, iż skoro w przedmiotowej sprawie maszynę drukującą i komputer sterujący zgłoszono w dwóch odrębnych pozycjach SAD, uzasadnionym było przeprowadzenie klasyfikacji zgodnie z uwagami do działu 84 Taryfy celnej. Ponadto nawet gdyby urządzenia te zostały zgłoszone w jednej pozycji zgłoszenia celnego, ich klasyfikację zasadnym byłoby rozpatrywać w kontekście postanowień uwagi 4 do sekcji XVI Taryfy celnej i uwag do działu 84, nie zaś - jak twierdzi Skarżąca - do reguły 2 (a) ORINS. Bowiem przedmiotem importu w niniejszej sprawie nie były maszyny w stanie zmontowanym ale jednostki funkcjonalne ( w myśl uwagi 4 do sekcji XVI Taryfy celnej). Skarżąca zarzuciła również, iż nie rozważono możliwości klasyfikacji spornego urządzenia w pozycji 8473, podpozycji 8473 30, która jest właściwa dla części i akcesoriów urządzeń zaliczanych do pozycji 8471 Taryfy celnej. Należy zgodzić się ze stanowiskiem zawartym w odpowiedzi na skargę, iż zasady klasyfikacji części maszyn objętych sekcją XVI Taryfy celnej określa uwaga 2 do sekcji XVI Taryfy celnej, która stanowi, że "Z uwzględnieniem treści uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu 84 i uwagi 1 do działu 85, części maszyn (nie będące częściami wyrobów ujętych w pozycjach 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować według następujących zasad: a) Części będące towarami zaliczanymi do jakichkolwiek pozycji występujących w działach 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji nr 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8485, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tychże pozycji. b) Inne części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie w określonym rodzaju maszyny lub pewnej liczbie maszyn zaliczanych do tej samej pozycji ( włączając maszyny ujęte w pozycjach nr 8479 lub 8543 ), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub w pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538 odpowiednio. Jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z wyrobami objętymi pozycją nr 8517, jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy zaliczać do pozycji 8517. c) Wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio w pozycjach nr 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8522, 8528, 8529 lub 8538 odpowiednio lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji nr 8485 lub 8548. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że części będące towarami zaliczanymi do sekcji XVI taryfy celnej (dział 84 i 85) ocenia się we wszystkich przypadkach wg ich własnej funkcji, nawet wówczas gdy w rzeczywistości są one specjalnie skonstruowane jako podzespoły lub części określonej maszyny. Zatem w myśl uwagi 2 (a) do sekcji XVI importowane maszyny drukujące (...), jako części systemów drukujących, należałoby zaklasyfikować w pozycji 8443. Ich klasyfikacja do pozycji 8473, sugerowana przez Skarżącą, nie byłaby możliwa. Wyklucza ją bowiem uwaga 2(a) do sekcji XVI Taryfy celnej oraz wyjaśnienia do poz. 8473 zawarte w "Wyjaśnieniach do Taryfy celnej". Zgodnie z przedmiotowymi wyjaśnieniami, objęte pozycją 8473 akcesoria są wymiennymi częściami lub urządzeniami przeznaczonymi do przystosowania maszyny do poszczególnych operacji, do wykonywania specjalnej funkcji podrzędnej względem głównej funkcji maszyny lub do zwiększania zakresu czynności. Tak więc pozycja 8473 obejmuje: - urządzenia do ciągłego podawania papieru, - urządzenia do automatycznego wprowadzania spacji, - urządzenia dołączane do adresarek do sporządzania spisów adresów, - pomocnicze urządzenia drukujące dla tabulatorów, - urządzenia dołączane do maszyn do pisania, służące do podtrzymywania kopii, - metalowe płytki adresowe, nawet cięte lub wytłoczone, rozpoznawalne jako przeznaczone do adresarek, - urządzenia liczące, - dyskietki czyszczące napędy dyskowe maszyn do automatycznego przetwarzania danych. Spornego towaru bez wątpienia nie można zaliczyć do żadnych z ww. urządzeń. Zatem brak jest podstaw do twierdzenia, iż podpozycja 8473 30 byłaby właściwą dla maszy drukującej (...). Zgodnie zatem z powołaną wyżej regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dla spornych maszyn drukujących właściwą jest pozycja 8443 Taryfy celnej. Pozycja ta obejmuje zgodnie z brzmieniem "Maszyny drukarskie, włączając maszyny drukarskie atramentowe, inne niż te objęte pozycją 8471; maszyny do prac pomocniczych przy drukowaniu". Jak wynika z "Wyjaśnień do Taryfy celnej", w pozycji 8443 klasyfikuje się zarówno urządzenia do drukowania z zastosowaniem czcionek, klisz, płyt i cylindrów drukowych, objętych pozycją 8442, jak również: 1. maszyny do drukowania powtarzalnego wzoru, tekstu lub kontrastowych barw na tkaninach, tapetach, papierze do pakowania, gumie, arkuszach z tworzyw sztucznych, linoleum, skórze itd. 2. maszyny do drukowania metodą natrysku farby, z wyjątkiem tych, które zostały specjalnie zaprojektowane jako stanowiące jednostkę funkcjonalną objętą pozycją 8471, 3. maszyny i urządzenia pomocnicze, zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej. Ponadto, zgodnie z regułą nr 1 oraz regułą 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, maszyna do drukowania cyfrowego metodą elektrostatyczną winna być klasyfikowana wg kodu PCN 8443 59 70 0 obejmującego pozostałe, inne niż wcześniej wymienione w tej pozycji, maszyny drukarskie. W tej sytuacji stwierdzić należy, że zastosowana w zaskarżonej decyzji klasyfikacja taryfowa spornych maszyn drukujących jest prawidłowa, a narzut naruszenia reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej jest bezzasadny. Sąd podzielił także reprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pogląd, iż w sprawie niniejszej nie miało miejsca naruszenie art. 180 i art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) poprzez nieuwzględnienie w odniesieniu do spornego towaru klasyfikacji taryfowej stosowanej przez amerykańskie władze celne oraz niezastosowanie klasyfikacji taryfowej wskazanej w decyzji WIT nr (...) z dn. (...).05.2000 r. Zgodnie z art. 5 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz.802 z późn. zm.), wiążąca informacja taryfowa (WIT) wiąże organy celne oraz osobę, której udzielono tej informacji, a stosuje się ją do towarów wobec, których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja ta została udzielona Wiążąca informacja taryfowa WIT nr (...), z dnia (...).05.2000 r. dotyczyła urządzeń z serii W.C. typu: (...), (...), (...), (...)i (...), czyli innych niż będąca przedmiotem sporu (maszyna drukująca ). Natomiast zgodnie z treścią art. 270 § 1 Kodeksu celnego "organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego" - np. dokumenty eksportowe SAD, zagraniczne WIT-y, co nie oznacza, iż jest zobligowany do stosowania kodów wskazanych w tych dokumentach. Dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są przede wszystkim Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwagi do sekcji i działów Taryfy celnej oraz komentarz zawarty w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej" będący na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. obowiązującym aktem prawnym (Dz. U. nr 74, poz.830). Podstawą prawną wydawanych w tym zakresie decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiążące są postanowienia dot. nomenklatury taryfowej nawet wówczas, gdy towary traktowane są odmiennie w innych przepisach, publikacjach, opiniach rzeczoznawców. Niezasadnym jest również zarzut naruszenia art. 122 i 187 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Sąd zbadał, iż przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustalenia poczynione zostały w oparciu zarówno o faktury załączone do zgłoszenia celnego jak również przedłożoną przez stronę dokumentację techniczną importowanych urządzeń, opinię techniczną ekspertów z Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji, protokół oględziny towaru oraz protokół przesłuchania świadków. Omówiony został także przedmiot przywozu (system drukujący) w dniu dokonania zgłoszenia celnego oraz poszczególne jego podzespoły. Jednocześnie wskazane zostały przesłanki jakimi kierował się organ dokonując klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz okoliczności, które przesądziły o zaklasyfikowaniu towaru w pozycji 8443 Taryfy celnej i uznaniu, że przedmiotem sporu jest tylko towar z pozycji nr 2 SAD. Sąd nie dopatrzył się również w przedmiotowej decyzji naruszenia zasad ogólnych postępowania wyrażonych w art. 120, art. 121 i art. 122 Ordynacji podatkowej. Artykuł 120 Ordynacji podatkowej stanowi, że organy administracji państwowej działają na podstawie przepisów prawa. Przestrzeganie praworządności z urzędu dotyczy przepisów prawnych zarówno regulujących procedurę administracyjną, jak i prawa materialnego. Skoro więc klasyfikacja taryfowa spornego towaru oparta została o źródła prawa powszechnie obowiązujące w Polsce, spełniony został ustawowy wymóg wynikający z zasady praworządności. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o ustawowe uprawnienia wynikające z art. 65 § 4 pkt 2, art. 83 § 3 i art. 283 Kodeksu celnego. Zatem nie narusza postanowień sformułowanej w art. 120 Ordynacji podatkowej zasady praworządności. Działanie na postawie przepisów prawa w postępowaniu administracyjnym to ustalenie przez organ administracji państwowej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy. Obowiązek organu administracji państwowej do kontroli przestrzegania prawa przez podmioty i uczestników postępowania oraz samokontroli przestrzegania prawa wynika zaś z zasady ogólnej kontroli i nadzoru nad przestrzeganiem prawa w postępowaniu wyrażonej w art. 122. Sformułowana w art. 122 Ordynacji podatkowej zasada prawdy obiektywnej stanowi, że w toku postępowania organy celne podejmują niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 § 1. Zasady wyrażone w art. 122 i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej formułują obowiązek spoczywający na organie w toku postępowania wyjaśniającego, dotyczący zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego, służącego poszukiwaniu prawdy obiektywnej. W przedmiotowej sprawie - w wyniku przeprowadzonego postępowania - ustalono w sposób nie budzący wątpliwości tożsamość towaru oraz zaklasyfikowano go do właściwego kodu PCN, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wypełniając postanowienia art. 180 Ordynacji podatkowej, jako dowody w sprawie dopuszczone zostały wszystkie dokumenty, które miały znaczenie przy ustalaniu stanu faktycznego. Zatem, postępowanie prowadzone było prawidłowo, a wątpliwości dotyczące stanu towaru wyjaśnione. Ponadto, w przedmiotowej sprawie organ celny umożliwił Stronie uczestnictwo w każdym stadium postępowania, w tym składanie dodatkowych dokumentów i wyjaśnień, a decyzję wydał po ustaleniu stanu faktycznego, na podstawie całokształtu materiału dowodowego w sprawie. Dlatego też, nie można zgodzić się, iż w prowadzonym postępowaniu zasady ogólne postępowania administracyjnego wyrażone w treści art. 120, art. 121, art. 122, art. 180 i art.187 Ordynacji podatkowej zostały naruszone. Niesłuszny jest również zarzut naruszenia art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie. Postępowanie podatkowe zostało wszczęte postanowieniem z dnia (...) września 2003 r., uzupełnionym postanowieniem z (...)października 2003 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i kwoty długu celnego oraz w zakresie ustalenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług towaru ujętego w ww. zgłoszeniu celnym i doręczone stronie 25 października 2003 r. Strona miała zapewniony wpływ na bieg toczącego się postępowania oraz uczestnictwo w postępowaniu podatkowym. Pismem z dnia 14 maja 2004 r. (doręczonym Stronie w dniu 20.05.2003 r.) Strona została poinformowana o zakończeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie dotyczącej przedmiotowego w sprawie zgłoszenia celnego oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego. Strona z przysługującego jej prawa skorzystała przedstawiając w piśmie z dnia 27.05.2003 r. obszerne wyjaśnienia oraz wnioski dowodowe. Również Dyrektor Izby Celnej pismem z dnia 19.10.2006 r. zawiadomił pełnomocnika Strony o możliwości zapoznania się z aktami i ustosunkowania się do zgromadzonego materiału dowodowego. Pełnomocnik Skarżącej skorzystał z przysługującego prawa zapoznania się z aktami sprawy, nie wnosząc zastrzeżeń co do zebranego w sprawie materiału dowodowego. Odnosząc się do kwestii naruszenia art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r. zauważyć należy, iż ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) utraciła moc obowiązującą z dniem 1 maja 2004 r., w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535). W związku z tym, iż ustawa z 2004 r. nie zwiera regulacji intertemporalnej, która stanowiłaby podstawę prawną rozstrzygającą jakie przepisy powinny mieć zastosowanie wobec zobowiązań podatkowych powstałych przed 1 maja 2004 r. przytoczyć należy stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3249/05 zgodnie, z którym obowiązek stosowania przepisów obowiązujących w dacie wystąpienia zdarzeń powodujących skutki podatkowe, dotyczy przepisów materialnych prawa podatkowego, w myśl zasady lex retro non agit. Natomiast przepisy procesowe i ustrojowe stosuje się według stanu prawnego istniejącego w dacie wydania decyzji. Zatem przepis art. 11 ust. 2 ustawy o VAT z 1993 r., będący bez wątpienia przepisem procesowym nie powinien być powoływany w decyzjach wydawanych po dniu utraty mocy obowiązywania ww. ustawy. Jednocześnie podnieść należy, iż przepis art. 33 ust. 2 ustawy o VAT z 2004 r. przyznaje organom celnym takie same uprawnienia jak przepis art. 11 ust. 2 ustawy o VAT z 1993 r. Dlatego też nie można zgodzić się z argumentem, iż art. 33 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. nie mógł stanowić podstawy prawnej decyzji wydawanych w odniesieniu do stanów faktycznych zaistniałych przed wejściem w życie tejże ustawy. Nie można również zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 15 ust. 4 ustawy o VAT z 1993 r. poprzez ustalenie podstawy opodatkowania importowanego towaru podatkiem VAT w kwocie nieodpowiadającej jej rzeczywistej wysokości. W niniejszej sprawie organ zakwestionował klasyfikację taryfową towarów ujętych w zgłoszeniu celnym, co miało wpływ na wysokość stawki celnej przyporządkowanej do zastosowanego kodu PCN i wysokości kwoty wynikającej z długu celnego. Zmiana kwoty długu celnego spowodowała, iż kwota podatku VAT wykazana w zgłoszeniu celnym stała się nieprawidłowa. W związki z tym Naczelnik Urzędu Celnego, mając na uwadze art. 15 ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.). zobligowany był do wydania decyzji określającej prawidłową wysokość podatków. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej - w związku z uznaniem zobowiązania w podatku od towarów i usług za zaległość podatkową przed upływem terminu płatności podatku - wyjaśnić należy, iż zgodnie z obowiązującymi w dacie zgłoszenia celnego przepisami (art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym {Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.}) obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstawał z chwilą powstania długu celnego. Gdy podatnik nie uiści podatku, bądź uiści należności podatkowe w wysokości niższej niż należna, zobowiązanie podatkowe staje się zaległością podatkową. Zgodnie bowiem z art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie. Ponieważ w niniejszej sprawie orzekający w I instancji Naczelnik Urzędu Celnego w P. zakwestionował klasyfikację taryfową towarów ujętych w zgłoszeniu celnym, uległa zmianie wysokość stawki celnej przyporządkowanej do zastosowanego kodu PCN i wysokość kwoty wynikającej z długu celnego. Zmiana wysokości kwoty długu celnego spowodowała, iż kwota podatku VAT wykazana w zgłoszeniu celnym stała się nieprawidłową. W związku z tym Naczelnik Urzędu Celnego w P., zobligowany był do wydania decyzji określającej prawidłową wysokość podatków, natomiast podatnik, zgodnie z art. 11e ust. 1 ustawy o VAT, zobowiązany jest zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, a podatkiem pobranym. Dlatego też nie można uznać za uzasadnione twierdzenie Skarżącej, iż określone w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego zobowiązanie w podatku od towarów i usług z tytułu importu, w rozumieniu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, nie jest zaległością podatkową przed upływem terminu płatności wynikającego z tejże decyzji. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż Sąd nie mógł podzielić przedstawionych w skardze zarzutów. W przedmiotowej sprawie nie dopatrzono się bowiem aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.