V SA/Wa 1020/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. W. na rozstrzygniecie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę W dniu 2 kwietnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęła do Sądu za pośrednictwem organu skarga R. W. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z tego względu, iż zaskarżone pismo z dnia [...] stycznia 2012 r. nie istnieje w obrocie prawny ponieważ nie zostało podpisane przez osobę upoważnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 58 § 1. pkt 6 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwana dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast odnosząc się do treści art. 52 § 1 należy stwierdzić, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie natomiast z § 2 art. 53 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego przysługiwała na zasadach określonych ww. przepisach prawa. Jednakże kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie jest określenie przedmiotu zaskarżenia. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2012 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa ) – przez wskazanie przedmiotu skargi, czy jest to: 1. pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] doręczone mu w dniu 7 lutego 2012 r.; 2. czy też pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny z dnia [...] lutego 2012 r. znak: [...] skutecznie mu doręczone w dniu 15 lutego 2012 r. W odpowiedzi na powyższe skarżący piśmie z dnia 25 maj 2012 r. (k-19 akt sądowych) oświadczył, iż przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest pismo z dnia [...] stycznia 2012 r. Wskazał, że z tej daty pochodzi zaskarżone przez niego rozstrzygnięcie odmawiające przyznanie pomocy finansowej w ramach działania ,,Modernizacja Gospodarstw Rolnych". Podkreślił, że nie otrzymał żadnego pisma z dnia [...] lutego 2012 r. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarga skarżącego jest niedopuszczalna ponieważ wniósł on ją na akt prawny nie będący w obiegu prawny tj. rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] Oddział Regionalny zawarte w piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Słusznie organ zauważył, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie istnieje w obrocie prawnym ponieważ nie zostało ono podpisane przez osobę upoważnioną. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych brak podpisu osoby reprezentującej organ na decyzji (rozstrzygnięciu) jest wadą istotną, prowadzącą do oceny, że chodzi wówczas o pismo będące projektem decyzji. Konsekwencją tego jest, że projekt taki nie wchodzi do obrotu prawnego i nie wywołuje skutków, z którymi przepisy łączą konsekwencje prawne. Brak podpisu osoby upoważnionej do wydania decyzji stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 597/10 dostępne stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy zauważyć, iż twierdzenie skarżącego, że nie otrzymał żadnego pisma z dnia [...] lutego 2012 r. należy uznać za nie mające podstaw ponieważ w aktach administracyjnych (k-523) znajduje się kserokopia (potwierdzona za zgodność) zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. pisma w dniu 15 lutego 2012 r. na której znajduje się pieczątka skarżącego, jego własnoręczny podpis oraz data odbioru. Podkreślenia wymaga fakt, że w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r., wyjaśniono skarżącemu, iż pismo z dnia [...] stycznia 2012 r. nie istnieje w obrocie prawnym ponieważ zostało nie podpisane przez osobę upoważnioną. Pouczono skarżącego, iż 14 dniowy termin na wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpocznie swój bieg od momentu doręczenia mu pisma z [...] lutego 2012 r. Mimo ww. pouczeń oraz wezwania sądu (zarządzenie z dnia 15 maja 2012 r.) skarżący wskazał jako przedmiot zaskarżenia pismo z dnia [...] stycznia 2012 r. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarga na nieistniejący w obrocie prawnym akt jest niedopuszczalna (nie można zaskarżyć aktu, którego z prawnego punktu widzenia nie ma). Z tego względu orzeczono jak sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.