V SA/Wa 1038/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 18 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. w G. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę. S. Sp. z o.o. z siedziba w G. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka"), zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2018 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona Spółce w dniu 17 lipca 2018 r. Siedmiodniowy termin do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia upłynął zatem w dniu 24 lipca 2018 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1308), dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). W sprawie, w której sporna jest należność pieniężna, niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. Nie jest wówczas możliwe ustalenie wysokości wpisu od skargi, zaś uiszczenie wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi. Wskazać należy, że przez sprawy w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne rozumie się te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określone zobowiązanie pieniężne bądź stwierdzające jego istnienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W rozpoznawanej sprawie skargą objęta jest decyzja zobowiązująca Spółkę do zwrotu środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Z tego względu konieczne było podanie przez Skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia, czego nie uczyniła pomimo wezwania Sądu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.