V SA/Wa 1063/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz- Wóltańska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2011 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z budżetu Unii Europejskiej; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz G. Sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 15.254 (piętnaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt cztery) złote, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z 13 stycznia 2009 r. wniesionej przez W. sp. z o.o. w M. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] sierpnia 2008r. w przedmiocie przyznania pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej. Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] marca 2008 r. W. Sp. z o.o. (zwana dalej również skarżącą) złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz o przyznanie pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania za okres [...] czerwca 2007 r. do [...] grudnia 2007 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. wezwał skarżącą w dniu [...] czerwca 2008 r. do złożenia wyjaśnień w zakresie dokonanej sprzedaży cebuli obranej. W przesłanych wyjaśnieniach skarżąca nie określiła wartości sprzedaży cebuli z pominięciem cebuli obranej. Twierdziła, że cebula obrana nie jest warzywem przetworzonym, a jedynie pozbawionym zgniłych, suchych, niejadalnych i martwych tkanek, aby spełniała wymagania stawiane przez odbiorców - przemysł przetwórczy. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.); dalej powoływanej jako: "k.p.a.", art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) i b) ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego (Dz. U. Nr 223, poz. 2221, z późn. zm.), art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003 z dnia 3 listopada 2003 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w zakresie pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów (Dz. Urz. UE L 03.286.5); zwanego dalej rozporządzeniem nr 1943/2003, w związku z art. 103a rozporządzenia Rady (WE) nr 361/2008 z dnia 14 kwietnia 2008 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) Nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. Urz. UE L 08.121.1) w zw. z art. 45 ust. 4 lit. a), art. 116, 118, 119 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 07.350.1); zwanego dalej rozporządzeniem 1580/2007, rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania (Dz. U. z 2006 r. Nr 16, poz. 121, z późn. zm.) Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w T. przyznał pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości [...] zł oraz na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości [...] zł, odmówił natomiast przyznania pomocy na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1943/2003 wartość produktów sprzedanych, będąca podstawą naliczenia pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej, oznacza wartość produktów wprowadzonych do obrotu na etapie "loco grupa producentów", jako produkt zapakowany, przygotowany do sprzedaży, jednak nieprzetworzony. Oznacza to, że wstępnie uznana grupa producentów warzyw i owoców może dokonywać sprzedaży owoców i warzyw również w postaci przetworzonej, np. mrożonych, jednakże do wyliczenia wysokości pomocy finansowej dla skarżącej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem wstępnie uznanej grupy producenckiej należy uwzględnić jedynie sprzedaż owoców i warzyw jako produktów nieprzetworzonych (w postaci świeżej, spełniającej normy handlowe dla owoców i warzyw świeżych). W związku z tym, wobec nieprzedstawienia stosownych dokumentów, przy naliczaniu pomocy finansowej organ pominął całą wartość netto z faktur dotyczących sprzedaży cebuli obranej, niespełniącej norm handlowych określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1508/2001 z dnia 24 lipca 2001 r. ustanawiającym normę handlowa dla cebuli i zmieniającym rozporządzenie EWG nr 2213/83 (Dz. Urz. UE L 01.200.14); zwanym dalej rozporządzeniem nr 1508/2001. Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącą odwołania w części decyzji odmawiającej przyznania pomocy finansowej, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., Prezes ARiMR utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu zgodził się z organem I instancji, że na podstawie art. 3 oraz art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1943/2003 pomoc finansowa jest przyznawana z uwzględnieniem wartości sprzedaży owoców i warzyw w postaci świeżej, bez brania pod uwagę wartości dodanej wynikającej z ewentualnego przetworzenia. Prezes ARiMR odwołując się do przepisów określających normę handlową dla cebuli świeżej – rozporządzenia komisji nr 1508/2001 – stwierdził, że cebula obrana (pozbawiona łuski ochronnej) nie spełnia wymagań jakości handlowej określonych w ww. rozporządzeniu Komisji, nie można zatem uznać takiej cebuli za wprowadzoną do obrotu w postaci świeżej. W związku z tym, w ocenie Prezesa ARiMR, organ I instancji zasadnie odmówił zakwalifikowania do naliczenia pomocy finansowej – wartości sprzedaży cebuli obranej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 235/09 oddalił skargę W. Sp. z o.o. w M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z [...] grudnia 2008 r. nr [...], w przedmiocie przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Sąd stwierdził, że warunki przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw zostały określone w rozporządzeniu nr 1943/2003 w odniesieniu do pomocy dla grup producentów, którym udzielono wstępnego uznania. Kwota pomocy finansowej na utworzenie grupy producentów, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 powyższego rozporządzenia, ustalana jest dla każdej grupy producentów na podstawie jej wartości rocznej produkcji wprowadzonej do obrotu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia "produkcja wprowadzona do obrotu" oznacza m.in. produkcję członków grupy producentów w kategorii, na którą wydane zostało wstępne uznanie, wniesioną do danej grupy producentów i rzeczywiście sprzedaną za jej pośrednictwem w postaci produktów świeżych lub przetworzonych. Z kolei ust. 2 art. 2 stanowił, że "wartość produktów sprzedanych" oznacza wartość produkcji wprowadzonej do obrotu na etapie "loco grupa producentów" lub w odpowiednich przypadkach, jako produkt zapakowany lub zapakowany nieprzetworzony. Zgodnie natomiast z pkt I Załącznika do rozporządzenia nr 1508/2001, aby cebula mogła zostać uznana za świeżą, musi być m.in. "nienaruszona". Z powyższych przepisów - w ocenie Sądu - wynikało, że do kalkulacji "wartości produktów sprzedanych", na podstawie której wyliczana jest kwota pomocy finansowej, można wliczyć tylko wartość sprzedaży owoców i warzyw w postaci świeżej, bez uwzględniania wartości dodanej wynikającej z ewentualnego przetworzenia tych owoców i warzyw. Zatem po obraniu cebuli nie spełniała ona norm cebuli świeżej. Jako dodatkowy argument świadczący o tym, że cebula obrana nie może zostać uznana za produkt "przygotowany, ale nieprzetworzony", o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1943/2003, Sąd wskazał pkt 17 Załącznika II do rozporządzenia Komisji (WE) 1433/2003 z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i pomocy finansowej (Dz. U. UE L 03.203.25); zwanego dalej rozporządzeniem nr 1433/2003, jako tzw. "działania i wydatki niekwalifikujące" się do wliczenia do wartości produkcji są inwestycje na przetwórstwo świeżych produktów, jednocześnie podając, że przetwórstwo nie obejmuje działań organizacji producentów dotyczących przygotowania produktu, do których zaliczono m. in. czyszczenie, przycinanie, obcinaniem suszenie i pakowanie w celu sprzedaży, nie wymieniając obierania. Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko organów, że obranie cebuli z zewnętrznej łuski nie mieści się w definicji "przygotowania do sprzedaży", wobec czego obrana cebula nie należy do kategorii produktów przygotowanych, nieprzetworzonych, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1943/2003. Za niezasadne uznał Sąd I instancji również zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1148/2001 z dnia 12 czerwca 2001 r. w sprawie zgodności norm handlowych mających zastosowanie do świeżych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 01.156.9); zwanego dalej rozporządzeniem nr 1148/2001, podnosząc, że z przepisu tego wynika jednoznacznie, że za produkty świeże są uważane produkty spełniające normy handlowe, zatem cebuli obranej nie można zaliczyć do tej kategorii produktów. Zatem zakup urządzenia służącego do obierania cebuli przez grupę producentów nie powinien być uznany za koszt kwalifikowany w ramach realizacji planu dochodzenia do uznania. Tym samym nie doszło do naruszenia § 4 związku z pkt. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Wymieniony przepis stanowi, że kwalifikowanymi kosztami inwestycji są koszty zakupu narzędzi oraz zakupu i instalacji maszyn oraz urządzeń przeznaczonych do przechowywania, magazynowania lub przygotowywania owoców lub warzyw do sprzedaży, w szczególności przeznaczonych do mycia, czyszczenia, sortowania, pakowania lub konfekcjonowania. W. Sp. z o.o. w M. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jego uchylenia w całości oraz uchylenia decyzji Prezesa ARiMR w całości, a także poprzedzającej ją decyzji w zaskarżonej części oraz zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania według norm. Wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez: – błędną wykładnię art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1943/2003, – błędną wykładnię art. 1 ust. 2 oraz art. 3 ust. 3 lit. a) rozporządzenia nr 2200/96, – błędną wykładnię art. 1 w zw. z Załącznikiem do rozporządzenia nr 1508/2001, – błędną wykładnię pkt 17 Załącznika II do rozporządzenia nr 1433/2003, – niezastosowanie art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 1148/2001, – błędną wykładnię § 4 w zw. z pkt 1, 4, 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania poprzez uznanie, że koszt nabycia obieraczek do cebuli oraz sfinansowanie budowy i wyposażenia laboratorium nie stanowił kosztu kwalifikowanego w rozumieniu rozporządzenia, – błędną wykładnię art. 119 ust. 3 w zw. z art. 118 rozporządzenia nr 1580/2007, – niezastosowanie przepisu art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/1996 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw przetworzonych (Dz. Urz. UE L 06.297.29); zwanego dalej rozporządzeniem nr 2201/96. Ponadto, Spółka zarzuciła naruszenie prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. – dalej powoływanej jako p.p.s.a.) w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. polegające na braku ustaleń czy cebula pozbawiona łuski jest przeznaczona do przetwórstwa przemysłowego czy też na rynek konsumencki. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazując na naruszenie prawa materialnego podniesiono, że błędną jest wykładnia dokonana przez organy oraz Sąd I instancji, stwierdzająca że cebula obrana (pozbawiona łuski) nie spełnia norm handlowych dla cebuli świeżej i w rezultacie nie jest produktem świeżym oraz że obranie cebuli przesądza o jej przetworzeniu i w konsekwencji staje się ona produktem przetworzonym. W ocenie kasatora cebula przez niego sprzedawana do przetwórstwa przemysłowego jest produktem świeżym, w stosunku do którego nie mają zastosowania normy handlowe, a zatem wartość takiego towaru powinna być uwzględniania przy obliczaniu wartości pomocy dla grupy producenckiej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 lutego 2011 r. Sygn. akt II GSK 130/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku Sąd II instancji podkreślił, że wniosek skarżącej Spółki rozpoznawany był na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji runku owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku tytoniu oraz rynku paszowego, który przewiduje przyznanie wstępnie uznanej grupie producentów pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów i prowadzeniem działalności administracyjnej oraz części kwalifikowanych kosztów inwestycji w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Warunki przyznania pomocy finansowej wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1943/2003 ustanawiającym zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów, którym udzielono wstępnie uznania. Z punktu czwartego preambuły do rozporządzenia nr 1943/2003 wynika, że "w celu zachęcenia do tworzenia grup producentów art. 14 rozporządzenia nr 2200/96 przewiduje, że w ciągu 5 lat od wstępnego uznania Państwa Członkowskie mogą przyznawać wstępnie uznanym grupom producentów dwa rodzaje pomocy, z których jeden ma na celu pokrycie kosztów utworzenia i czynności administracyjnych, a drugi pokrycie części inwestycji, wymaganych do uzyskania uznania i jako takie wymienionych w planach uznania". Dla celów rozporządzenia nr 1943/2003 "produkcja wprowadzona do obrotu" oznacza produkcję członków grupy producentów w kategorii, na którą wydane zostało wstępne uznanie. Natomiast wysokość przyznawanej pomocy uzależniona jest od wartości produkcji wprowadzonej do obrotu. Przepisy prawa unijnego w 2007 roku przewidywały podział rynku owoców i warzyw na produkty świeże i przetworzone – art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 1943/2003. Produkt świeży natomiast to produkt na etapie "loco grupa producentów, produkt zapakowany lub produkt przygotowany nieprzetworzony" – art. 2 ust. 2 (in fine) rozporządzenia nr 1943/2003. NSA wskazał, iż wspólna organizacja rynku świeżych owoców i warzyw do końca 2007 roku obejmowała wyłącznie produkty wymienione w art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2200/96, a każdy z nich miał przyporządkowany odrębny kod CN. Klasyfikacja dokonywana w oparciu o obowiązujące wspólne normy dla owoców i warzyw wprowadzonych do obrotu stanowi ramy określające granice wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (art. 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 2200/96). Wspólna organizacja rynku owoców i warzyw to tworzenie grup producentów i wstępnie uznanych grup realizujących plan dochodzenia do uznania ich za organizacje producentów, które mają ściśle określony zakres produkcji z ustalonym dla niego kodem CN. Podkreślono, iż skarżąca została wstępnie uznana grupą producencką dla cebuli świeżej i schłodzonej oznaczonej kodem CN 0703 (art. 1 ust. 2 rozporządzenia nr 2200/96). Zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia nr 2200/96 cebula jest warzywem, które ma być dostarczane konsumentom w stanie świeżym i podlega normom jakości. Natomiast kryteria jakości handlowej dla cebuli świeżej określa rozporządzenie nr 1508/2001, a pkt 1 preambuły stanowi "cebula należy do produktów, w odniesieniu, do których muszą zostać przyjęte normy". Normą handlową dla cebuli objętej kodem CN 0703 jest norma określona w załączniku do rozporządzenia – art. 1 rozporządzenia nr 1508/2001. Natomiast wspomniane normy nie mają zastosowania do cebuli przeznaczonej do celów przetwórstwa przemysłowego – pkt I (in fine) załącznika do rozporządzenia. NSA stwierdził w kontekście powyższego, że skarżąca spółka to wstępnie uznana grupa producentów w kategorii cebula świeża lub schłodzona o kodzie CN 0703, który precyzyjnie określa granice wspólnej organizacji rynku świeżych owoców i warzyw. W ocenie Sądu, przytoczone regulacje unijne prowadzą do konkluzji, że cebula świeża to zarówno cebula przeznaczona bezpośrednio dla konsumenta, która musi spełniać normy jakości i cebula przeznaczona do przetwórstwa przemysłowego, która nie musi spełniać norm. Interpretacja taka wynika z art. 2 ust. 1 rozporządzenia nr 2200/96, który stanowi "produkty, które mają dotrzeć do konsumenta w stanie świeżym są klasyfikowane w oparciu o ustalone normy" natomiast "nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości w odniesieniu do produktów transportowanych do zakładów przetwórczych" – art. 3 ust. 3 lit. a) rozporządzenia. Podobnie punkt 5 preambuły do rozporządzenia nr 1148/2001 "nie wymaga się aby produkty przeznaczone do przetwórstwa były zgodne z normami, a bezwzględnie należy zapewnić, aby nie były sprzedawane na rynku produktów świeżych". Sąd zaznaczył, iż wspólna organizacja rynku owoców i warzyw obejmuje również pomoc dla uczestników rynku owoców i warzyw przetworzonych. Wspólną organizację rynku przetworów owoców i warzyw reguluje rozporządzenie nr 2201/96, nie definiuje jednak pojęcia "przetworzenie". Wymienia natomiast produkty powstałe w wyniku procesu przetworzenia i są to: warzywa mrożone, warzywa zakonserwowane tymczasowo, warzywa suszone całe, warzywa cięte w kawałki, plasterki, warzywa łamane, warzywa konserwowane w solance, warzywa konserwowane za pomocą octu i konserwowane inaczej niż za pomocą octu – art. 1 ust. 2 cyt. rozporządzenia. Regulacja tego przepisu, w ocenie NSA, wskazuje na wyliczenie wyczerpujące, a wśród produktów przetworzonych brak jest cebuli obranej. Poza tym poszczególne kategorie produktów przetworzonych są sklasyfikowane w pozycji kodu CN odmiennej niż produkt świeży – art. 8 ust. 1 in fine rozporządzenia nr 1148/2001. Pomocniczo dla zdefiniowania pojęcia "przetworzenie" należało sięgnąć do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1433/2003. Sąd odwoławczy nie podzielił stanowiska Sądu pierwszej instancji, iż tyko cebula spełniająca normy jakości może być uznana za cebulę świeżą. Takie stanowisko, w ocenie NSA, pozostaje w sprzeczności z załącznikiem I rozporządzenia nr 1508/2001, który różnicuje cebulę świeżą na: cebulę przeznaczoną dla konsumenta, która musi spełniać normy i cebulę do celów przetwórstwa przemysłowego, która tych norm nie musi spełniać. Sąd prawidłowo powołał rozporządzenie nr 1508/2001 dotyczące norm dla cebuli wyciągając jednak błędne wnioski z jego zapisów. NSA nie podzielił również stanowiska Sądu I instancji odnośnie wykładni przepisu art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 1148/2001. Wskazano, iż Sąd I instancji błędnie wywodzi, iż z tego przepisu jednoznacznie wynika, że za produkty świeże uważane są tylko produkty spełniające normy handlowe. Taka interpretacja cytowanego przepisu pozostaje w sprzeczności z rozporządzeniem nr 1508/2001, w którym ustanowiono normę handlową dla cebuli, a z załącznika do tego rozporządzenia w punkcie I wynika, że dla cebuli przeznaczonej do przetwórstwa przemysłowego nie mają zastosowania ustalenia co do norm jakości. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że z art. 8 in fine rozporządzenia nr 1148/2001 wywieść można, iż produkt przetworzony ma inny kod CN, niż wyjściowy produkt świeży. W ocenie NSA, sąd I instancji nie uwzględnił w swych rozważaniach jakie znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma klasyfikacja cebuli wg kodu CN, oraz to, że cebula obrana o której mowa w przedmiotowej sprawie nadal zachowuje dotychczasowy kod CN 0703. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym strony pozostały przy dotychczasowym stanowisku w sprawie. Rozpatrując sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 130/10 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej W. Sp. z o.o. w M. . Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarżący zarzucił, że z załącznika do rozporządzenia nr 1508/2001 wynika, że w odniesieniu do cebuli obranej przeznaczonej do celów przetwórstwa przemysłowego, przepisy prawa nie przewidują norm handlowych. Wskazał, że art. 3 ust. 3 lit. a) rozporządzenia nr 2200/96 przewiduje, że nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości w odniesieniu do produktów transportowanych do zakładów przetwórczych, chyba że ustanowiono odrębne kryteria jakościowe. Takie kryteria jakościowe nie zostały jednak ustanowione. Zgodnie ze stanowiskiem skarżącego przepis art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 1148/2001 stosuje się tylko i wyłącznie do produktów, które są dostarczane do zakładu przetwórczego świeże i podlegają normom handlowym. Z przepisu tego - w ocenie skarżącego - nie wynika jednak nakaz, aby produkty te musiały być dostarczane jako odpowiadające normom handlowym. Przepis ten stanowi tylko, że w takim przypadku nie stosuje się niniejszego rozporządzenia o ocenie zgodności z normami. Przepis ten wyraźnie wiąże czynności przetworzenia produktu świeżego ze zmianą jego kodu CN. Zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 2200/96 przestrzeganie norm jakości w odniesieniu do produktów transportowanych do zakładów przetwórczych nie jest wymagane, chyba że w odniesieniu do produktów przeznaczanych na potrzeby przetwórstwa przemysłowego są ustalane minimalne kryteria jakościowe (...). Zauważyć jednak należy, iż powoływana w sprawie "Norma dla cebuli" także wyłącza stosowanie norm handlowych w przypadku cebuli przeznaczonej do celów przetwórstwa przemysłowego. Wyłączenie to wyklucza zaś możliwość oceny "przetworzenia" cebuli z punktu widzenia wymagań przewidzianych ww. normą." Należy zatem uznać, iż brak spełnienia norm handlowych w przypadku cebuli świeżej przeznaczonej do przetwórstwa przemysłowego nie wyklucza uwzględnienia wartości cebuli obranej przy ustalaniu wartości pomocy, skoro cebula ta nadal zachowuje dotychczasowy kod CN 0703. W konsekwencji należy również uznać za chybione stanowisko organu, zgodnie z którym koszt nabycia obieraczek do spornej cebuli przeznaczonej dla celów przetwórstwa przemysłowego nie stanowi kosztu kwalifikowanego inwestycji w rozumieniu załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania pomocy finansowej wstępnie uznanej grupie producentów owoców i warzyw oraz wykazu kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania. Powyższe uchybienia czynią koniecznym poczynienie stosowanych ustaleń i na ich podstawie dokonanie ponownej oceny czy w okolicznościach sprawy wniosek o przyznanie pomocy finansowej mógł zostać uwzględniony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, z późn. zm.)