V SA/Wa 1082/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 6 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ([...] Oddział Regionalny ARiMR w W.) z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę. T. G. wniósł w dniu [...] kwietnia 2010r. (koperta - karta 10 akt sąd.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ([...] Oddział Regionalny ARiMR w W.) z [...] lipca 2009r., w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych w ramach działania "Modernizacja Gospodarstw Rolnych". W treści skargi wnioskodawca wskazał, iż stanowi ona skargę na bezczynność Prezesa ARiMR oraz skargę na naruszenie prawa przez organy Agencji w trakcie prowadzonego postępowania, a także zawiera z ostrożności wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na przedmiotową decyzję. Bezsprzecznym w sprawie jest okoliczność, że skarga T. G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez niego po terminie, który upłynął w dniu 30 września 2009r. Postanowieniem z 13 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi uznając, że producent rolny złożył wniosek o przywrócenie terminu po upływie 7 dni licząc od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżącego pouczono o przysługującym mu prawie do wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie, przesyłkę zawierającą powyższe postanowienie odebrał w dniu [...] lipca 2010r. W dniu [...] lipca 2010r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym wskazał, iż skarga na ostateczne rozstrzygnięcie Agencji z [...] marca 2010r. została złożona w terminie 30 dni po doręczeniu ostatecznego rozstrzygnięcia i zgodnie z pouczeniem w nim zawartym. W opinii wnioskodawcy termin wniesienia skargi został przez stronę dochowany i wnosi on o merytoryczne rozpatrzenie skargi. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 4 sierpnia 2010r. producent rolny został wezwany do wskazania, czy pismo złożone przez niego stanowi zażalenie na postanowienie Sądu z 13 lipca 2010r, czy też pismo procesowe. W odpowiedzi skarżący podał, iż pismo z [...] lipca 2010r. (złożone w dniu [...] lipca 2010r.) stanowiło jedynie pismo procesowe w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga złożona przez producenta rolnego podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, poz. 427 ze zm. zwana dalej ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich), w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Stosownie do postanowień art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, wnioskodawcom przysługuje prawo do złożenia na powołaną informację, skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Tym samym skuteczność wniesienia skargi, o której mowa w art. 22 ust. 4 powołanej ustawy zależy od zastosowania trybu skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma wyłącznie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż wskazany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007r. sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z analizy art. 53 § 2 p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analogiczne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z 21 maja 2007 r. o sygn. akt II OSK 986/06 podnosząc, iż przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie), oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. W niniejszej sprawie pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2009r. informujące skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych zostało doręczone stronie w dniu [...] lipca 2009r. Pismem z [...] lipca 2009r. (data złożenia) strona wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie niniejsze organ rozpoznał w dniu [...] marca 2010r. 2010r., a więc po upływie 30 dni od dnia wniesienia wezwania. Tym samym termin dla strony do wniesienia skargi na informację organu wynosił 60 dni i biegł od daty [...] lipca 2009r. Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu [...] września 2009r. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca wniosła skargę dopiero [...] kwietnia 2010r. (data nadania – k. 10 akt sądowych). W związku z powyższym oraz z uprawomocnieniem się postanowienia z 13 lipca 2010r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi - Sąd stwierdza, iż skarga została złożona po upływie terminu. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.