V SA/Wa 11/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 11/15 w sprawie ze skargi S.M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 11/15. Wyrokiem z dnia 1 lipca 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 11/15 Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S.M., zwanego dalej "skarżącym", na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu [...] lipca 2015 r. (data złożenia pisma na Biurze Podawczym Sądu) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Do wniosku załączony został wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący podniósł, że w okresie od [...] czerwca do [...] lipca 2015 r. przebywał poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, co było powodem jego nieobecności na rozprawie w dniu [...] lipca 2015 r., a także uniemożliwiło mu terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienie wydanego tego dnia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku a w wypadku wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym – od dnia doręczenia odpisu sentencji. W rozpoznawanej sprawie Sąd wyrokiem wydanym na rozprawie w dniu 1 lipca 2015 r. oddalił skargę S.M., zatem wniosek o sporządzenie uzasadnienie należało złożyć do dnia [...] lipca 2015 r. Wnosząc zatem taki wniosek w dniu [...] lipca 2015 r. skarżący uchybił ww. terminowi, co jest w sprawie bezsporne. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie zawierającym taki wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.) Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu złożono z zachowaniem wymogów formalnych określonych w art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. Sąd przystąpił do jego merytorycznej oceny. Należy zaznaczyć, iż dokonując oceny zawinienia czy też jego braku w uchybieniu terminowi konieczne jest rozważenie wszystkich okoliczności sprawy z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Konsekwencją nawet lekkiego niedbalstwa jest negatywna ocena wniosku, bowiem przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy największym w danych warunkach wysiłku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, a do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA: z dnia 10.09.2010 r. o sygn. akt II OZ 849/10, z dnia 2.10.2002 r. o sygn. akt V SA 793/02, publik. Monitor Prawniczy z 2002 r. nr 23, poz. 1059). W ocenie Sądu skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, jak tego wymaga art. 87 § 2 p.p.s.a, że bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 lipca 2015 r. W dniu [...] maja 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 16 akt sądowych) skarżący osobiście odebrał zawiadomienie o rozprawie, którego treść zawierała dodatkowo szereg pouczeń. Poinformowano skarżącego m.in. o tym, że niestawiennictwo nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, a także o konieczności złożenia w ciągu siedmiu dni wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi oraz o konsekwencjach niedokonania tej czynności we wskazanym terminie. Skarżący miał zatem świadomość skutków oddalenia jego skargi przez Sąd. Uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu skarżący w całości oparł na fakcie przebywania poza granicami RP, co zdaniem Sądu nie przesądza o braku możliwości uzyskania informacji o treści wydanego orzeczenia i podjęcia adekwatnych czynności. Planując wyjazd za granicę i zdając sobie sprawę z mogących zaistnieć trudności skarżący przede wszystkim mógł ustanowić w sprawie pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego, albo kogoś z najbliższej rodziny stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a. Nie mając zastępującego go pełnomocnika skarżący mógł natomiast skontaktować się z Sądem telefonicznie, za pomocą faxu lub drogą elektroniczną. Co więcej rozprawy przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi są jawne a to oznacza, iż skarżący mógł poprosić zaufaną pełnoletnią osobę o stawiennictwo w charakterze publiczności, a następnie poinformowanie go o treści wydanego orzeczenia. Skarżący nie podjął żadnej ze wskazanych czynności. Tymczasem dzięki współczesnym środkom komunikacji i transportu, po jak najszybszym dowiedzeniu się o oddaleniu skargi, skarżący miał możliwość terminowego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Analizując wniosek skarżącego Sąd doszedł do przekonania, że S.M. nie wykazał się należytą dbałością o własne sprawy, a mając na uwadze przedstawioną argumentację, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.