V SA/Wa 1104/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy A. na rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zawarte w informacji z dnia ... maja 2017 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu: oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez Gminę A. (zwaną dalej: "Skarżącą" lub "Gminą") w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020 (zwanego dalej: "RPO WM 2014-2020"), Priorytet IV: "Przejście na gospodarkę niskoemisyjną", Działanie 4.1: "Odnawialne źródła energii (OZE)", dokonana przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych w Warszawie (zwaną dalej: "MJWPU", "organ"). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Energia słoneczna jako kierunek inwestowania w środowisko naturalne", który został zarejestrowany pod nr (...) . Projekt zakładał zaprojektowanie i zrealizowanie budowy instalacji fotowoltaicznych oraz kolektorów słonecznych w gospodarstwach domowych i budynkach użyteczności publicznej na terenach gmin: A., W., Z. K., S. W. i N.. Pismem z dnia (...) listopada 2016 r. MJWPU poinformowała Gminę, iż wniosek o dofinansowanie projektu zawiera błędy formalne oraz wezwała do ich poprawienia w terminie 7 dni od daty doręczenia informacji. W odpowiedzi Gmina złożyła pismo z dnia (...) listopada 2016 r. zawierające informację o dokonanych uzupełnieniach lub poprawie wniosku o dofinasowanie realizacji projektu. Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. MJWPU poinformowała Gminę, iż wniosek został pozytywnie zweryfikowany na etapie oceny formalnej i przekazany do oceny merytorycznej dokonywanej przez Komisję Oceny Projektów (zwaną dalej: "KOP"). Po przeprowadzeniu oceny merytorycznej Gmina została poinformowana pismem z dnia (...) kwietnia r. o numerze (...) , że wniosek przeszedł pomyślnie etap oceny merytorycznej ale nie został skierowany do dofinansowania. W uzasadnieniu pisma podniesiono, iż w wyniku oceny dokonanej przez członków KOP, projekt uzyskał pozytywną ocenę w kryteriach dostępu, kryteriach merytorycznych ogólnych oraz uzyskał 54 punkty z 83 punktów możliwych do zdobycia. Jednakże, ze względu na ustalony poziom alokacji na konkurs (...) w ramach Działania 4.1 "Odnawialne źródła energii", Typ projektów: "Infrastruktura do produkcji i dystrybucji energii ze źródeł odnawialnych", wniosek nie został przyjęty do dofinansowania. Szczegółowe uzasadnienie oceny poszczególnych kryteriów wyboru projektów przedstawiono w załączonych do pisma dwóch kartach oceny merytorycznej wniosku. Oceniający przyznali projektowi taką samą liczbę punktów, tj. po 54 punkty na 83 punktów możliwych do osiągnięcia. Obaj oceniający nie przyznali projektowi punktów (0 punktów) w ramach Kryterium merytorycznego nr 1 "Wzrost wykorzystania energii odnawialnej" na 9 punktów możliwych do osiągnięcia. W uzasadnieniu wskazali, iż zgodnie z informacją zawartą w studium wykonalności, wykorzystanie energii odnawialnej w wyniku realizacji projektu wzrośnie o 9,89%, co spowodowało przyznanie 0 punktów. Nie zgadzając się z powyższą informacją w przedmiocie oceny projektu, pismem z dnia 4 maja 2017 r. Gmina złożyła protest w zakresie negatywnej oceny Kryterium merytorycznego nr 1. Uzasadniając protest Skarżąca podniosła, iż z informacji od innych wnioskodawców o metodologii wyliczania wskaźnika "Wzrost wykorzystania energii odnawialnej" wynika, że stosowane były różne algorytmy wyliczania tego wskaźnika, a co za tym idzie, uzyskiwano nieporównywalne wyniki. Dodatkowo zarzuciła, iż KOP nie dokonała weryfikacji metodologii stosowanej przy obliczaniu wskaźnika z Kryterium nr 1, tak aby wszyscy wnioskodawcy wyliczyli go według tej samej metody, a w konsekwencji by zapewnić porównywalność wyników. Gmina przedstawiła również własne obliczenia, zgodnie z którymi, przyjmując jedną metodologię otrzymała pierwotnie wynik 9,89%, natomiast przyjmując drugą metodologię – wskaźnik wynosił 56,61%. Zdaniem Skarżącej, w ramach omawianego kryterium winna otrzymać zatem dodatkowe 5 punktów. Pismem z dnia (...) maja 2017 r. o numerze (...) , organ poinformował Gminę, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu pisma podniesiono, iż ocenę Kryterium merytorycznego nr 1 "Wzrost wykorzystania energii odnawialnej" przeprowadza się poprzez analizę ilości energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w wyniku realizacji projektu odniesionej do całkowitej energii zużytej i/lub produkowanej w obiekcie/ach objętych projektem. Kryterium premiuje projekty o jak największym % udziale energii pozyskanej z OZE. Przy ocenie tego kryterium analizie poddaje się obszar merytoryczny projektu w zakresie: centralnego ogrzewania, przygotowania ciepłej wody, oświetlenia budynku (lub innych potrzeb na energię wskazanych we wniosku). Podstawę szacowania całkowitej energii zużytej stanowi informacja wnioskodawcy ujęta w celach projektu i/lub w zakresie inwestycji. MJWPU wyjaśniła, iż przy ocenie Kryterium nr 1 odnosi się ilości energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii realizowanych w ramach projektu do całkowitych potrzeb obiektów, obejmujących zgodnie z informacją wnioskodawcy potrzeby energetyczne z obszaru ogrzewania, przygotowania ciepłej wody i oświetlenia lub innych potrzeb na energię wskazanych przez wnioskodawcę. Następnie organ podniósł, iż na stronie 16 Studium wykonalności projektu Gmina jednoznacznie wskazała, że celem projektu jest wzrost produkcji energii elektrycznej i cieplnej pochodzącej z odnawialnych zasobów poprzez realizację inwestycji w zakresie budowy jednostek wytwarzania energii elektrycznej i ciepła na/w budynkach gospodarstw domowych oraz budynkach użyteczności publicznej na terenie gmin: A., W., Z. K., S. W. oraz N.. Zdaniem MJWPU, Skarżąca poprawnie przyjęła założenia do wyliczenia wzrostu wykorzystania energii odnawialnej jako udziału ilości energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w całkowitej energii zużywanej przez obiekty przed realizacją projektu, przyjmując wartość całkowitej energii zużywanej przez obiekty przed realizacją projektu w zakresie energii elektrycznej i ciepła, w obszarze dostawy ciepłej wody, ogrzewania i oświetlenia jednolicie dla całego zakresu projektu. Odnosząc się do zarzutów protestu podniesiono, iż oceniając przedmiotowe kryterium zweryfikowano metodę wyliczeń, według której – zgodnie z zapisami Studium wykonalności (str. 10) – oszacowano wartość wzrostu wykorzystania energii odnawialnej na poziomie 9,89%, jako poprawną. Przedstawione przez Gminę w dokumentacji wniosku założenia i metodologia wyliczeń w zakresie tego kryterium są wiarygodne i mogą stanowić podstawę do oceny kryterium. W związku z tym należało przyjąć, że wartość ilości energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w wyniku realizacji projektu odniesiona do całkowitej energii zużytej i produkowanej w obiektach objętych projektem wynosi 9,89% i nie istniały podstawy do wezwania Skarżącej do uzupełnień. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Gmina wniosła o przekazanie organowi sprawy do ponownego rozpoznania, zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.; zwanej dalej: "ustawą wdrożeniową") oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając naruszenie: 1) art. 53 ust. 1 i art. 57 w związku z art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, w związku z art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257; zwanej dalej: "K.p.a.") poprzez brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu, polegający na braku weryfikacji wykorzystanej przez Gminę metodologii wyliczenia wskaźnika "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej", a co za tym idzie braku zapewnienia porównywalności wskaźnika z Kryterium merytorycznym nr 1 przyjętego dla projektu Skarżącej z innymi projektami (wnioskodawcy mogli wyliczać wskaźnik "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej" wg różnych metod), a także na nierozpoznaniu w całości zarzutów postawionych w proteście (nie odniesienie się do nowego wyliczenia wskaźnika zgodnie z drugą metodologią obliczania wskaźnika "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej"); 2) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez nierzetelną ocenę projektu w zakresie Kryterium szczegółowego merytorycznego nr 1 "Wzrost wykorzystania energii odnawialnej" polegające na braku na etapie oceny merytorycznej weryfikacji wykorzystanej przez Skarżącą metodologii wyliczenia wskaźnika "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej", a co za tym idzie braku zapewnienia porównywalności wskaźnika z Kryterium merytorycznym nr 1 przyjętego dla projektu Skarżącej z innymi projektami (wnioskodawcy mogli wyliczać wskaźnik "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej" wg różnych metod). Zdaniem Skarżącej przy rozpoznawaniu protestu nie dokonano weryfikacji wykorzystanej przez wnioskodawcę metodologii wyliczenia wskaźnika "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej", a co za tym idzie nie zapewniono porównywalności wskaźnika z kryterium szczegółowego merytorycznego nr 1 dla przedmiotowego projektu z innymi projektami. Skarżąca, obliczając na potrzeby wniosku aplikacyjnego wskaźnik "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej" odniosła energię wytwarzaną w obiektach z instalacji fotowoltaicznej (energia elektryczna) i kolektorów słonecznych (energia cieplna na potrzeby cieplej wody użytkowej) do całkowitej energii zużywanej w tych obiektach (energii elektrycznej, energii cieplnej na potrzeby ciepłej wody użytkowej i także energii cieplnej na potrzeby ogrzewania) i uzyskała wskaźnik 9,89 %. Natomiast organ podczas oceny innych wniosków dopuszczał także odniesienie energii wytwarzanej w obiektach z instalacji fotowoltaicznej (energia elektryczna) i kolektorów słonecznych (energia cieplna na potrzeby ciepłej wody użytkowej) tylko do zużywanej w tych obiektach energii elektrycznej i energii cieplnej na potrzeby ciepłej wody użytkowej (bez energii cieplnej na potrzeby ogrzewania), co wpływało na znaczy wzrost wskaźnika "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej". Przy zastosowaniu takiej metodologii Skarżąca otrzymała wynik 56,61 %. Skarżąca wskazała, że Wnioskodawcy mogli wyliczać wskaźnik "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej" wg różnych metod, co Skarżąca wskazała w proteście prezentując zastosowaną metodologię i drugą metodologię, która daje zupełnie odmienny wynik. W odpowiedzi na skargę MJWPU wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. W przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w K.p.a. Po zbadaniu legalności oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalności działań organu podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] maja 2017 r., należy stwierdzić, iż odpowiadają one prawu. Skarga jest niezasadna. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania IOK z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013, str. 320), - ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, dalej: "ustawa wdrożeniowa", a także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego, w tym Regulaminem konkursu Nr RPMA.04.01.00-IP.01-14-017/16 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, dalej: "Regulamin konkursu", Na gruncie prawa krajowego podstawowym aktem prawnym regulującym omawianą materię jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, która określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006. Zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Stosownie natomiast do brzmienia art. 58 ust. 1 tej ustawy, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności: 1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem; 2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Przechodząc do omówienia zarzutów skargi należy zauważyć, że projekt, którego ocena jest przedmiotem badania w niniejszej sprawie, uzyskał pozytywną ocenę w kryteriach dostępu, kryteriach merytorycznych ogólnych oraz uzyskał 54 punkty na 83 punkty możliwe do zdobycia. Ze względu na ustalony poziom alokacji w przedmiotowym konkursie, wniosek nie został rekomendowany do dofinansowania. W proteście i skardze Gmina kwestionuje prawidłowość dokonanej oceny w kryterium merytorycznym nr 1: "Wzrost wykorzystania energii odnawialnej", w którym wniosek uzyskał 0 pkt na 9 możliwych. W kryteriach merytorycznych – szczegółowych, stanowiących załącznik do Regulaminu wskazano, iż w ramach kryterium nr 1 oceniana będzie ilość energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w wyniku realizacji projektu odniesiona do całkowitej energii zużytej i/lub produkowanej w obiekcie/ach objętych projektem. Kryterium premiuje projekty o jak największym % udziale energii pozyskanej z OZE. W kryterium zawarto również zasady punktacji, z których wynika, że 1 pkt przyznawany jest w przypadku gdy udział energii pozyskanej z OZE mieści się w przedziale procentowym powyżej 10% do 20%, a liczba punktów wzrasta odpowiednio do wzrostu wskaźnika udziału energii pozyskanej z OZE, tj.: 9 pkt - powyżej 90%, 8 pkt - powyżej 80% do 90%, 7 pkt - powyżej 70% do 80%, 6 pkt - powyżej 60% do 70%, 5 pkt - powyżej 50% do 60%, 4 pkt - powyżej 40% do 50%, 3 pkt - powyżej 30% do 40%, 2 pkt - powyżej 20% do 30%. W przypadku gdy projekt obejmuje kilka obiektów, % udział energii pozyskanej z OZE jest liczony jako średnia wartość arytmetyczna dla poszczególnych obiektów objętych projektem. Wskaźnik procentowy wzrostu wykorzystania energii odnawialnej na poziomie 9,89 %, jak to wykazała Spółka we wniosku, sytuuje się w przedziale poniżej 10%, za który nie przyznaje się punktów. Z treści wniosku (m.in. pkt A5. Krótki opis projektu) wynika, że instalacje fotowoltaiczne oraz kolektory słoneczne będą produkowały energię cieplną oraz elektryczną na potrzeby własne użytkowników oraz budynków użyteczności publicznej, z wykorzystaniem energii odnawialnej, a z projektu skorzysta bezpośrednio 373 obiektów, w tym 361 gospodarstw domowych oraz 12 budynków użyteczności publicznej z terenów gmin objętych partnerstwem. "Celem bezpośrednim projektu jest m.in. ...wzrost produkcji energii elektrycznej i cieplnej pochodzącej z odnawialnych zasobów poprzez realizację inwestycji w zakresie budowy jednostek wytwarzania energii elektrycznej i ciepła na/w budynkach gospodarstw domowych oraz budynkach użyteczności publicznej na terenie gmin A., W., Z. K., S. W. oraz N....", a wsparciem objęte będą urządzenia, instalacje do produkcji energii elektrycznej lub cieplnej (m.in. pkt C2.Cel projektu i uzasadnienie potrzeby jego realizacji). Natomiast w Studium wykonalności wskazano, iż celem realizacji projektu jest: "Wzrost produkcji energii elektrycznej i cieplnej pochodzącej z odnawialnych zasobów poprzez realizację inwestycji w zakresie budowy jednostek wytwarzania energii elektrycznej i ciepła na/w budynkach gospodarstw domowych oraz budynkach użyteczności publicznej na terenie gmin: A., W., Z. K., S. W. oraz N. " (str. 16). Zasadnie zatem dokonując szacowania całkowitej energii zużytej, zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku dotyczącymi obszaru wdrażania Odnawialnych Źródeł Energii, oceniający odnieśli ilość energii wytworzonej z Odnawialnych Źródeł Energii realizowanych w ramach projektu do całkowitych potrzeb obiektów, obejmujących zgodnie z informacją Wnioskodawcy potrzeby energetyczne w zakresie energii cieplnej i energii elektrycznej, tj. centralnego ogrzewania, przygotowania ciepłej wody, oświetlenia budynku (a także innych potrzeb na energię wskazanych we wniosku). Za poprawne należy również uznać dokonane przez Wnioskodawcę wyliczenie wzrostu wykorzystania energii odnawialnej jako udziału ilości energii wytworzonej z OZE w całkowitej energii zużywanej przez obiekty przed realizacją projektu, przyjmując wartość całkowitej energii zużywanej przez obiekty przed realizacją projektu w zakresie energii elektrycznej i ciepła, w obszarze dostawy ciepłej wody, centralnego ogrzewania i oświetlenia jednolicie dla całego zakresu projektu. Wbrew twierdzeniom Skarżącej sposób wyliczenia przedmiotowego wskaźnika nie był dowolny, przeciwnie - zarówno zapisy Regulaminu konkursu (m.in. pkt 6), jak również Wskazania do Studium Wykonalności, zawierały informacje konieczne dla prawidłowego wyliczenia wskaźnika. Natomiast punkt wyjścia do przeprowadzenia analizy projektu, w tym również wyliczenia wskaźnika "Wzrost wykorzystania energii odnawialnej", stanowiło zdefiniowanie celów projektu. Zasadnie zatem organ rozpatrujący protest uznał, iż przedstawione przez Wnioskodawcę w dokumentacji wniosku założenia i metodologia wyliczeń w zakresie tego kryterium są wiarygodne i mogą stanowić podstawę do oceny kryterium. Nie znajduje uzasadnienia twierdzenie Skarżącej, iż wyliczenie wskaźnika "Wzrostu wykorzystania energii odnawialnej" mogło być dokonane poprzez odniesienie energii wytwarzanej w obiektach z instalacji fotowoltaicznej (energia elektryczna) i kolektorów słonecznych (energia cieplna na potrzeby ciepłej wody użytkowej) tylko do zużywanej w tych obiektach energii elektrycznej i energii cieplnej na potrzeby ciepłej wody użytkowej (bez energii cieplnej na potrzeby ogrzewania), co wpływało na znaczy wzrost wskaźnika. Tak jak to wskazano wyżej dla oceny prawidłowości wyliczeń decydujące znaczenie miała ilości energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii realizowanych w ramach projektu odniesiona do całkowitych potrzeb obiektów, obejmujących zgodnie z informacją wnioskodawcy potrzeby energetyczne z obszaru ogrzewania, przygotowania ciepłej wody i oświetlenia, a także innych potrzeb na energię wskazanych przez wnioskodawcę. Tak wyliczona wartość ilości energii wytworzonej z odnawialnych źródeł energii w wyniku realizacji projektu odniesiona do całkowitej energii zużytej i produkowanej w obiektach objętych projektem wyniosła w przedmiotowej sprawie 9,89%, co uzasadnia dokonaną ocenę (0 pkt), zgodnie z zasadami punktacji przyjętymi w tym kryterium. Jednocześnie Sąd stwierdza, iż wbrew twierdzeniom zawartym w skardze brak było podstaw do wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku. Wobec jasno wyznaczonych wymagań dotyczących spełnienia tego kryterium, które były Wnioskodawcy znane na etapie sporządzania wniosku, Sąd podziela stanowisko organu, iż przedstawione we wniosku informacje uzasadniały dokonaną ocenę w przedmiotowym kryterium. Zgodnie z pkt 9.2. Regulaminu konkursu przez uzupełnienie wniosku należy rozumieć złożenie dodatkowych informacji lub wyjaśnień, objaśnienie wątpliwości KOP. Złożone wyjaśnienia stanowią integralną część wniosku o dofinansowanie. Wyjaśnienia powinny prowadzić do ujednoznacznienia treści i weryfikacji okoliczności będących przedmiotem oceny. Ewentualne zmiany treści wniosku o dofinansowanie, będące konsekwencją złożonych wyjaśnień, mogą mieć wyłącznie charakter porządkowy i doprecyzowujący - nie mogą prowadzić do istotnej modyfikacji. Wyjaśnienia nie mogą również odnosić się do kwestii całkowicie pominiętych przez wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. Powołany przepis nie dotyczy informacji, które wnioskodawca powinien złożyć we wniosku samodzielnie aby w sposób wyczerpujący uzasadnić i udokumentować twierdzenia i fakty w nim zawarte. Należy podkreślić, że w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ustawodawca postanowił, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Zatem to regulamin i jego załączniki obowiązujące w danym konkursie mają charakter normatywny, do którego winna zastosować się Strona, o czym stanowi wprost wskazany wyżej przepis ustawy wdrożeniowej. Art. 41 ust. 2 ww. ustawy wskazuje również, co winien zawierać regulamin konkursu oraz podaje, że zbiór ten ma charakter otwarty, gdyż ustawodawca używa terminu "w szczególności". Wydany w sprawie Regulamin konkursu zawiera określone załączniki, które stanowią jego integralną część. Tym samym uznać należy, że Regulamin konkursu wraz z załącznikami ma charakter normatywny, do którego Strona winna się stosować. Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej regulujących zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania należy wskazać, że w orzecznictwie sądów utrwalił się pogląd, iż zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GSK 5464/16). Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 - 2020"). W rozpoznawanej sprawie zasady konkursu podane były do wiadomości wszystkim zainteresowanym przed przystąpieniem do konkursu. Sąd wskazuje, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1500/11). Podkreślić należy także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Wobec powyższego, zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ocena przedmiotowego projektu dokonana przez MJWPU została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a podnoszone zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy wdrożeniowej, w tym art. 37 ust. 1 i 2, art. 53 ust. 1 i art. 57 w związku z art. 58 ust. 1 pkt 2, jak również pozostałe zarzuty skargi, nie znalazły uzasadnienia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.