V SA/Wa 113/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. T.K. (dalej także jako: wnioskodawca, skarżący) wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie projektu pt. [...]. Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Priorytet I: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie 1.1: Projekty B+R przedsiębiorstw, Poddziałanie 1.1.1: Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa. Wniosek otrzymał nr [...]. Pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej także jako: NCBiR) poinformowało wnioskodawcę iż złożony przez niego projekt został umieszczony na liście projektów niewybranych do dofinansowania z uwagi na niespełnienie kryteriów dostępu oraz nieuzyskanie wymaganej liczby punktów. NCBiR wskazało jednocześnie że w ramach kryteriów dostępu za niespełnione uznane zostało kryterium: "Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację". Uzasadniając powyższe NCBiR wskazało, że opis sposobu zarządzania projektem został sprowadzony do jednego zdania ze stwierdzeniem iż jedyną osobą odpowiedzialną za zarządzanie będzie T.K., który ma odpowiednie w tym zakresie kwalifikacje i umiejętności. Jednak zdaniem organu jednoosobowe zarządzanie projektem o wartości przekraczającej 41 mln zł. nie może zapewnić efektywnej i terminowej realizacji projektu. Jednocześnie jest on we wniosku wskazany jako kierownik prac B+R, zaś łączne zaangażowanie w projekt tej osoby zostało określone na 250% co jest nieprawidłowe i nieosiągalne. W ocenie NCBiR jednoosobowe zarządzanie projektem nie może zapewnić właściwego monitoringu i nadzoru nad postępami w realizacji projektu. Poza tym wnioskodawca nie przedstawił żadnych informacji, które pozwalałyby uznać za spełnione podkryterium: "Czy wiedza i doświadczenie poszczególnych osób z zespołu zarządzającego w zakresie prowadzenia projektów B+R i wdrażaniu ich wyników jest adekwatna i zapewnia osiągnięcie zakładanych w projekcie celów". Jeśli chodzi o kryteria punktowane to projekt skarżącego uzyskał łącznie 8 punktów. W poszczególnych kryteriach przedstawiało się to następująco: I. Zaplanowane prace B+R są adekwatne i niezbędne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka związane z nimi zostały zdefiniowane – 1 pkt. II. Zespół badawczy oraz zasoby techniczne wnioskodawcy zapewniają prawidłową realizację zaplanowanych w projekcie prac B+R – 1 pkt. III. Nowość rezultatów projektu – 1 pkt IV. Zapotrzebowanie rynkowe i opłacalność wdrożenia – 2 pkt. V. Wdrożenie rezultatów projektu planowane jest na terenie RP - 3 pkt. W uzasadnieniu przyznania określonej liczby punktów w poszczególnych kryteriach wskazano m. in. że: ad. I. 1) Zagadnienia technologiczne i problemy badawcze poruszane w ramach projektu nie zostały opisane, a w opisie poszczególnych etapów prac nie przedstawiono zagadnień technologicznych w nich rozwiązywanych. 2) Celem projektu jest rozwój technologii w przemyśle poprzez wprowadzenie inteligentnych instalacji technologicznych i inteligentnych sieci przesyłowych oraz opomiarowania. Zdaniem NCBiR zaplanowane prace są niewystarczające i nie prowadzą do osiągnięcia tego celu. We wniosku nie ma mowy o pracach ukierunkowanych na budowę inteligentnych instalacji technologicznych i inteligentnych sieci przesyłowych które prowadziłyby do osiągnięcia celu projektu. 3) We wniosku błędnie wprowadzono podział na badania przemysłowe i prace rozwojowe. W ocenie NCBiR w projekcie faktycznie chodzi o wykorzystywanie aktualnie wiedzy w celu opracowania nowych lub ulepszonych produktów. Może tu więc być mowa wyłącznie o pracach rozwojowych (etap nr 1 jest więc błędnie zdefiniowany jako etap badań przemysłowych). 4) Nie można pozytywnie ocenić czy prace są podzielone na jasno sprecyzowane etapy, gdyż przedstawiono je na bardzo wysokim stopniu ogólności. Zaplanowane prace są niewystarczające i nie prowadzą do uzyskania celu projektu, czyli budowy inteligentnych instalacji technologicznych i inteligentnych sieci przesyłowych 5) wysokość wielu kosztów wskazanych we wniosku jest nieadekwatna: - wynagrodzenie dla pracownika naukowego łącznie 2,88 mln PLN, - badania teoretycznego i praktycznego materiałów 4,5 mln PLN. Zdaniem organu koszty te wielokrotnie przewyższają ceny rynkowe w tym zakresie. 6) We wniosku nie zdefiniowano kamieni milowych na koniec etapu nr 1. W etapie nr 2 efektem prac ma być komplet prototypów, nie wskazano jednak parametrów które te prototypy powinny spełniać. Niewskazanie tych parametrów uniemożliwia ocenę faktu osiągnięcia kamienia milowego. Natomiast w etapie nr 3 etapem końcowym prac ma być dokumentacja armatury naprawianej podczas przepływu medium. Nie wskazano tu jednak parametrów technologicznych które ta armatura ma spełniać. 7) Realizacja projektu została zaplanowana na 2 lata. Ponieważ zarówno rezultaty prac B+R jak i opis prac nie zostały jednoznacznie i szczegółowo zdefiniowane nie można określić czy ich osiągnięcie jest możliwe w tym czasie. 8) We wniosku nie zidentyfikowano żadnego technologicznego ryzyka związanego z pracami B+R. Tymczasem w przypadku prac B+R zawsze występuje niepewność związana z realizacją prac, co powinno być we wniosku uwzględnione. 9) Jako ryzyko nie technologiczne wskazano ryzyko związane z wdrażaniem podobnych rozwiązań przez firmy z zagranicznym kapitałem i jest to prawidłowe. ad II. 1) Kluczowy personel zaangażowany w realizację projektu składa się z kierownika B+R, dwóch jego zastępców oraz osoby pełniącej nadzór budowlany i pracownika działu B+R. Poza kierownictwem B+R personel ten nie posiada doświadczenia adekwatnego do zakresu prac przewidzianych w projekcie. We wniosku nie opisano doświadczenia kluczowego personelu B+R w realizacji projektów obejmujących prace B+R nad innowacyjnymi rozwiązaniami. Zdaniem NCBiR zarówno wskazana liczebność kluczowego zespołu zaangażowanego w realizację prac B+R jak i jego zaangażowanie w realizację prac są niewystarczające dla prawidłowej i terminowej realizacji projektu. 2) We wniosku planuje się zaangażowanie podwykonawców, jednakże wnioskodawca zaznaczył, że żaden podwykonawca nie został jeszcze wybrany, ale jednocześnie wskazał nazwę oraz zasoby kadrowe. Nie podano przy tym zasobów technicznych. 3) Wnioskodawca nie wskazał posiadanej infrastruktury naukowo-badawczej niezbędnej do realizacji prac B+R. Jako zasoby techniczne we wniosku błędnie wskazano jedynie trzech pracowników, zatem wnioskodawca nie dysponuje zasobami technicznymi potrzebnymi do realizacji projektu, ani nie zamierzał tych zasobów nabyć. ad III. Rozwiązania proponowane we wniosku stanowią nowość w skali polskiego rynku, jednak na niskim poziomie. Zastosowanie armatury przemysłowej z możliwością jej naprawienia pod ciśnieniem będzie posiadało nowe cechy użytkowe i funkcjonalne w porównaniu z tradycyjną armaturą przemysłową. Przedmiotowy projekt nie odznacza się jednak opracowaniem innowacyjnego rozwiązania, a jedynie zastosowaniem opracowanej wcześniej koncepcji do nowego obszaru. Jest bowiem przeniesieniem rozwiązania znanego z instalacji przeznaczonych do rurociągów o dużej średnicy. ad IV. 1) We wniosku wskazano m.in. grupy docelowe odbiorców tj. koksownie, zakłady chemiczne i petrochemiczne, cukrownie, huty, elektrownie. Wskazano też liczbę sztuk armatury przemysłowej stosowanej w tych podmiotach. Nie podano jednak źródeł na podstawie których wnioskodawca oszacował tę liczbę, przez co charakterystyka rynku docelowego nie została przedstawiona w sposób prawidłowy. Zdaniem organu we wniosku brakuje analizy wykazującej, że proces wymiany armatury przemysłowej obecnie stosowanej na nową jest opłacalny i pokazujący jakie rozmiary może przyjąć taka wymiana. 2) Analiza opłacalności zastąpienia dotychczasowych konstrukcji armatury na proponowaną do wytworzenia nie została przedstawiona. Nie podano też szczegółowych statystyk dotyczących konieczności napraw armatury o dotychczasowej konstrukcji. 3) Przedstawiona projekcja przychodu i zysku jest niewiarygodna i przeszacowana, albowiem we wniosku bazuje się na niepotwierdzonych założeniach. 4) Spodziewane koszty stałe związane z wdrożeniem projektu (50 mln PLN) i przychód z pozostałych form komercjalizacji (100 mln PLN), są nierealistyczne (we wniosku nie zawarto założeń według których wygenerowane zostaną tak wysokie koszty stałe). NCBiR zwraca nadto uwagę, że analiza ryzyka jest niekompletna albowiem brakuje ważnych czynników ryzyka takich jak np. utrata personelu kluczowego, czy nieterminowa realizacja etapów projektu. Wszystko to oznacza, iż wniosek pod kątem zapotrzebowania rynkowego i opłacalności wdrożenia jest przygotowany na przeciętnym poziomie. Ad V. We wniosku zaznaczono, że wyniki projektu zostaną wdrożone na terenie Polski od razu po zakończeniu projektu (trwającego 2 lata). Od wyników oceny projektu zawartych w ww. piśmie wnioskodawca złożył protest. W proteście zakwestionował oceny uzyskane przez projekt w ramach kryteriów dostępu 1, 3 i 4. Wskazał, że są one cwaniackie. Zdaniem autora protestu nie odnoszą się one merytorycznie do treści projektu. Skarżący sugeruje, że jego zdaniem właściwe i wiarygodne były oceny które wyrażał [...] w W. w latach 90-tych zlikwidowany – jak określa przez chamów i zdrajców Narodu Polskiego, który zastąpiono przez dywersyjne ośrodki prowadzone przez wykształciuchów, które zahamowały w Polsce rozwój gospodarczy. Skarżący stoi na stanowisku, że eksperci świadomie poświadczają nieprawdę wskazując, iż jego własność intelektualna stanowi barierę dla wdrożenia rezultatów projektu. Podnosi, że oceny eksperckie są dla niego obelżywe i obraźliwe, albowiem ma 50 letni staż pracy i jest podwójnym dyplomowanym mistrzem w zawodzie technika mechanika w zakresie obróbki skrawaniem, twórcą i właścicielem 19 prac własności przemysłowej. Jak jednak twierdzi gdyby nie chamy i dywersanci w instytucji pośredniczącej szkoleni na zachodzie, to dokonałby 100 zgłoszeń patentowych i uzyskałby 90 patentów. Jeśli chodzi o kryteria punktowane, to skarżący nie zgadza się z oceną ekspertów w żadnym z pięciu kryteriów. Jego zdaniem w każdym z nich projekt zasługiwał na maksymalną ilość tj. 5 pkt. Niskie oceny są wg. niego obraźliwe i lekceważące. Ekspertów skarżący nazywa osobnikami, którzy nie dokonali merytorycznej oceny projektu zgodnie z kryteriami wyboru 1,3 i 4. W następstwie rozpoznania protestu NCBiR informacją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] protestu nie uwzględniło. NCBiR uznało, że ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo odniosło się jednocześnie szczegółowo do wszystkich zarzutów wskazując szeroką argumentację przyjętego stanowiska . W skardze do tutejszego sądu T.K. wniósł o stwierdzenie nieważności ww. informacji a także informacji z dnia [...] kwietnia 2017 r. jak również o dofinansowanie jego projektu kwotą 40 820 125, 50 zł. Domagał się także wydania orzeczenia "w trybie natychmiastowej wykonalności". Wskazał, że NCBiR rażąco naruszyło prawo i swoje informacje na temat jego projektu wydało z jego lekceważącym naruszeniem. Poza tym zaskarżona informacja została podjęta z uchybieniem terminu i z tego powodu jest bezprzedmiotowa i "nie ma bytu prawnego". Zdaniem skarżącego w sprawie jego patentów nie ma i nie może być ekspertów kompetentnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia dotyczącego jego projetu (opartego na czterech patentach nie posiadających zagranicznej ochrony prawnej). W ocenie skarżącego zarzuty NCBiR odnoszące się do jego projektu są błędne, pokrętne i niemerytoryczne. Skarżący przyznaje jednak, że aby otrzymać dofinasowanie przed podpisaniem umowy, zasadnym jest sporządzenie szczegółowego harmonogramu rzeczowo-finansowego (nawet bardziej szczegółowego niż wymagany przez NCBiR). W związku z trym deklaruje, że w przypadku dopuszczenia do rozpoznania i rozstrzygnięcia skargi w trybie uproszczonym i przyśpieszonym, zobowiązuje się wykonać taki harmonogram aby sąd miał podstawy do orzekania w takim trybie. Zdaniem skarżącego nie ma potrzeby wskazania innych zarzutów rażącego naruszenia prawa procesowego i materialnego , które w jego ocenie miały miejsce przy ocenie przedstawianego projektu. W odpowiedzi na skargę NCBiR wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz.2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.), dalej: "ustawa wdrożeniowa", w związku z ustawą p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego. W przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w K.p.a. Po zbadaniu legalności oceny projektu, jak również legalności działań organu podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] grudnia 2017 r., należy stwierdzić, iż odpowiadają one prawu. Oznacza to tym samym, iż skarga jest niezasadna. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania NCBiR z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L347 z 20 grudnia 2013 r. ze zm.), - ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, a także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego, w tym: - Regulaminem konkursu w ramach Programu operacyjnego Inteligentny Rozwój, dalej: "Regulamin konkursu". Na gruncie prawa krajowego podstawowym aktem prawnym regulującym omawianą materię jest ww. ustawa wdrożeniowa, która określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Należy podkreślić, że w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ustawodawca postanowił, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Zatem regulamin i jego załączniki obowiązujące w danym konkursie mają charakter normatywny, do którego winna zastosować się Strona, o czym stanowi wprost wskazany wyżej przepis ustawy wdrożeniowej. Projekt, którego ocena jest przedmiotem badania w niniejszej sprawie nie został rekomendowany do dofinansowania, gdyż nie spełnił kryterium dostępu :"Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację", natomiast w kryteriach punktowanych (merytorycznych) uzyskał łącznie 8 punktów. To zaś skutkowało zasadną odmową umieszczania projektu na liście wybranych do dofinansowania. Sąd zwraca uwagę, iż niezależnie od treści protestu, która miała w znacznej części charakter pozamerytoryczny, a niekiedy i obraźliwy, organ dokonał ponownej oceny projektu wskazując z jakich przyczyn pierwotnie uzyskane przez projekt oceny należy uznać za właściwe. Argumentację w tym zakresie przedstawił w obszernym rzeczowym uzasadnieniu zaskarżonej informacji, które sąd akceptuje, a którego skarga w żaden sposób nie podważa. W ocenie sądu skarga ma w istocie charakter pozamerytoryczny i nie formułuje żadnych konkretnych zarzutów, które miałyby mieć oparcie w obowiązujących regulacjach prawnych. Nie powtarzając argumentacji przedstawionej przez NCBiR, którą jak już nadmieniono wcześniej sąd akceptuje i uznaje za właściwą, należy zaakceptować i przywołać jedynie te okoliczności, które skutkowały uznaniem, iż nie zostało spełnione kryterium dostępu : " Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację". Brak spełnienia tegoż kryterium niezależnie od tego jaką ilość punktów projekt uzyskałby w tzw. kryteriach merytorycznych skutkował bowiem brakiem możliwości przedstawienia go do dofinansowania. Otóż zaznaczyć należy ,iż w celu uznania przedmiotowego kryterium za spełnione konieczne jest przedstawienie przez Wnioskodawcę informacji na trzy kluczowe pytania, tj. (1) Czy proponowany sposób zarządzania projektem jest adekwatny do jego zakresu i zapewni jego sprawną, efektywną i terminową realizację?(2) Czy zaproponowany podział ról i zadań w zespole zarządzającym projektem jest optymalny, pozwala na podejmowanie kluczowych decyzji w sposób efektywny i zapewnia właściwy monitoring i nadzór nad postępami w realizacji projektu? (3) Czy wiedza i doświadczenie poszczególnych osób z zespołu zarządzającego w zakresie prowadzenia projektów B+R i wdrażania ich wyników jest adekwatna i zapewnia osiągnięcie zakładanych w projekcie celów? Zdaniem tak organu jak i sądu, skarżący nie zamieścił we wniosku żądanych merytorycznych informacji odnoszących się do tej kwestii, co słusznie wskazano w opinii pierwotnej. Poza tym zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku skarżący zobowiązany był do opisania planowanej metodologii zarządzania pracą w projekcie, a tego nie uczynił. Analiza treści projektu pozwala na stwierdzenie, że brak w nim informacji potwierdzających, iż zaproponowana kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania projektem umożliwia jego prawidłową realizację. Trzeba bowiem pamiętać , że jako kadrę zarządzającą projektem, skarżący wskazał siebie oraz L.W., przy czym obaj ww. mieliby być zaangażowani w projekcie także jako kadra B+R (na pełnym etacie). Mało tego skarżący nie zdefiniował roli jaką obaj będą pełnić w projekcie. Stwierdził bowiem jedynie, że L.W. będzie zaangażowany jako zastępca lidera T.K. Organ ma rację podnosząc także, iż skarżący w sposób mało precyzyjny, a wręcz niejasny opisuje dorobek kierownika zarządzającego projektem. Nie wskazuje bowiem żadnych wcześniejszych projektów, ani też ról jakie w nich pełnił. Podobnie jest w przypadku L.W., co do którego wskazano we wniosku: "45 lat, w tym konstruktor maszyn budowlanych 30 lat, rzecznik patentowy 40 lat". Takie wskazanie jest niewątpliwie nieprecyzyjne i niejasne, a poza tym absolutnie nie uzasadnia bycia zastępcą lidera T.K. Pomijając powyższe podnieść należy, iż skarżący nie odniósł się merytorycznie do negatywnej oceny w zakresie omawianego kryterium. Jest to o tyle zaskakujące że już w czasie oceny pierwotnej wskazano iż: 1) "Kadra zaangażowana w zarządzaniu projektem nie posiada odpowiednich kompetencji do prowadzenia zespołu badawczego (Krytyczna ocena wynika z braku danych, które pozwoliłyby pozytywnie ocenić kryterium kadry zarządzającej Projektem.") 2) "Prowadzenie firmy przez Lidera Wniosku który planuje pracować również w ramach prowadzonych prac w Projekcie na całym etacie może zostać zaburzone w wyniku realizacji wszystkich niezbędnych zadań badawczo-rozwojowych, wymagających dużego zaangażowania, z uwagi na zaplanowaną kadrę badawczą przedstawioną do Wniosku, która nie dysponuje żadnym doświadczeniem w prowadzeniu badań."; 3) "Na podstawie przedstawionego opisu stwierdzono, że kadra nie posiadająca doświadczenia w prowadzeniu badań stanowi problem w prowadzeniu prac B+R w sposób prawidłowy."; 4) "Wnioskodawca nie przedstawił systemu zarządzenia Projektem ze względu na obawę przed utratą danych wskutek ujawnienia przez ekspertów oceniających wniosek."; 5) Brak prawidłowego przygotowania opisu zadań badawczych oraz brak możliwości dokonania prawidłowej oceny przyporządkowania ról i zadań w zespole zarządzającym projektem."; 6) "Brak we Wniosku danych potwierdzających, jak zarządzający zespołem zapewni jego optymalną pracę, która pozwoli na dokonanie oceny decyzji w sposób efektywny i zapewniający podejmowanie kluczowych decyzji, szczególnie w sytuacjach kryzysowych, które wymagają sprawnej działalności całego zespołu."; 7) "Lider nie posiada odpowiedniej, adekwatnej wiedzy w zakresie zarządzania i prowadzenia projektów badawczych, zwłaszcza w tych, których wyniki mogłyby być wdrożone w praktykę przemysłową." Nie ulega wątpliwości, iż samoocena skarżącego jest wyjątkowo wysoka. To m.in. z jej powodu kieruje on obraźliwe uwagi pod adresem ekspertów i NCBiR (zob. m.in. protest). Skarżący musi jednak przyjąć do wiadomości, iż oceny własnego projektu nie może dokonać sam i że dokonują jej uprawnione osoby (eksperci) posiadający odpowiednią dla danej dziedziny wiedzę. Skarżący opinii tych nie może kwestionować tylko dlatego, że są one dla niego niekorzystne, a już posługiwanie się w tym zakresie insynuacjami, czy impertynencjami zasługuje na szczególną dezaprobatę i może w prostej konsekwencji prowadzić do postawienia mu zarzutów o charakterze prawnokarnym. Niezależnie jednak od powyższego sąd raz jeszcze przypomina że kluczowe w sprawie było trafne uznanie nie spełnienia przez projekt kryterium dostępu o którym było wyżej mowa. Sąd nie widzi jednak nieprawidłowości także odnośnie punktacji przyznanej w zakresie kryteriów merytorycznych. Ponadto Sąd wskazuje, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 sygn. akt II GSK 1500/11). Podkreślić należy także, że Skarżący przystępując do konkursu winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Wobec powyższego, zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a podnoszone w skardze zarzuty nie znalazły uzasadniania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.