V SA/Wa 1132/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. w W. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... czerwca 2011 r. Nr ... w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu z tytułu rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; W skardze na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącej wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania ww. decyzji utrzymującej w mocy decyzję Marszałka Województwa W. z dnia ... kwietnia 2011 r. określającą wysokość kwoty przypadającej do zwrotu z tytułu rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej – ... zł wraz z odsetkami – w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej podniósł, że w ocenie Skarżącej została ona niesłusznie zobowiązana do zwrotu udzielonej dotacji w kwocie przekraczającej ... złotych, wydatkowanej i rozliczonej zgodnie z Umową. Skarżąca jako .... jest organizacją typu non-profit, nie działającą w celach zarobkowych. Wszelkie uzyskiwane przez nią dochody przeznaczane są na cele statutowe. Skarżąca ani nie posiada ani nie ma jakiejkolwiek możliwości pozyskania środków finansowych na ewentualny zwrot żądanej kwoty. Rachunek zysków i strat Skarżącej za rok 2010 wykazuje stratę w kwocie ... zł. Nie ulega wątpliwości, iż egzekucja zagraża jej egzystencji. Co oczywiste, w takiej sytuacji Skarżąca zaprzestanie realizowania innych projektów społecznie użytecznych, w które jest obecnie zaangażowana. W ocenie Skarżącej, wszystkie powołane wyżej przyczyny, powodują że realizacja skarżonej decyzji wobec jej wadliwości, doprowadzi nie tylko do wyrządzenia szkody w znacznej wielkości, ale jednocześnie spowoduje trudne do odwrócenia skutki zarówno w aspekcie czysto majątkowym jak i społecznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie, zatem nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Warunkiem zatem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, przy czym obowiązek ten spoczywa na wnioskodawcy. Podane przez Skarżącą twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jej sytuację. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (Postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11). Podobne stanowisko zajął NSA w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 (LEX nr 564208), w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że egzekucja żądanej kwoty zagraża egzystencji Skarżącej. Nie przedłożono jednak wraz z wnioskiem żadnych dokumentów, potwierdzających możliwość zaistnienia okoliczności, które spowodują nieodwracalne dla niej skutki. Nie jest wiadome również, jakimi środkami finansowymi dysponuje Skarżąca. Ponadto wskazana sytuacja majątkowa i finansowa Skarżącej nie została potwierdzona żadnymi dokumentami źródłowymi, które zobrazowałyby kondycję finansową Skarżącej. Dodatkowo wskazać należy, iż na etapie rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżąca nadesłała dokumenty, z których wynika, iż ma ona status osoby prawnej i jest podmiotem uczestniczącym w obrocie gospodarczym. Skarżąca nie jest wyłącznie organizacją non-profit, prowadzi działalność gospodarczą i uzyskuje dochody. Skarżąca nie uzasadniła również w żadnym zakresie twierdzenia, że zakończenie prowadzonej działalności na skutek ewentualnej likwidacji w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji będzie społecznie szkodliwe. Stwierdzić należy, że Skarżąca nie wskazała jakie szkody społeczne spowoduje wykonanie decyzji, nie wskazała również jakie projekty społecznie użyteczne realizowała albo realizuje. W świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.