V SA/Wa 114/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, , Protokolant sekretarz sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2014 r. sprawy ze skargi P. S.A. w P. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia; oddala skargę Przedmiotem skargi z 14 grudnia 2012 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P.S.A. w P. (dalej: wnioskodawca, skarżąca) jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] informujące o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] lipca 2012 r. skarżąca, złożyła wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia pn. "[...]" w ramach Programu Priorytetowego [...]([...]) Częśc 2) Biogazownie rolnicze – Konkurs II 2012 rok – Dotacja. Pismem z 21 września 2012 r. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej poinformował, iż ww. wniosek został zarejestrowany pod numerem [...]oraz że w wyniku weryfikacji stwierdzono braki uniemożliwiające przeprowadzenie oceny formalnej wniosku. W związku z powyższym zobowiązano wnioskodawcę do uzupełnienia wskazanych braków w terminie 5 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. W dniu 26 września 2012 r. skarżąca złożyła oświadczenie o dokonanych poprawkach/uzupełnieniach wniosku, nadesłała poprawiony wniosek oraz oświadczenie o braku rozpoczęcia projektu. Pismem z 8 listopada 2012 r. NFOŚiGW poinformował wnioskodawcę, iż projekt nr [...](dotacja) na podstawie § 8 ust. 4 Regulaminu konkursu został odrzucony z konkursu. Wskazano, iż w wyniku oceny wg. kryteriów formalnych stwierdzono, że wnioskowane dofinansowanie jest niezgodne z zasadami pomocy publicznej (niespełnienie kryterium 1.9). Organ podkreślił, iż wnioskowane wsparcie zostało uznane za pomoc publiczną i ocenione wstępnie na podstawie warunków określonych w programie pomocowym tj. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia programu pomocowego w zakresie regionalnej pomocy publicznej na niektóre inwestycje w ochronie środowiska (Dz. U. Nr 246, poz. 1795, z późn. zm.). Dla celów wydania wstępnej opinii przyjęto, że inwestycja nie rozpoczęła się do czasu wydania opinii i do czasu wydania potwierdzenia o zasadniczej zgodności wnioskowanego dofinansowania z zasadami udzielania pomocy publicznej. Wydając wskazane potwierdzenie zwrócono się z prośbą o potwierdzenie, że spełniony został przedmiotowy warunek. Z informacji przekazanej przez koordynatora wniosku wynika, że potwierdzenie zostało przedsiębiorcy przekazane - faksem - w dniu 21 września 2012 r. Wnioskodawca w swoim piśmie z 26 września 2012 r. oświadczył, że otrzymał potwierdzenie w dniu 21 września 2012 r. Jednocześnie wskazał, iż umowę na budowę biogazowni podpisał w dniu 21 września 2012 r., ale w dniu 6 września 2012 r. podpisał już umowę na wykonanie silosów stanowiących część podejmowanej inwestycji (silosy do magazynowania i kiszenia substratów służą na potrzeby biogazowni). Przekazano Funduszowi umowę nr [...], zawartą 6 września 2012 r., z której wynika, iż Spółka zamówiła wykonanie silosów składowania kiszonki oraz drogi manewrowej przy placu składowania kiszonki. Termin rozpoczęcia prac strony ustaliły w umowie również na dzień 6 września 2012 r. Wnioskodawca przekazał - drogą elektroniczną - także dodatkowe wyjaśnienia oraz skan z Dziennika budowy dotyczącego przedmiotowej inwestycji. Wynika z Dziennika, że do dnia 21 września 2012 r. podjęto szereg prac, które można zaliczyć do prac budowlanych niezbędnych dla podejmowanej inwestycji (pomimo, że z uwagi na odręczne wpisy nie wszystkie pozycje są możliwe do odczytania przez oceniającego, część została zidentyfikowana). Organ wskazał następnie, iż zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. pomoc może zostać udzielona, jeżeli przed rozpoczęciem inwestycji: 1. został złożony wniosek o pomoc i 2. wnioskodawca uzyskał potwierdzenie drogą elektroniczną lub pisemną, że projekt z zastrzeżeniem szczegółowej weryfikacji wniosku o pomoc, kwalifikuje się do pomocy. Przez rozpoczęcie inwestycji należy rozumieć podjęcie robót budowlanych lub złożenie pierwszego zobowiązania do zamówienia urządzeń, z wyłączeniem wstępnych studiów wykonalności. Podjęcie robót budowlanych należy rozumieć jako rozpoczęcie budowy w myśl przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Dz. U. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.). Zgodnie z art. 41 ww. ustawy, rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy. Pracami przygotowawczymi natomiast są: wytyczenie geodezyjne obiektów u terenie, wykonanie niwelacji w terenie, zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową towarzyszących obiektów, wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy. Prace budowlane ujęte w przekazanym przez wnioskodawcę Dzienniku budowy wskazują, że roboty budowlane (w tym przygotowanie gruntu, zbrojenie ław i przyszłych ścian silosów, ogrodzenie działki i podłoże pod drogę) zostały przeprowadzone przed 21 września 2012 r. Biorąc pod uwagę powyższe, organ stwierdził, iż wnioskodawca rozpoczął inwestycję objętą wnioskiem o dofinansowanie przed otrzymaniem potwierdzenia o zasadniczej zgodności wnioskowanego dofinansowania z przepisami o pomocy regionalnej. W tej sytuacji nie został spełniony jeden z warunków dopuszczalności tej pomocy. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej z 14 listopada 2012 r. NFOŚiGW pismem z [...] listopada 2012 r. poinformował wnioskodawcę, iż odwołanie zostało rozpatrzone z wynikiem negatywnym (kryterium 1.9). W uzasadnieniu podtrzymania decyzji o odrzuceniu wskazano, iż mając na uwadze stan faktyczny sprawy, a zwłaszcza fakt, iż wnioskodawca nie tylko podpisał umowę na prace budowlane (silosy), ale przede wszystkim rozpoczął prace budowlane przed otrzymaniem potwierdzenia o zasadniczej zgodności – pomoc regionalna nie może być udzielona. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż obowiązek wydania potwierdzenia o zasadniczej zgodności wynika z przepisów UE, a mianowicie z zapisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia [...] października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej (Dz. Urz. L 302 z 01.11.2006), które było podstawą prawną wydania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia programu pomocowego w zakresie regionalnej pomocy publicznej na niektóre inwestycje w ochronie środowiska stanowiącego z kolei podstawę oceny przedmiotowego dofinansowania. Zapisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r., stanowią zatem implementację przepisów rozporządzenia Komisji nr 1628/2006. W szczególności zapisy § 4 rozporządzenia Rady Ministrów wynikają z postanowień art. 5 rozporządzenia Komisji nr 1628/2006. W rozporządzeniu Komisji nr 1628/2006 w Artykule 5 "Konieczność pomocy" zapisane jest, iż: "1. Wyłączenie na mocy niniejszego rozporządzenia obejmuje jedynie pomoc przyznaną w ramach programów regionalnej pomocy inwestycyjnej, jeśli przed rozpoczęciem prac nad realizacją projektu beneficjent przedłożył władzom krajowym lub regionalnym wniosek o przyznanie pomocy (...), a organ odpowiedzialny za zarządzanie programem potwierdził na piśmie, że projekt, z zastrzeżeniem ostatecznych wyników szczegółowej weryfikacji, kwalifikuje się do pomocy, ponieważ spełnia kryteria określone w programie. (...) W przypadku rozpoczęcia prac przed spełnieniem warunków określonych w niniejszym artykule cały projekt nie kwalifikuje się do pomocy regionalnej." Następnie organ podkreślił, iż celem wprowadzenia powyższego zapisu przez KE było ograniczenie przypadków udzielenia pomocy tylko do tych, w których pomoc jest konieczna i wywołuje efekt zachęty w porównaniu do działań, które przedsiębiorca by podjął gdyby pomoc nie została udzielona. W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca, rozpoczynając inwestycję przed otrzymaniem potwierdzenia, nie tylko nie zachował warunków formalnych z obydwu przytoczonych powyżej rozporządzeń, ale niejako potwierdził, że bez względu na wynik konkursu podejmuje ryzyko przeprowadzenia inwestycji na własny rachunek, co oznacza, że pomoc państwa nie jest konieczna. Nie został spełniony zatem efekt zachęty, który jest podstawowym warunkiem udzielenia pomocy publicznej. Organ zauważył również, iż ww. warunki należy spełnić bez względu na fakt, czy potwierdzenie o zasadniczej zgodności zostało wydane wnioskodawcy w określonym w Regulaminie/rozporządzeniu Rady Ministrów terminie czy też nie. Co więcej, przepisy UE w ogóle nie przewidują terminu na wydanie potwierdzenia o zasadniczej zgodności projektu z wnioskowaną pomocą. Dlatego niedotrzymanie terminu wynikającego z regulaminu/rozporządzenia Rady Ministrów nie może być podstawą do uznania, że efekt zachęty został spełniony w rozpatrywanym przypadku. Zdaniem organu nie można również przyjąć argumentu wnioskodawcy, iż "silosy są inwestycją odrębną od budowy biogazowni", gdyż budowa i samo istnienie silosów do magazynowania wysłodków buraczanych ma uzasadnienie jedynie w przypadku budowy biogazowni. Bez budowy biogazowni nie podjęto by się również budowy silosów. Również wnioskodawca wychodził z podobnego założenia, gdyż zarówno budowę silosów jak i budowę biogazowni przedstawił jako jedną inwestycję w złożonym wniosku. Z powyższych względów, w ocenie organu, nie można uznać pierwszego wniosku Spółki, który został sformułowany w odwołaniu, tj. nie można przywrócić wniosku do oceny. Kryterium formalne 1.9 pozostaje niespełnione. W odniesieniu do drugiego wniosku sformułowanego w odwołaniu, w związku z zapisami rozporządzenia Komisji: "W przypadku rozpoczęcia prac przed spełnieniem warunków określonych w niniejszym artykule cały projekt nie kwalifikuje się do pomocy regionalnej" - należy uznać całe przedsięwzięcie za niekwalifikujące się do dofinansowania. Nie można zatem wyłączyć z wniosku i z postępowania konkursowego kosztu dotyczącego budowy silosów do magazynowania wysłodków buraczanych i dalej rozpatrywać wniosku w pozostałym zakresie. Organ nie uznał również pozostałych argumentów wnioskodawcy dotyczących konieczności czy uzasadnienia rozpoczęcia inwestycji w określonym terminie. Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z [...] listopada 2012 r., zarzucając mu: 1. naruszenie § 14 pkt 5 regulaminu konkursu o dofinansowanie ze środków NFOŚiGW przedsięwzięć realizowanych w ramach Programu priorytetowego NFOŚiGW pt. [...]([...]) Część 2) Bigazownie rolnicze Okres Wdrażania Programu: 2010- 2015 II Konkurs 2012 rok w związku z art. 29 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji poprzez dopuszczenie do udziału w ponownej ocenie wniosku osoby, która wcześniej oceniła wniosek negatywnie, tj. p. A. Z.; 2. naruszenie § 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2006 r. w sprawie ustanowienia programu pomocowego w zakresie regionalnej pomocy publicznej na niektóre inwestycje w ochronie środowiska w zw. z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 lit. j) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej, poprzez błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie doszło do rozpoczęcia prac nad projektem inwestycyjnym przed uzyskaniem wstępnego potwierdzenia kwalifikowalności takiego projektu w wymaganej formie, a w konsekwencji, że skarżący nie spełnił wymogu istnienia efektu zachęty, co uzasadniało odrzucenie wniosku, podczas gdy taki efekt zachęty był spełniony, a realizacja projektu inwestycyjnego - budowy biogazowni - była przez skarżącego uzależniana od uzyskania pomocy; 3. naruszenie § 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 rozporządzenia RM w zw. z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 lit. j) rozporządzenia 1628/2006 poprzez nieuzasadnioną odmowę potraktowania robót związanych z budową biogazowni jako odrębnego przedsięwzięcia od robót związanych z budową silosów zgodnie z wnioskiem zawartym w piśmie z dnia 14 listopada 2012 r., co w konsekwencji doprowadziło do błędnego uznania, że w omawianej sprawie doszło do rozpoczęcia prac nad projektem przed otrzymaniem potwierdzenia wstępnej kwalifikowalności projektu i niespełnienia efektu zachęty. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. NFOŚiGW wniósł o odrzucenie skargi lub o jej oddalenie oraz przeprowadzenie dowodów z dokumentów powołanych w treści uzasadnienia i załączonych do niniejszej odpowiedzi na skargę. Postanowieniem z 13 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę jako niedopuszczalną. Na skutek złożonej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 czerwca 2013 r. sygn.. akt II GSK 749/13 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W oparciu o treść art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a." sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając niniejszą sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny związany jest zatem wykładnią prawa zawartą w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 749/13 wydanym w następstwie skargi kasacyjnej skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż odrzucenie spornego wniosku o dofinansowanie przedsięwzięcia przez NFOŚiGW jest formą władczej konkretyzacji normy materialnego prawa administracyjnego, której adresatem jest jednostka. Akt taki powinien zatem przybrać formę decyzji administracyjnej, która podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia § 14 pkt 5 Regulaminu II konkursu o dofinansowanie ze środków NFOŚiGW przedsięwzięć realizowanych w ramach Programu priorytetowego NFOŚiGW pt. [...]([...]) Część 2) Biogazownie rolnicze w związku z art. 29 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji poprzez dopuszczenie do udziału w ponownej ocenie wniosku osoby, która wcześniej oceniła wniosek negatywnie należy uznać, iż jest on niezasadny. Należy wskazać, iż zgodnie z § 14 pkt 5 Regulaminu procedura odwoławcza polega na ponownej ocenie wniosku, pod kątem spełnienia kryterium, na podstawie którego nastąpiło odrzucenie, a w uzasadnionych przypadkach także pozostałych kryteriów. W procedurze odwoławczej nie bierze udziału osoba, która wcześniej oceniła wniosek negatywnie. Organ wyjaśnił w odpowiedzi na skargę, iż na etapie oceny formalnej oraz na etapie odwołania sporne kwestie co do pomocy publicznej zostały ocenione przed dwóch różnych pracowników NFOŚiGW w odrębnych opiniach zespołu pomocy publicznej (odpowiednio I.K.oraz M.C. - opinia z [...] listopada 2012 r. oraz opinia z [...] listopada 2012 r. – karty 18 i 22 akt adm.), a kwestie merytoryczne oceniali różni pracownicy Departamentu Ochrony Klimatu ([...] ,). Zaznaczono przy tym, iż wszelkie pisma zewnętrzne są podpisywane przez Dyrektora lub Zastępcę Dyrektora Departamentu Ochrony Klimatu zgodnie z Procedurą rejestracji i obiegu dokumentów w NFOŚiGW. W ocenie Sądu, powyższe wyjaśnienia pozwalają na stwierdzenie, iż w procedurze odwoławczej, rozumianej jako ponowna ocena wniosku, nie uczestniczyła A.Z. Zastępca Dyrektora Ochrony Klimatu w NFOŚiGW, która posiadała upoważnienie do podpisywania pism kierowanych do wnioskodawców. Za nieuprawniony Sąd uznał zarzut naruszenie § 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia programu pomocowego w zakresie regionalnej pomocy publicznej na niektóre inwestycje w ochronie środowiska w zw. z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 lit. j) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006, poprzez błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie doszło do rozpoczęcia prac nad projektem inwestycyjnym przed uzyskaniem wstępnego potwierdzenia kwalifikowalności takiego projektu w wymaganej formie, a w konsekwencji, że skarżący nie spełnił wymogu istnienia efektu zachęty, co uzasadniało odrzucenie wniosku, podczas gdy taki efekt zachęty był spełniony, a realizacja projektu inwestycyjnego - budowy biogazowni - była przez skarżącą Spółkę uzależniana od uzyskania pomocy. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia programu pomocowego w zakresie regionalnej pomocy publicznej na niektóre inwestycje w ochronie środowiska, pomoc może zostać udzielona, jeżeli przed rozpoczęciem inwestycji został złożony wniosek o pomoc i wnioskodawca uzyskał potwierdzenie drogą elektroniczną lub pisemną, że projekt, z zastrzeżeniem szczegółowej weryfikacji wniosku o pomoc, kwalifikuje się do pomocy. Z kolei w myśl przepisu § 4 ust. 4 powołanego rozporządzenia przez rozpoczęcie inwestycji należy rozumieć podjęcie robót budowlanych lub złożenie pierwszego zobowiązania do zamówienia urządzeń, z wyłączeniem wstępnych studiów wykonalności. Należy zauważyć, iż w opisie przedsięwzięcia zawartym w pkt III wniosku o dofinansowanie wskazano, iż w ramach projektowanych prac budowlanych i instalacyjnych przedsięwzięcia planuje się zakup i wybudowanie biogazowni, na której wyposażeniu znajdą się m.in. zbiorniki składowe substratu stałego (silosy na kiszonkę – 5 komór) – przeznaczone do magazynowania i kiszenia substratów. Na terenie biogazowni znajdować się będzie 5 komór silosu, każda o szerokości 24,0 m i wysokości ścianki 4,0 m. Spółka w opisie gotowości do realizacji inwestycji zaznaczyła, iż dysponuje prawomocnym pozwoleniem na realizację inwestycji dla przedmiotowego projektu. Podkreślić przy tym trzeba, że ostateczna decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę stanowi zgodę na zrealizowanie zamierzenia inwestycyjnego o określonym kształcie, charakterze i zasięgu terytorialnym. Zgodnie z decyzją Starosty C. nr [...] z [...] czerwca 2012 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę instalacji do wytwarzania biogazu oraz instalacji agregatu kogeneracyjnego zasilanego gazem składającej się m.in. z silosów – magazynu kiszonki (I, II, III, IV, V). W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że inwestor wnioskiem z 20 czerwca 2012 r. wystąpił o wydanie pozwolenia na budowę instalacji do wytwarzania biogazu oraz instalacji agregatu kogeneracyjnego zasilanego tym gazem. Organ wskazał, iż w skład przedmiotowego zadania wchodzą obiekty wymienione na wstępie decyzji. Należy w powyższym kontekście zaznaczyć, iż Spółka przedstawiła w trakcie oceny formalnej wniosku skan dziennika budowy, w którym potwierdzono prowadzenie prac budowlanych w oparciu o ostateczną decyzję Starosty C. z [...] czerwca 2012 r. Z dziennika wynika, iż do dnia otrzymania potwierdzenia o zasadniczej zgodności wnioskowanego dofinansowania z zasadami udzielania pomocy publicznej podjęto szereg prac, które można zaliczyć do prac budowlanych niezbędnych dla przedmiotowej inwestycji, w tym przygotowanie gruntu, zbrojenie ław i przyszłych ścian silosów w poszczególnych osiach, wykonanie ogrodzenia w obrysie granic działki oraz podłoża pod drogę. Wskazać należy, iż wobec braku stosownej definicji w prawie unijnym pojęcie "podjęcie prac budowlanych" należy interpretować zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z póżn. zm.). Zgodnie z art. 41 tej ustawy, rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy. Pracami przygotowawczymi natomiast są: wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie, wykonanie niwelacji w terenie, zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową towarzyszących obiektów, wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy. Ponadto zauważyć należy, iż w zawartej w dniu 6 września 2012 r. umowie nr 1/2012 o wykonanie robót budowlanych w § 13 regulującym kwestie odstąpienia od umowy skarżąca nie zawarła regulacji przewidującej możliwość odstąpienia od umowy w przypadku nieotrzymania dofinansowania. Mając powyższe na względzie należy uznać, iż w rozpatrywanym przypadku skarżąca Spółka, rozpoczynając inwestycję przed otrzymaniem potwierdzenia potwierdziła, że bez względu na wynik konkursu podejmuje ryzyko przeprowadzenia inwestycji na własny rachunek, co oznacza, że pomoc publiczna nie była konieczna. Nie został spełniony zatem efekt zachęty, który jest podstawowym warunkiem udzielenia pomocy regionalnej. Przekroczenie przez NFOŚiGW, zawartego w § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia programu pomocowego w zakresie regionalnej pomocy publicznej na niektóre inwestycje w ochronie środowiska, terminu 30 dni na wysłanie wstępnego potwierdzenia kwalifikowalności pozostaje bez wpływu na prawidłowość oceny w zakresie niespełnienia kryterium formalnego dostępu 1.9, z uwagi na to, iż zakres oceny przedmiotowego kryterium obejmuje badanie zgodności dofinansowania z zasadami pomocy publicznej określonymi w prawie Unii Europejskiej. Znajdujące w powyższym zakresie zastosowanie regulacje zawarte rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1628/2006 nie przewidują terminu na wydanie przedmiotowego potwierdzenia. Za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia § 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 rozporządzenia w sprawie ustanowienia programu pomocowego w zakresie regionalnej pomocy publicznej na niektóre inwestycje w ochronie środowiska w zw. z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 lit. j) rozporządzenia 1628/2006 poprzez nieuzasadnioną odmowę potraktowania robót związanych z budową biogazowni jako odrębnego przedsięwzięcia od robót związanych z budową silosów zgodnie z wnioskiem zawartym w piśmie skarżącego z dnia 14 listopada 2012 r. Skarżąca Spółka, w świetle dokumentacji konkursowej, traktowała bowiem sporne silosy jako nierozłączną część inwestycji polegającej na budowie biogazowni. Nie można zatem uznać zasadności argumentu przypisującego silosom funkcję I etapu, a pozostałej części inwestycji - funkcję II etapu w kontekście uwagi UOKiK poczynionej w kwestionariuszu nt. funkcjonowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych). Uwaga UOKiK odnosi się bowiem jedynie do przypadku, gdy oba etapy można uznać za dwie rozłączne - istniejące odrębnie - inwestycje, co do których podjęto rozłączne decyzje o ich wdrożeniu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż w sprawie nie doszło do naruszenia ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów prawa procesowego w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Z tych względów Sąd oddalił skargę w myśl art. 151 p.p.s.a.