V SA/Wa 1158/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Krajewska, Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Ministrowi Administracji i Cyfryzacji; 2. zasądza od Ministra Administracji i Cyfryzacji na rzecz R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez R. sp. z o.o. w G.i było rozstrzygnięcie protestu wniesionego przez stronę, a dokonane przez Ministra Administracji i Cyfryzacji rozstrzygnięciem z [...] kwietnia 2014r., nr [...], którym tenże Minister rozpatrzył negatywnie protest strony z dnia [...] marca 2014 r. na pismo Agencji Rozwoju [...] S.A. z [...] lutego 2014r., nr [...] o negatywnej ocenie formalnej wniosku złożonego w ramach Działania 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B" Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013. Wydanie zaskarżonego aktu administracyjnego poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu: R. sp. z o.o. w G. złożyła w dniu [...] lutego 2014 r. w Agencji Rozwoju [...] S.A. wniosek o dofinansowanie projektu "[...]", ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Pismem z 19 lutego 2014r. Agencja Rozwoju [...] S.A (dalej nazywany A. S.A.) wezwała stronę do usunięcia uchybień formalnych tj. w pkt 10c i 10d wniosku o dofinasowanie nie podano numerów NIP i REGON, a podpis pod wnioskiem o dofinasowanie jest nieczytelny oraz nie zawiera pieczęci imiennej w związku z czym niemożliwa jest identyfikacja osoby podpisującej. Pismo A. S.A zawierało pouczenie, że skorygowany wniosek należy przedłożyć osobiście lub pocztą kurierską w wersji papierowej i elektronicznej w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania. Pouczono także, że wnioskodawca może dokonać poprawy wniosku jedynie w zakresie uchybień wskazanych w niniejszym piśmie, a modyfikacje wykraczające poza ten zakres mogą stanowić podstawę do niezakwalifikowania wniosku do dalszej oceny. A w przypadku nie dokonania uzupełnienia (poprawy) wniosku w wyznaczonym terminie wniosek o dofinasowanie zostanie odrzucony z przyczyn formalnych i nie będzie przedmiotem dalszej oceny. Wnioskodawca otrzymał wezwanie do uzupełnienia/poprawienia wniosku faxem w dniu 19 lutego 2014r. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca złożył poprawiony wniosek przy piśmie z 21 lutego 2014r. Pismem z [...] lutego 2014 r. A. S.A. poinformowała wnioskodawcę o uzyskaniu negatywnej oceny formalnej wniosku. W wyniku weryfikacji, jak podkreślił organ stwierdzono uchybienia nie podlegające możliwości usunięcia na podstawie zapisów § 7 ust. 3 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG dla Działania 8.2. Organ zaznaczył, że konkretne uchybienie wykryte we wniosku o dofinansowanie można poprawić tylko raz, a wniosek które nie został w wyznaczonym terminie poprawiony lub uzupełniony w sposób prawidłowy, podlegał odrzuceniu. W dalszej części uzasadnienia oceny wniosku, A. S.A. wskazała, że w części B pkt 10d wniosku złożonego w dniu [...] lutego 2014r., nie podano numerów NIP i REGON czyli nie wypełniono wniosku zgodnie z instrukcją. Zostało to wskazane w piśmie organu z [...] lutego 2014r.: "w pkt 10c i 10d wniosku nie podano numerów NIP i REGON". W uzupełnieniu z [...] lutego 2014r. złożono formalne potwierdzenie złożenia wniosku o dofinansowanie, gdzie numer NIP uzupełniono prawidłowo, natomiast nr REGON został wpisany niezgodnie ze złożonym "Zaświadczeniem o numerze identyfikacyjnym REGON". Organ stwierdził ponadto, że uchybienia wykryte we wniosku o dofinansowanie można poprawiać tylko raz. A wnioski, które nie zostaną w wyznaczonym terminie poprawione lub uzupełnione w sposób prawidłowy, podlegają odrzuceniu. Pouczono jednocześnie wnioskodawcę, że od pisma istnieje możliwość wniesienia protestu w formie pisemnej do Instytucji Pośredniczącej – Ministra Administracji i Cyfryzacji, za pośrednictwem Regionalnej Instytucji Finansującej - Agencji Rozwoju [...] S.A. w terminie 14 dni od otrzymania pisma. Wnioskodawca pismem z 11 marca 2014r. złożył protest, który został rozpatrzony negatywnie przez Ministra Administracji i Cyfryzacji aktem z [...] kwietnia 2014r. Na podstawie art. 30b ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 z późn. zm. dalej u.z.p.p.r.) w związku z § 8 ust. 8 Procedury odwoławczej w ramach PO IG, stanowiącej załącznik 4.4 do Szczegółowego Opisu Priorytetów PO IG 2007-2013 Minister rozpatrzył protest negatywnie. Zdaniem organu projekt nie spełnia kryterium formalnego tj. wniosek wraz z załącznikami został przygotowany zgodnie z właściwą instrukcją (kryterium nr 5 Przewodnika po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach PO IG). Jak podkreślił Minister przyczyną negatywnej oceny wniosku był fakt, że wnioskodawca nie uzupełnił prawidłowo w terminie brakującego nr REGON. Wpisany w wyniku poprawy wniosku nr REGON był niezgodny z przedstawionym zaświadczeniem i jako druga pomyłka w tym zakresie nie podlegał poprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że strona wskazuje na naruszenie art.30 a u.z.p.p.r. oraz niewłaściwą interpretację ust. 1 pkt 3 Regulaminu przeprowadzania konkursu, gdyż został utożsamiony brak polegający na niepodaniu nr REGON z błędem polegającym na podaniu błędnej jego postaci, a zdaniem strony są to dwa różne uchybienia i każde z nich powinno podlegać odrębnej procedurze wezwania do uzupełnienia. A ze względu na załączenie do wniosku zaświadczenia z nr REGON podanie błędnej jego postaci powinno być traktowane jako oczywista omyłka. Strona wyjaśniła, że niezwłocznie po otrzymaniu wezwania z 19 lutego 2014r., uzupełniła brak formalny polegający na niepodaniu nr REGON (składając wniosek strona nie mogła go podać, gdyż otrzymała numer REGON w dniu 4 lutego 2014r.). Minister podniósł w związku z tymi zarzutami, że w Instrukcji wskazano, że należy wpisać numer statystyczny REGON zgodnie z posiadanym przez wnioskodawcę zaświadczeniem o nadaniu nr REGON. W przypadku gdy wnioskodawca oczekuje na nadanie numeru REGON, należy wprowadzić adnotację "nie dotyczy". Uzupełnienie brakującego REGON-u jest niezbędne do uznania wniosku za kompletny w sensie formalnym, w związku z czym powinno nastąpić najpóźniej na etapie oceny formalnej. Informację o oczekiwaniu wnioskodawcy na nadanie numeru REGON należy w tym przypadku obowiązkowo zawrzeć w podpunkcie 10.i. Organ wskazał ponadto, że brak podania nr REGON jest jedynie postacią błędu polegającego na wpisaniu błędnego nr REGON. Obie postacie tego błędu dotyczą jednego pola wniosku (pkt 10d), co uzasadnia traktowanie ich jako uchybień tego samego typu. Ponadto Minister zaznaczył, że Regulamin nie przewiduje trybu sanowania pomyłek o charakterze "oczywistym", są jedynie uchybienia formalne o zasadniczym i niezasadniczym charakterze (tylko te drugie mogą być usuwane). W dniu 13 maja 2014 r. R. sp. z o.o. w G. działając z pomocą pełnomocnika złożyła skargę sądowoadministracyjną na rozstrzygnięcie protestu. Pełnomocnik domagał się uchylenia rozstrzygnięcia i przekazania sprawy do A. S.A. celem ponownego rozpatrzenia wniosku oraz zasądzenia kosztów postępowania. Pełnomocnik zarzucił naruszenie mającego zastosowanie prawa materialnego, to jest: a) art. 2 Konstytucji w związku z art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r., poprzez określenie takiego systemu realizacji programu, który dopuszcza odrzucenie wniosku tylko z powodu oczywistej omyłki pisarskiej we wniosku dotyczącej nr REGON, podczas gdy skarżący wraz z wnioskiem przekazał regionalnej instytucji finansującej dokument urzędowy zaświadczenie o numerze REGON, wskazujące ten numer, b) art. 26 ust. 1 pkt 3) i 4) u.z.p.p.r., w związku z § 7 ust. 1 pkt 3) Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B, poprzez niewłaściwe zastosowanie kryteriów określonych w Regulaminie do oceny wniosku, względnie c) art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., poprzez naruszenie zasad: przejrzystości reguł przy ocenie projektów poprzez określenie takiego systemu realizacji programu, który w sposób niejednoznaczny określa wymagania stawiane wnioskodawcy, na etapie oceny formalnej, d) art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji w związku z art. 26 ust. 1 pkt 8) oraz art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., poprzez naruszenie zasady równego dostępu do pomocy w ramach programu, to jest określenie takiego systemu realizacji programu, który dyskryminuje przedsiębiorców, którym dopiero po złożeniu wniosku nadano nr REGON. 2. naruszenie przepisów postępowania, to jest § 8 ust. 11 pkt 2) i 4) Procedury odwoławczej w ramach POIG, poprzez brak wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych w proteście zarzutów. W motywach skargi jej autor wskazał, że wnioskodawca popełnił oczywistą omyłkę polegająca na wpisaniu nieprawidłowej cyfry w numerze REGON, przy jednoczesnym złożeniu zaświadczenia o nadaniu takiego numeru, co nie może zostać zdaniem pełnomocnika skarżącego uznane za uchybienie formalne, o którym mowa w Regulaminie przeprowadzenia konkursu. Autor skargi zwrócił uwagę na fakt, ze odrzucenie wniosku (tj. negatywna jego ocena) stanowi niewspółmiernie rygorystyczny środek w stosunku do zamierzonego celu w zakresie ubiegania się o dofinasowanie wnioskowanego projektu. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Podstawę prawną i zasady prowadzenia polityki rozwoju reguluje ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. 2009, nr 84, poz. 712 ze zm.). Wskazać zatem trzeba, iż podstawę dofinansowania projektu stanowi - na zasadzie art. 30 ww. ustawy - umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą, albo decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 2 tej ustawy. Z kolei, w myśl art. 30a ustawy, umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu: 1) który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania, oraz 2) którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Stosownie do postanowienia art. 30a ust. 2 ustawy, instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, ogłasza na swojej stronie internetowej listę projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, które zostały zakwalifikowane do dofinansowania. Z przepisu art. 30a ust. 3 ustawy natomiast wynika, że właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. Dalsze uregulowania ustawy wskazują przebieg procedury odwoławczej. A właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Ustawa przewidziała możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przepis art. 30c ustawy wskazuje, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Odnotować warto, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 i to bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. W świetle przywołanej powyżej regulacji Sąd stwierdził, że wymagania formalne skargi zostały zachowane. Stosownie zatem do art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi, o której mowa w ust. 1, sąd administracyjny może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Zauważyć ponadto należy, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie określa innego kryterium sprawowania kontroli sądowej, normując jednak odrębnie tryb i termin wnoszenia skargi oraz zakres stosowanych przez sąd wojewódzki środków, zakreślając dla rozpatrzenia skargi 30-dniowy termin, a także wyłączając z zasady odpowiedniego stosowania w nieuregulowanym zakresie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. art. 30e ustawy). W poddanych kontroli sądowej sprawach, których przedmiotem są negatywnie ocenione wnioski o dofinansowanie, Sąd bada zgodność dokonanej oceny z prawem, a stwierdzenie naruszenia prawa, czy to procesowego, czy też materialnego, może skutkować, stosownie do art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy, uwzględnieniem skargi. Jest to jeden ze środków, jakimi dysponuje Sąd rozpatrując skargę, poza oddaleniem skargi w przypadku jej nieuwzględnienia (art. 30c ust. 3 pkt 2) i umorzeniem postępowania w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe (art. 30c ust. 3 pkt 3). Wskazane przepisy stanowią odmienną od art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej p.p.s.a) regulację w zakresie środków możliwych do zastosowania przez sąd administracyjny rozpoznający skargę, zatem ze względu na dyspozycję art. 30e ustawy, będą one znajdowały wyłączne zastosowanie. Przechodząc do oceny przebiegu postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonego aktu trzeba zważyć, że przy wypełnianiu wniosku strona dopuściła się oczywistej omyłki polegającej na wpisaniu w części B pkt 10d wniosku numeru REGON [...] zamiast numeru [...] (zgodnie z zaświadczeniem GUS z [...] lutego 2014r.). Oczywistość tej omyłki wynika z przestawienia cyfr, ale też z możliwości porównania zapisu wniosku z załączonym zaświadczeniem o numerze identyfikacyjnym REGON. Zatem w kategorii oczywistej omyłki należy rozpatrywać błąd popełniony przez stronę, gdyż omyłka nie ma wpływu na zakres posiadanych przez organ danych tj. niezależnie od jej popełnienia, organ posiadał informację w tym zakresie. Istotą wezwania z 19 lutego 2014r. do sporządzenia korekty wniosku o dofinansowanie projektu było uzupełnienie rubryki 10 d w części B o wpisanie numeru REGON. Strona omyłkowo, wskazała w korekcie błędny numer REGON (błąd dotyczył czterech cyfr). Zgodnie z treścią zapisu Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG § 7 ("Zasady dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie") punkt 3 "w przypadku gdy wniosek o dofinasowanie zawiera uchybienia formalne podlegające możliwości uzupełnienia lub poprawienia (tj. niemające zasadniczego znaczenia) do wnioskodawcy wysyłane jest wezwanie do usunięcia tych uchybień (...)". Zatem zgodnie z zapisem § 7 pkt 3 Regulaminu, strona po złożeniu wniosku (po korekcie), w którym znalazła się oczywista omyłka w numerze REGON, winna zostać wezwana przez organ do skorzystania z możliwości poprawienia wniosku w tym zakresie – gdyż poprawienie numeru REGON nastąpiłoby po raz pierwszy i dopiero po jego dokonaniu można zastosować zapis limitujący liczbę poprawień. Zdaniem składu orzekającego w sprawie, utożsamianie przez organ braku numeru REGON z podaniem jego błędnej postaci są to dwa różne uchybienia i każde z nich podlega odrębnej procedurze wezwania do ich wyeliminowania. Tym samym odrzucenie wniosku na etapie oceny formalnej na podstawie § 7 pkt 3 Regulaminu stanowi o błędnej interpretacji tego zapisu, gdyż rzeczą organu było uruchomienie procedury wezwania do poprawienia uchybień dostrzeżonych we wniosku o dofinansowanie. Wskazać należy, że na etapie pierwotnie złożonego wniosku, w zakresie numeru REGON, skarżący umieścił w polu 10 d adnotację "nie dotyczy" (numer nie został jeszcze nadany – adnotacja "nie dotyczy" była zgodne z zalecaniami Instrukcji). Zatem na tym etapie kryterium powyższe było spełnione, a umieszczenie w polu 10 d adnotacji "nie dotyczy", nie mogło być uznane za uchybienie. Na nadmierny formalizm, który nie powinien przysłaniać celu przyjętych regulacji dotyczących procedury oceny wniosków o dofinasowanie zwraca się uwagę w orzecznictwie sądów administracyjnych np. wyrok WSA w Białymstoku z 12 kwietnia 2011r. sygn.akt: I SA/Bk 85/11, wyrok WSA w Opolu z 21 maja 2012r. sygn. akt: II SA/Op 210/12, wyrok WSA w Bydgoszczy z 8 grudnia 2010r. sygn. akt: I SA/Bd 945/10, wyrok WSA w Warszawie z 7 lipca 2009r. sygn. akt: V SA/Wa 869/09, wyrok NSA z 12 września 2012r. sygn. akt: II GSK 1218/12. W myśl tych orzeczeń formalizm nie może mieć decydującego znaczenia przy ocenie spełniania kryteriów określonych w systemie realizacji programu, która w szczególności winna przyjmować znaczenie poszczególnych kryteriów formalnych w sposób wszechstronny i racjonalny, a oczywista omyłka nie może stanowić braku formalnego wniosku. Reasumując w sprawie doszło do naruszenia prawa gdyż wnioskodawca, nie miał możliwości wyeliminowania oczywistej omyłki, jej sprostowania, a organ tylko z tej przyczyny ocenił negatywnie wniosek o dofinansowanie. Z tych wszystkich względów Sąd uwzględnił i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w oparciu o przepis art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a w związku z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.