V SA/Wa 1165/17

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi i. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... kwietnia 2017 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Spółka z o.o. i. z siedzibą w W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, iż kapitał zakładowy Spółki wynosi 3.000.000,00 zł, wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok wynosi 9.109.766,82 zł, natomiast wysokość straty za ostatni rok obrotowy wyniosła 482.455,84 zł. Skarżąca wskazała, iż posiada rachunek bankowy z ujemnym saldem 82.597,22 zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż z uwagi na trudną sytuację finansową, Spółka nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych w sprawie, jak również opłacenie udziału profesjonalnego pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącą do złożenia dodatkowego oświadczenie poprzez udzielenie odpowiedzi na jedno pytanie oraz poprzez nadesłanie wskazanych dokumentów. Pismo sporządzone w wykonaniu powyższego zarządzenia zostało doręczone Spółce w dniu [...] r. (potwierdzenie na k. 43 akt sądowych). W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo z [...] r., w którym wyjaśniła, iż Spółka formalnie nie zawiesiła prowadzenia działalności gospodarczej, jednakże w rzeczywistości tej działalności nie prowadzi i nie osiąga zysków. Jednocześnie skarżąca podniosła, iż z uwagi na "krótki termin" wyznaczony do nadesłania dokumentów, zostaną one "dosłane w ciągu kolejnych 14 dni". Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W myśl art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Określenie "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Rozpoznając przedmiotowy wniosek uznano, iż nie zachodzą przesłanki przemawiające za jego uwzględnieniem. Wobec tego, iż oświadczenia złożone przez wnioskującą Spółkę na urzędowym formularzu PPPr, okazały się niewystarczające do oceny tego, czy nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (jako warunku udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie), została wezwana do złożenia określonych dokumentów źródłowych. Wskazać należy, iż wnioskująca Spółka nie złożyła ani w pierwotnie zakreślonym jej terminie, ani również w ciągu terminu, który sama zadeklarowała w piśmie z dnia [...]r. dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową. W szczególności nie przedstawiła istotnych dla oceny wniosku: odpisów zeznań podatkowych, rocznego sprawozdania finansowego, aktualnego wykazu środków trwałych, wyciągów z rachunków bankowych oraz kopii raportów kasowych, jak również innych dokumentów, o które się do niej zwracano w zarządzeniu z dnia [...] r. Wobec powyższego referendarz sądowy uznał, iż brak jest możliwości porównania wysokości obciążeń finansowych z jakimi Spółka winna się liczyć w postępowaniu sądowym z jej rzeczywistymi możliwościami płatniczymi. W konsekwencji powoduje to, że wniosek Spółki nie mógł zostać uwzględniony. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia oraz dokumentacji dotyczącej jej sytuacji materialnej uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2011 r. o sygn. akt II OZ 650/11). Czynności określone w art. 255 p.p.s.a. podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Strona wezwana do uzupełnienia oświadczenia winna z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania. To w jej interesie leży bowiem przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2010 r. o sygn. akt II GZ 318/10). Należy również podkreślić, iż referendarz sądowy nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzenia w sytuacji, gdy dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego nie są znane mimo istniejącego po stronie skarżącego ciężaru wykazania przesłanek prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r. o sygn. akt II GZ 774/13; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.