V SA/Wa 1178/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA - Mirosława Pindelska, , , po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o. o. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej, wymiaru należności celnych oraz określenia podatku od towarów i usług postanawia: - odrzucić skargę; Zarządzeniem z dnia 12 marca 2007 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie: pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, potwierdzającego umocowanie do podpisania i wniesienia skargi z 8 lutego 2007 r., dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 marca 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 31 akt sądowych). W dniu 26 marca 2007 r. (data nadania pocztowego) do akt sprawy zostało złożone pełnomocnictwo procesowe udzielone adw. R. C. oraz kopia odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, opatrzona dwiema pieczęciami o treści: "za zgodność z oryginałem" oraz "Prokurent mgr T. Z.". Pod wyżej wymienionymi pieczęciami nie zamieszczono jednak podpisu osoby imiennie wskazanej na jednej z pieczęci. Sąd zauważa jednak, że nawet gdyby prokurent T. Z. złożyła podpis pod ww. pieczęciami, to i tak nie można by uznać, iż brak formalny skargi został usunięty. Co do zasady bowiem, zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r., nr 42, poz. 369 ze zm.), organem uprawnionym do poświadczania dokumentów jest notariusz. ( B. Dauter., B. Gruszczyński., A. Kabat., M. Niezgódka - Medek., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 122). Wyjątkowe uprawnienie w tym zakresie dotyczy poświadczania za zgodność z oryginałem odpisu udzielonego pełnomocnictwa, które przysługuje z mocy art. 37 § 1 zd. drugie p.p.s.a. jedynie adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu i rzecznikowi patentowemu. W tym miejscu należy podkreślić, iż pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie. (uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r. , III CZP 74/2003. OSNC 2005/1 poz. 6). Wychodząc z założenia, że dokument wskazujący umocowanie organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa jest częścią składową pełnomocnictwa, należy przyjąć, że powinien on czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pełnomocnictwa. Musi to zatem być oryginał dokumentu lub jego uwierzytelniony odpis. Uprawniony jest wobec tego pogląd, że dokument będący elementem pełnomocnictwa nie powinien podlegać rygorom dalej idącym niż rygory dotyczące samego pełnomocnictwa. Jeżeli zatem w art. 37 § zdanie drugie p.p.s.a. jest mowa o uwierzytelnianiu pełnomocnictwa, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo jako komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania przez zgłaszającego się w jej imieniu pełnomocnika procesowego umocowania organu udzielającego pełnomocnictwa jest niewątpliwie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Skoro pełnomocnik jest obowiązany dołączyć do pisma procesowego pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, to dla wykazania umocowania organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa może on dołączyć zarówno wydany przez Sąd odpis z właściwego rejestru, który ma walor oryginału, jak i uwierzytelniony przez siebie odpis czy kopię (w tym kserokopię) tego dokumentu. (Postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r., I GSK 1066/06, ONSAiWSA 2007/2 poz. 32) Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie może być uwierzytelniony przez inne osoby niż notariusz (w każdej sprawie) lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy, któremu pełnomocnictwo zostało udzielone. W niniejszej sprawie kopia dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez podmiot do tego uprawniony. W konkluzji stwierdzić należy, iż brak formalny skargi dotyczący złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie został usunięty. W tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.