V SA/Wa 1190/14
WyrokWSA w Warszawie2014-11-21
Skład orzekający: Barbara Mleczko – Jabłońska, Andrzej Kania, Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prawidłowo odmówiła przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych z powodu niekompletnego oświadczenia o statusie mikroprzedsiębiorcy i braku ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia dokumentacji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prawidłowo odmówiła przyznania pomocy finansowej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było nieprawidłowe wypełnienie oświadczenia o statusie mikroprzedsiębiorcy, które stanowiło samoistną podstawę do odmowy. Dodatkowo, mimo nieprawidłowości w wezwaniach organu dotyczących decyzji o pozwoleniu na budowę, skarżąca nie była w stanie jej uzyskać w terminie, co również uzasadniało odmowę.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach Programu Rozwój Obszarów Wiejskich (PROW). Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła przyznania pomocy, wskazując na liczne uchybienia we wniosku i załącznikach, w tym nieprawidłowe oświadczenie o statusie mikroprzedsiębiorcy i brak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Po dwukrotnym wezwaniu do uzupełnienia dokumentacji, skarżąca nie usunęła wszystkich wad. Skarżąca wniosła skargę, argumentując m.in. brak żądania przez organ załączenia ostatecznej decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę
R. R. (zwana dalej: skarżącą lub stroną) wnioskiem z [...] kwietnia 2013 r. (data złożenia) zwróciła się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej: Agencją lub ARiMR) o dofinansowanie w zakresie działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" w ramach w ramach Programu Rozwój Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013.
Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z [...] lutego 2014 r. znak [...] poinformowała skarżącą o odmowie przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139, poz. 883 ze zm. – zwanego dalej rozporządzeniem MRiRW). W uzasadnieniu Agencja wskazała, że wniosek o dofinansowanie nie może zostać rozpatrzony pozytywnie, gdyż po dwukrotnym uzupełnieniu przez wnioskodawczynię nadal stwierdzono we wnioski następujące uchybienia:
we wniosku o przyznanie pomocy błędnie wnioskodawca wypełnił i nie naniósł poprawek dotyczących punktów: 11.1 – nie poprawiono odznaczając punkt, 18.1, 18.4, 22, 22.2 (finansowanie operacji) – nie zaokrąglono do pełnych złotych w dół,
w Ekonomicznym Planie Operacji wnioskodawca (sekcja C.6.2) błędnie określił markę, typ i model maszyn,
błędnie poprawiono Oświadczenie wnioskodawcy o posiadanym statusie mikroprzedsiębiorcy, gdyż w pkt 2 przy wyliczeniach dotyczących wielkości zatrudnienia nie uwzględniono wnioskodawcy,
złożona decyzja nr [...] z [...] grudnia 2013r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenie na budowę silosu i zespołu suszarni nie zawiera klauzuli uzyskania prawomocności dokumentu.
Pismem z [...] lutego 2014r. (data nadania) skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.
Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ARiMR pismem z [...] kwietnia 2014 r. znak [...] poinformowała skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W jego uzasadnieniu Agencja przedstawiła stan faktyczny sprawy, przytoczyła treść przepisów stanowiących podstawę prawną wydania skarżącej rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy finansowej i wyjaśniła, że pomimo dwukrotnego wezwania pismami z [...] lipca 2013 r. i z [...] października 2013 r., skarżąca nie uzupełniła/nie dostarczyła w terminie poprawnie wypełnionego oświadczenia wnioskodawcy o posiadaniu statusu mikroprzedsiębiorcy.
ARiMR wyjaśniła, że po pierwszym wezwaniu strona przesłał oświadczenie, jednakże nie zostało ono poprawnie wypełnione. Dlatego też wezwaniem z [...] października 2013 r. Agencja ponownie poprosiła stronę o jego poprawę wskazując przy tym, iż należy wypełnić punkt 2, natomiast w punkcie 1 należy uwzględnić 2 lata obrachunkowe. W ramach ww. uzupełnienia dostarczone zostało oświadczenie wnioskodawcy o posiadaniu statusu mikroprzedsiębiorcy niewypełnione w kolumnie "Wielkość zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty (roczne jednostki robocze)".
Odnosząc się natomiast do przesłanek odmowy przyznania pomocy, wskazujących na nieprawidłowe wypełnienie pozycji 11.1 wniosku, sekcji C.6.2 Ekonomicznego Planu Operacji, niedostarczenie ostatecznej decyzji pozwolenia na montaż suszarni i silosów, jak również niezaokrąglenia do pełnych złotych w dół kosztów planowanej operacji, uwzględnionych w części IV - Finansowanie operacji Agencja stwierdziła, że nie powinny one stanowić o odmowie przyznania pomocy. Jednakże, biorąc pod uwagę potwierdzoną nieprawidłowość, zdaniem Agencji, powyższe pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie o odmowie przyznania pomocy.
Reasumując, Agencja zauważyła, że podmiotem odpowiedzialnym za kompletność, poprawność i zgodność z wymaganiami prawa dokumentacji wniosku i planowanej operacji jest wnioskodawca, jako strona postępowania w sprawie przyznawania pomocy. Ubiegając się o wsparcie finansowe ze środków publicznych, wnioskodawca musi dochować należytej staranności w uzyskaniu i przedłożeniu właściwych dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów przyznania pomocy lub zachowania terminu na dokonanie określonych czynności, ponosząc odpowiedzialność za ich przygotowanie, zgodnie z określonymi przez ARiMR wymaganiami. Działania skarżącej w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy, mimo wezwań ze strony organu, nie doprowadziły do spełnienia w terminie warunku poprawności wniosku o przyznanie pomocy, co uniemożliwiło dalszą jego weryfikację.
W skardze na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] lutego 2014r., skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.
Strona zwróciła uwagę, że w obu wezwaniach organ nie żądał od niej załączenia prawomocnej bądź ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę. Dlatego też została przesłana organowi decyzja bez nadanej klauzuli prawomocności. Poinformowała również, że decyzja ta uprawomocniła się w dniu [...] stycznia 2014r.
Odnosząc się pozostałych błędów - część IV (finansowanie operacji) pkt. 18,1, 18.4, 22, 22.2 - to zostały one prawidłowo poprawione po pierwszym wezwaniu pismem z [...] lipca 2013r. Pismo to nie wzywało do poprawienia pkt. 18.3, co miało miejsce dopiero w wezwaniu z [...] października 2013r. Dlatego omyłkowo pkt. 18.3 został poprawiony na pierwotnej wersji wniosku.
Natomiast w części wniosku dotyczącej Ekonomicznego Planu Operacji to wszelkie parametry kupowanych maszyn i urządzeń zostały wpisane w oparciu o treść wybranych ofert, dlatego też trudno jej się odnieść do zarzucanego błędu.
Skarżąca także wyjaśniła odnośnie błędu dotyczącego pkt 11.1, że jest to błąd małej wagi i strona wskazała, że podczas wizyty jej męża w ARiMR w [...] w dniu [...] grudnia 2013r. uzyskał on informację od pracownika prowadzącego sprawę, że drobne błędy będzie można poprawić na etapie sprawdzania i weryfikacji wniosku.
W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153, poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne.
Należy podnieść, iż ogólne zasady dotycząc przyznawania pomocy w zakresie działania zostały uregulowane w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U.UE L nr 277, s. 1 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. UE L nr 368, s. 15, ze zm.).
Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w zakresie działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013, wydane w oparciu o delegację ustawową, a mianowicie art. 29 ust. 1pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013r., poz. 173, dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju).
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc jest przyznawana na wniosek, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju wniosek o przyznanie pomocy oraz wniosek o płatność w ramach działań objętych programem składa się na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym przez podmiot wdrażający. Wraz z formularzem została opracowana instrukcja wypełniania wniosku.
Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 17 ust. 1 rozporządzenia MRiRW. Natomiast zgodnie z § 17 ust. 2 pkt 9 i 23 rozporządzenia MRiRW do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się: oświadczenie wnioskodawcy o posiadaniu statusu mikroprzedsiębiorcy, sporządzone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję - w przypadku wnioskodawcy wykonującego działalność gospodarczą (pkt 9); kopie ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy do realizacji inwestycji objętych operacją, a także kopie innych dokumentów potwierdzających spełnienie określonych w odrębnych przepisach warunków realizacji inwestycji objętych operacją - w przypadku gdy w ramach operacji będą realizowane tego typu inwestycje (pkt 23).
Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku działania 312 prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju). Oznacza to, że organ jest zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzeć cały materiał dowodowy złożony przez stronę. To strona jest zobowiązana przedstawić dowody i wyjaśnienia (art. 21 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju). Organ tylko na żądanie strony jest zobowiązany do niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie stronie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju).
Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 18 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia MRiRW przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na sprawdzeniu czy wniosek został złożony w terminie, ile wniosków wnioskodawca złożył w danym okresie, czy wniosek zawiera adres wnioskodawcy, numer identyfikacyjny, albo czy załączono do niego wniosek o wpis do ewidencji.
Ponadto sprawdzeniu podlega wypełnienie wszystkich pozycji wniosku oraz czy dołączono do niego wszystkie wymagane dokumenty. W przypadku stwierdzenia określonych braków innych niż wskazane w § 18 ust. 1, 2 rozporządzenia MRiRW organ wzywa stronę do ich uzupełnienia bądź złożenia wyjaśnień w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie może być ponowione.
Powyższe przepisy były podstawą działania organu. Działania te były prawidłowe.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie pomocy nie był kompletny w dacie złożenia. Dlatego też skarżąca została wezwana pismem z [...] lipca 2013r. do poprawy wniosku oraz nadesłania określonych wyjaśnień i złożenia dodatkowych dokumentów. Trzeba również zauważyć, że mimo złożonych uzupełnień wniosek nadal był niekompletny. W związku z tym zasadnie ponownie skarżąca została wezwana pismem z [...] października 2013r. do poprawnego wypełnienia m.in. wskazanych punktów wniosku i Ekonomicznego Planu Operacji oraz nadesłania poprawionego oświadczenia wnioskodawcy o posiadanym statusie mikroprzedsiębiorcy oraz nadesłanie pozwolenia wydanego przez Starostwo Powiatowe na montaż suszarni i silosu.
Powyższe uzupełninia były wymagane § 17 ust. 1 pkt 4, 5 i 8 oraz ust. 2 pkt 9 i 23 rozporządzenia MRiRW. § 17 ust. 1 pkt 4, 5 i 8 rozporządzenia MRiRW stanowi, że wniosek o przyznanie pomocy zawiera w szczególności opis planowanej operacji, w tym określenie: a) miejsca realizacji, b) celów, c) zakresu i kosztów; plan finansowy operacji (pkt 5); informacje o załącznikach dołączanych do wniosku (pkt 8). Natomiast § 18 ust. 2 pkt 9 i 23 rozporządzenia wskazuje, że skarżąca do wniosku winna załączyć m.in. oświadczenie wnioskodawcy o posiadaniu statusu mikroprzedsiębiorcy, sporządzone na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję - w przypadku wnioskodawcy wykonującego działalność gospodarczą (pkt 9) oraz kopie ostatecznych pozwoleń, zezwoleń lub innych decyzji, których uzyskanie jest wymagane przez odrębne przepisy do realizacji inwestycji objętych operacją, a także kopie innych dokumentów potwierdzających spełnienie określonych w odrębnych przepisach warunków realizacji inwestycji objętych operacją - w przypadku gdy w ramach operacji będą realizowane tego typu inwestycje (pkt 23). Odnośnie kopi dokumentów dodatkowe wymagania nakłada § 18 ust. 2b rozporządzenia MRiRW.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do głównego powodu odmowy przyznania pomocy, tj. braku poprawnie wypełnionego oświadczenia wnioskodawcy o posiadanym statusie mikroprzedsiębiorcy.
W tym miejscu należy podkreśli, że prawidłowo Agencja odmówiła przyznania pomocy z tego powodu, gdyż do dnia odmowy przyznania pomocy, a także obecnie w aktach brak jest poprawnie wypełnionego ww. oświadczenia. Oświadczenie to w ramach dwukrotnych uzupełnień nie zostało wypełnione w kolumnie "Wielkość zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty (roczne jednostki robocze)". Zatem brak poprawnie wypełnionego, wymaganego cytowanymi wyżej przepisami rozporządzenia MRiRW dokumentu stanowił prawidłową podstawę odmowy przyznania pomocy. Wezwania kierowane w tym zakresie do skarżącej były jasne i nie pozostawiały żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Trzeba bowiem wskazać, że w wezwaniu z 11 lipca 2013r. w pkt 3 organ żądał m.in. dostarczenia kompletnie wypełnionego Oświadczenia Wnioskodawcy o posiadanym statusie mikroprzedsiębiorcy. Ponownie wzywając w dniu 2 października 2013r. ARiMR w pkt 2 zażądała poprawy tego oświadczenia poprzez: uwzględnienie w pkt 1 dwóch lat obrachunkowych oraz wypełnienia pkt 2.
Trzeba również wyjaśnić, że każdy Wnioskodawca przed rozpoczęciem wypełniania wniosku o przyznanie pomocy powinien zapoznać się z Instrukcją jego wypełniania, co przypomina zapis widniejący na pierwszej stronie wniosku o przyznanie pomocy: "Uwaga: w celu poprawnego wypełnienia wniosku Wnioskodawca powinien zapoznać się z instrukcją jego wypełniania". W przedmiotowej sprawie skarżąca we wniosku o przyznanie pomocy w pkt. 3 w części VII potwierdziła, iż znane są jej zasady przyznawania pomocy, określone w przepisach ww. rozporządzenia oraz wymagania uszczegółowione w Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, w tym zasady refundacji kosztów kwalifikowalnych określonych we wniosku, poniesionych w związku z realizacją operacji oraz zasady udzielania zaliczek. Powyższe jak słusznie zaznaczył organ posiłkując się wyrokiem WSA w Warszawie z 4 marca 2011r., sygn. akt. V SA/Wa 2259/10 oznacza, że składając wniosek o przyznanie pomocy skarżąca winna posiadać wiedzę dotyczącą przepisów prawnych mających zastosowanie w procesie przyznawania pomocy oraz wypełnić formularz wniosku zgodnie ze stosownymi objaśnieniami (instrukcją).
Zgodnie z informacją zawartą w instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 312 "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" przy obliczaniu poziomu zatrudnienia uwzględnia się m.in. osoby, które są właścicielami - kierownikami (k. 5). Skarżąca uzupełniając oświadczenie w kolumnie "Wielkość zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty (roczne jednostki robocze) wpisała wartość 0 i w ten sposób co najmniej nie uwzględniła w nim swojej osoby.
Resumują nieprawidłowo wypełnione sporne oświadczenie mogło stanowić samoistną podstawę do odmowy przyznania pomocy.
Odnosząc się natomiast do drugiego wymaganego dokumentu jakim winno być pozwolenie na budowę silosu i zespołu suszarni, to również dokumenty te były wymagane przez cytowane wyżej powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Obowiązujące rozporządzenie wprost wskazywało na konieczność załączenia ostatecznej decyzji. Ponadto z Instrukcji wypełniania wniosku (strona 43-44 instrukcji) wprost wynika, iż: decyzja o pozwoleniu na budowę, o pozwoleniu wodnoprawnym (...) muszą być decyzjami ostatecznymi (tj. opatrzonymi stemplem właściwego organu administracji budowlanej, wpisem na decyzji lub zaświadczeniem ww. organu – starostwa, że niniejsza decyzja stała się ostateczna). W sytuacji, gdy wnioskodawca nie dysponuje ostatecznym pozwoleniem w dniu składania wniosku, decyzję taką powinien dostarczyć najpóźniej w 21- dniowym terminie określonym w wezwaniu do uzupełnienia. W innym miejscu Instrukcja stanowi, że brak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę może skutkować odmową przyznania pomocy.
W tym miejscu trzeba wyjaśnić, że istotnie dwa wezwania kierowane do skarżącej nie wskazywały na wymóg załączenie ostatecznej decyzji (opatrzonej właściwym stemplem) i to należy uznać za nieprawidłowość. Jednakże w realiach niniejszej sprawy trzeba zwrócić uwagę, że strona skarżąca na dzień upływu przedłużonego terminu do dokonania uzupełnień ([...] grudnia 2013r.) nie była i nie mogła być w posiadaniu ostatecznej decyzji - pozwolenia na budowę silosu i zespołu suszarni. Decyzja ta bowiem stała się ostateczna dopiero [...] stycznia 2014r., a więc po zakreślonej dacie do dokonania uzupełnień. Skarżąca ponownie nie zastosowała się do zapisów instrukcji, która na stronie 43 wskazywała, że cyt. "Uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę wymaga często długiego okresu oczekiwania, gdyż decyzja ta wymaga wykonania stosownych uzgodnień lub uzupełnień – najczęściej okres ten jest nie krótszy niż jeden miesiąc. Planując wystąpienie z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej z działania 312 należy więc uwzględnić czas niezbędny do wykonania i uzgodnienia projektu budowlanego, czas na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz dodatkowo czas, w którym decyzja stanie się ostateczna (21 dni, tj. 14 dni oraz 7 dni na wpłynięcie korespondencji z odwołaniem). Z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę należy wystąpić odpowiednio wcześniej, a nie dopiero w dniu składania wniosku o przyznanie pomocy (...). W przypadku, gdy w ciągu 14 dni od dostarczenia stronom decyzji (np. o pozwoleniu na budowę) nie zostało przez żadną ze stron wniesione odwołanie od tej decyzji, staje się ona ostateczną. Po upływie 21 dni Wnioskodawca powinien się udać do organu administracji budowlanej (starostwa) z prośbą o poświadczenie, że decyzja stała się ostateczna."
Przenosząc to na grunt przedmiotowej sprawy skarżąca dopiero 21 listopada 2013r. wystąpiła ze stosownym wnioskiem, który następnie uzupełniła w dniu [...] grudnia 2013r. (karta 179 akt administracyjnych), a więc ze stosownym wnioskiem wystąpiła ponad pół roku po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 312. Zatem wydana w dniu [...] grudnia 2013r. nie mogła być decyzją ostateczną (ze względu na termin odwołania) w dniu [...] grudnia 2013r.
Trzeba wyjaśnić, że strona skarżąca nie była przygotowana do inwestycji, którą zamierzała współfinansować ze środków uzyskanych od Agencji i nie zmienia tego fakt nieprawidłowego wezwania Agencji do uzupełnienia wniosku. Dlatego też, zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy, również prawidłowo Agencja odmówiła przyznania pomocy w zaskarżonym rozstrzygnięciu z [...] lutego 2014r. w związku z brakiem ostatecznej decyzji. W ten sposób Sąd nie zgadza się z twierdzeniami organu zawartymi w piśmie z [...] kwietnia 2014r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Sąd natomiast podziela stanowisko Agencji zawarte w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, że pozostałe uchybienia, mimo ich zaistnienia nie powinny stanowić podstawy odmowy przyznania pomocy.
Prawidłowo zatem Agencja odmówiła przyznania dofinansowania powołując się na niekompletność i niepoprawność wniosku, mimo dwukrotnego wezwania w zakresie powyższych dwóch dokumentów.
Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, Sąd uznał, że organ wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.
Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło