V SA/Wa 1206/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi S. E. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany klasyfikacji taryfowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz S. E. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 757 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej przez S. Sp. z o.o. w W. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] marca 2013 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] maja 2012 r. nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy zmiany klasyfikacji taryfowej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] października 2011 r. Agencja Celna "C." działając jako przedstawiciel bezpośredni Spółki dokumentem administracyjnym SAD nr [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar określony jako “dekodery telewizji satelitarnej – cyfrowe typ [...]". Towar ten został zaklasyfikowany do kodu TARIC 8528 71 19 00 z preferencyjną stawką celną w wysokości 9,8 % i stawką podatku VAT 23%. Następnie wnioskiem z [...] listopada 2011 r. Spółka zwróciła się o zmianę klasyfikacji taryfowej w odniesieniu do towaru w postaci dekoderów telewizji satelitarnej-cyfrowe typ [...] i zastosowanie jako prawidłowego kodu 8528 71 15 00 z 0% stawką celną. Decyzją z [...] maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. po analizie zebranego materiału dowodowego stwierdził, iż kwota długu celnego została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 Wspólnotowego Kodeksu Celnego w kwocie prawnie należnej i brak jest podstaw do jej korygowania. Spółka wniosła odwołanie od ww. decyzji domagając się uchylenia jej w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W odwołaniu tym podniesiono zarzuty naruszenia przepisów: 1. materialnego prawa celnego: - reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zamieszczonych w części I Taryfy celnej; - art. 20 ust. 1, art. 78 ust. 1, art. 214 i art. 236 WKC; - art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 23 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622, z późn. zm.); 2. przepisów materialnego prawa podatkowego: - art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.); - art. 33 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług; 3. przepisów proceduralnych, tj. art. 120, art. 121, art. 122, art. 180, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749), w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby zaskarżoną decyzją z [...] marca 2013 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] maja 2012. Organ – mając na uwadze, iż spór dotyczy klasyfikacji towaru do właściwego kodu: CN tej samej podpozycji 8528 71 (kod CN 8528 71 15 albo kod CN 8528 71 19) – uznał, że klasyfikacja winna być przeprowadzona z zastosowaniem reguły 6 ORINS. Dodał, że zapisy w WTC odnoszące się do ww. kodów CN określają kryteria decydujące o możliwości zaklasyfikowania towaru do jednego z nich, a mianowicie: 1. występowanie lub niewystępowanie modemu dostępu do Internetu wśród głównych elementów/części towaru, 2. realizacja przez urządzenie funkcji wymiany interaktywnej, 3. możliwość odbioru sygnałów telewizyjnych. Organ wskazał że spełnienie drugiego i trzeciego z powołanych kryteriów nie jest sporne. Sporna jest natomiast kwestia spełnienia przez importowany towar kryterium występowania w tym urządzeniu modemu dostępu do Internetu. Następnie organ II instancji odwołując się do dowodów zgromadzonych w sprawie wskazał, że zarówno dane techniczne ujęte w specyfikacji dekodera [...](m.in. port Ethernet, umożliwiający dostęp do Internetu), opisy gniazd podane w przewodniku użytkownika i instrukcji instalacji (gniazdo Ethernet - do podłączenia modemu zewnętrznego Livebox tp) oraz wyjaśnienia Spółki (technologia Ethernet umożliwia, dzięki swojej funkcjonalności, dostęp do sieci Internet) jednoznacznie potwierdzają, że przedmiotowy towar nie został wyposażony w modem (urządzenie/części realizujące funkcję konwersji sygnałów). Wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznacza bowiem, że dekoder ten realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego (funkcję tę spełnia modem zewnętrzny - Livebox tp, przyłączany do spornego dekodera za pomocą przewodu Ethernet, znajdującego się na jego wyposażeniu). Kryterium dotyczące występowania modemu w przedmiotowym towarze, decydujące o możliwości jego zaklasyfikowania do kodu CN 8525 71 15, nie zostało więc spełnione. Podsumowując organ II instancji wskazał że analiza materiału dowodowego przeprowadzona pod kątem ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru w oparciu o zasady określone regułą 1 i 6 ORINS dała podstawę do wykluczenia dekodera [...] z kodu CN 8528 71 15. Sporny towar winien być klasyfikowany w kolejnej najbardziej charakterystycznej podpozycji, czyli do kodu CN 8528 71 19. W skardze Skarżąca wniosła o uchylenie ww. decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów: - podpozycji 8528 71 15 Taryfy celnej oraz reguł 1 i 6 ORiNS poprzez błędną klasyfikację taryfową importowanych set-top boksów wynikającą z błędnej wykładni przepisów Taryfy celnej, a w konsekwencji określenie należności celnych w nieprawidłowej wysokości; - art. 236 oraz 78 ust. 3 WKC oraz art. 67 ust. 1 Prawa celnego poprzez odmowę zwrotu nienależnie wpłaconych należności celnych oraz wypłaty odsetek od tych należności w sytuacji, gdy nienależna wpłata wynikała z błędnej praktyki organów celnych, z powodu której Skarżąca klasyfikowała dekodery do nieprawidłowego kodu CN; Uzasadniając tak postawione zarzuty Skarżąca przypomniała m.in. iż orzekające w sprawie organy celne za kluczowe dla wykładni kodu CN 8528 71 15 uznały względy techniczne, tj. faktyczny brak wbudowania do dekoderów modemu telefonicznego. Rozpoznając sprawę po raz pierwszy tutejszy sąd wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt V SA/WA 1247/13 uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o kosztach postępowania sądowego. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca wydana została z naruszeniem przepisów prawa. Wskazał jednak że stan faktyczny – ustalony w postępowaniu celnym – de facto, nie jest pomiędzy stronami sporny. Strony postępowania zgadzają się bowiem, że przedmiotem importu był dekoder [...], zawierający tuner wideo oraz mikroprocesor, nie posiadający modemu telefonicznego ale wykorzystujący technologię Ethernet umożliwiającą dostęp do sieci Internet oraz posiadający funkcjonalność dwukierunkowej wymiany informacji. Sporne jest natomiast czy dla uznania, iż spełniona jest cecha "zawierania modemu dostępu do Internetu, warunkująca zaklasyfikowanie towaru do kodu 8528 71 15 00 Wspólnej Taryfy Celnej, rozstrzygające znaczenie stanowi sama tylko możliwość dostępu do Internetu i zapewnienie interaktywności lub dwustronnej wymiany informacji - jeśli w tym przypadku cel umożliwienia dostępu do Internetu ma znaczenie dla klasyfikacji (vide: stanowisko skarżącej) czy też kluczowa jest zastosowana w tym celu technologia sprowadzająca się do wbudowania w urządzenie modemu telefonicznego - jeżeli względy techniczne mają znaczenie dla klasyfikacji (vide: stanowisko organu). Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym sprawę w pełni uzasadnione jest tutaj stanowisko strony skarżącej. W ocenie Sądu kwestię kluczową dla oceny przedmiotowej sprawy stanowi stan prawny jaki obowiązywał w trakcie rozpoznawania sprawy. Skarżąca wobec, której organ administracyjny prowadził już szereg innych postępowań dotyczących zmiany klasyfikacji taryfowej tożsamego towaru, zasadnie powoływała się tutaj na zmianę stanu prawnego w stosunku do wcześniej wydawanych rozstrzygnięć. Towary importowane przez stronę skarżącą zgłoszone zostały do procedury celnej w dniu [...] października 2011 r. zatem w niniejszej sprawie zastosowanie miało Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE. L 2011 Nr 166, poz. 16) z dniem 1 lipca 2011 r. Powyższa zmiana stanu prawnego jest niezwykle istotna, bowiem zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie brzmieniem taryfy celnej kod 8528 71 15 (którym zastąpiono z dniem 1 lipca 2011 r. dotychczasowy kod 8528 71 13), obejmuje: aparaturę z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierającą modem dostępu do Internetu i posiadającą funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadającą się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tzw. set – top boksy z funkcją komunikacyjną, w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowają zasadniczy charakter set – top boksów z funkcją komunikacyjną). Dokonując zatem oceny klasyfikacji taryfowej sprowadzonego przez Skarżącą towaru w oparciu o brzmienie nowego kodu 8528 71 15 należało wziąć pod uwagę, iż w zakresie not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej narzucających wąskie rozumienie pojęcia "modem", w momencie rozstrzygania przez organ wskazywano już wprost na ich nieprawidłowość. Sąd podkreślił że w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330/11, C-382/11 i C-383/11, Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że Nomenklatura scalona znajdująca się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1), zmienionym, odpowiednio, rozporządzeniami Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. (Dz.U. L 286, s. 1), Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. (Dz.U. L 291, s. 1), Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. (Dz.U. L 287, s. 1) (zwanej dalej "CN"), nie definiuje ani pojęcia "modem", ani też pojęcia "dostęp do Internetu". Rozstrzygnięcie to odnosi się co prawda do stanu faktycznego dotyczącego spraw badanych wg stanu prawnego przed wejściem w życie wskazanej wyżej zmiany Taryfy celnej, jednakże w kontekście tożsamości sprowadzanego towaru prezentowana w tym orzeczeniu wykładnia uprzedniego kodu 8528 71 13 również potwierdza stanowisko strony skarżącej. W orzeczeniu tym TS wyjaśnił, iż Uwagi (noty) wyjaśniające z dnia 7 maja 2008 r., obowiązujące w chwili dokonania przywozu spornego towaru w postępowaniu głównym, zawierają jednak wyjaśnienia co do rodzajów urządzeń, które mogą zostać uznane za modemy w rozumieniu podpozycji 8528 71 13, oraz co do cech charakterystycznych, jakie powinny posiadać te urządzenia, aby można było uznać, że umożliwiają one dostęp do Internetu i interaktywną wymianę informacji. Z rozważań TS wynika, iż CN powinna być interpretowana w ten sposób, że w celu zaklasyfikowania danego towaru do podpozycji 8528 71 13 modem dostępu do Internetu oznacza urządzenie, które jest w stanie samodzielnie, bez interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu, umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność i dwukierunkowość. Tym samym już tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji do rzeczonej podpozycji. W świetle powyższego rację należy przyznać stronie skarżącej, która zasadnie wywodziła w złożonej skardze, iż skoro w ocenie TS tożsame urządzenia importowane przed 1 lipca 2011 r. należało zakwalifikować do kodu 8528 71 13 to tym bardziej uznać należy, iż po zmianie Taryfy celnej mającej na celu zwolnienie od cła tychże towarów (vide; Preambuła rozporządzenia z dnia 24 czerwca 2011 r. nr 620/2011) kodem Taryfy celnej dla set – top boksów z funkcją komunikacyjną jest kod 8528 71 15. Reasumując sąd stwierdził, iż organy administracyjne obu instancji procedowały przyjmując za podstawę rozstrzygnięcia nieaktualne rozporządzenie wykonawcze Komisji (WE) nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r.(Dz. Urz. WE L Nr 284 z 29.10.2010. ze zm.), co stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące nieprawidłową ocenę wniosku dotyczącego zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych set-top- boksów. Należy tu podkreślić, iż przywóz spornych urządzeń nastąpił po wejściu w życie wskazywanej wyżej nowelizacji rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 620/2011 (zgłoszenie celne – 24.10.2011 r., wejście w życie rozp. - 1 lipca 2011 r.), zatem dokonując oceny wniosku skarżącej o zmianę klasyfikacji taryfowej organy winny przyjąć szerszą definicję "modemu" . Sąd podkreślił również, iż w toku postępowania administracyjnego nie wyjaśniono w zasadzie czego dotyczył wniosek skarżącej inicjujący postępowanie w przedmiotowej sprawie. Organ orzekał bowiem w zakresie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru (tak w pierwszym piśmie wnioskowała skarżąca). Ocenie organu umknęło jednak, iż w toku postępowania skarżąca zgłaszała również żądania w zakresie ewentualnego zwrotu nadpłaconych należności celnych. Okoliczność ta znajdywała przy tym swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniach zaskarżanych decyzji jednak ewentualne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie stanowiło części składowych decyzji organu. W następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej od wyżej opisanego wyroku wniesionej przez Dyrektora Izby Celnej w Warszawie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 grudnia 2014 r. , wydanym w sprawie o sygn. akt I GSK 471/14 uchylił tenże wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego. W motywach własnego orzeczenia NSA stwierdził m.in. , że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji nie wskazał, z naruszeniem których przepisów postępowania administracyjnego doszło do wydania kontrolowanej decyzji Jeżeli natomiast chodzi o naruszenie przepisów prawa materialnego, Sąd I instancji jednoznacznie stwierdził, że organy za podstawę prawną rozstrzygnięcia przyjęły nieaktualne Rozporządzenie Nr 861/2010, co - w ocenie tego Sądu - stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieprawidłową oceną wniosku o zmianę klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Ze stanowiskiem tym, zdaniem składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić się nie można. Zgodnie z art. 12 ust. 1 Rozporządzenia Nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi zgodnie z art. 1 jako wynik środków przyjętych przez Radę lub Komisję. Wspomniane rozporządzenie jest publikowane nie później niż dnia 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego. Przyjęte na mocy ww. przepisu Rozporządzenie Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87 weszło w życie z dniem 1 stycznia 2011 r. W zmienionym załączniku pod kodem CN 8528 71 13 wyszczególniono: "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję wymiany interaktywnej, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (set-top boksy z funkcją komunikacyjną". Niewątpliwie załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87 - przyjęty powołanym Rozporządzeniem Nr 861/2010 - został zmieniony Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/2011 z dnia 24 czerwca 2011 r., które weszło w życie z dniem 1 lipca 2011 r. (art. 2). Akt ten nie uchylał jednak rozporządzenia wydanego na podstawie art. 12 Rozporządzenia Nr 2658/88, a jedynie zmieniał załącznik I do tego Rozporządzenia w części drugiej sekcji XVI. I tak, w dziale 85 skreślono wiersz dla kodu CN 8528 71 13 a dodano wiersz dla kodu CN 8528 71 15 w brzmieniu: "aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcje interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tak zwane "set-top boxy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenia wykonujące funkcje zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boxu z funkcją komunikacyjną)". Poza sporem w dacie zgłoszenia celnego 24 października 2011 r., obowiązywał załącznik I do Rozporządzenia Nr 2658/87, przyjęty od dnia 1 stycznia 2011 r. Rozporządzeniem Nr 861/2010 - zmieniony z dniem 1 lipca 2011 r. Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/11. Wprawdzie w podstawie prawnej zaskarżonej do Sądu I instancji decyzji organ powołał jedynie Rozporządzenie Nr 861/2010, jednakże w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano na zmianę dokonaną Rozporządzeniem wykonawczym Nr 620/11. Ponadto nie budzi wątpliwości, że przedmiotem rozważań organu była taryfikacja do kodu CN 8528 71 15, w brzmieniu nadanym wprowadzoną zmianą. Tak więc nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że w sprawie organ zastosował nieobowiązujący stan prawny. W konsekwencji stwierdzenia, że to wadliwie przyjęty stan prawny sprawy skutkował nieprawidłową oceną wniosku o zmianę klasyfikacji taryfowej importowanego towaru, Sąd I instancji w istocie nie dokonał oceny zasadności odmowy taryfikacji importowanego towaru do kodu CN 8528 71 15. Tymczasem - skoro organy zastosowały właściwe przepisy – należało ocenić merytorycznie rozstrzygnięcie administracyjne. NSA podkreślił iż poza sporem między stronami pozostaje, że w kwestii wykładni pojęcia "modem dostępu do Internetu" - mimo skreślenia kodu CN 8528 71 13 i dodania kodu CN 8528 71 15 - aktualność zachowuje stanowisko wyrażone przez TSUE w powoływanym wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330, C-382, C-383. Trybunał Sprawiedliwości przesądził, że modem dostępu do Internetu oznacza urządzenie, które jest w stanie samodzielnie, bez interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu, umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność i dwukierunkowość. Sama tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji /.../. NSA wskazał że ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji rozważy, czy poczyniono ustalenia faktyczne w zakresie wystarczającym do rozstrzygnięcia kwestii taryfikacji do kodu CN 8528 71 15 bądź CN 8528 71 19 - z uwzględnieniem przedstawionego znaczenia modemu dostępu do Internetu. Sąd zważył, co następuje: Wniesienie skargi skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Na wstępie przypomnieć jednak należy, że w przedmiotowej sprawie zajmował stanowisko zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Ponieważ jednak orzeczenie sądu II instancji jest chronologicznie późniejsze a jego mocą wyrok sądu I instancji został uchylony, przeto na obecnym etapie postępowania w sprawie decydujące a zarazem wiążące jest orzeczenie NSA oraz argumentacja podniesiona w jego uzasadnieniu. Jest tak dlatego ze względu na treść art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Przepis ten stanowi, że sąd któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, oraz że nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny .W związku z powyższym podkreślić należy iż NSA w uzasadnieniu własnego wyroku podniósł m.in. iż błędne było stanowisko sądu I instancji jakoby w sprawie niniejszej organ zastosował nieobowiązujący stan prawny. Konsekwencją tego był brak dokonania oceny zasadności odmowy taryfikacji spornego towaru do kodu CN 85287115. NSA wskazuje że istotne dla sprawy jest właściwe rozumienie pojęcia "modem dostępu do Internetu ‘’w znaczeniu nadanym przez TSUE w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r., w sprawach połączonych C-320/11 , C-330/11 , C-382/11 I C-383/11. Zatem w ocenie NSA należy rozważyć czy dotychczas poczynione ustalenia mogą być uznane za wystarczające do rozstrzygnięcia kwestii taryfikacji towaru będącego przedmiotem sporu. W ocenie sądu mając powyższe na względzie stwierdzić trzeba iż w kwestii oceny i charakteru tegoż towaru niezbędne jest w pierwszej kolejności przeprowadzenie czynności dowodowych których celem będzie nie budzące wątpliwości ustalenie czy istotnie posiadał on wbudowany tuner wideo dla cyfrowej telewizji naziemnej oraz telewizji satelitarnej a zastosowana w urządzeniu technologia Ethernet umożliwiała dzięki swej funkcjonalności dostęp do sieci Internet jak również zapewniała dwukierunkową wymianę danych. Weryfikacji wymagało będzie także to czy importowany towar spełniał czy też nie spełniał tzw. Kryterium " występowania ‘’modemu dostępu do Internetu. Podkreślenia bowiem wymaga że wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznacza że dekoder realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego , albowiem funkcję tę spełnia modem zewnętrzny – Livebox tp. Sąd zwraca również uwagę na potrzebę ustalenia czy nie można utożsamiać i porównywać modemu – urządzenia do konwersji sygnałów z Ethernetem – z technologią przekazu sygnału. W związku z tym konieczne będzie zbadanie cech i właściwości importowanego towaru po to aby w sposób nie budzący wątpliwości możliwe było ustalenie przez organ czy importowane urządzenia są czy też nie są wyposażone w modem dostępu do Internetu ( w świetle dokonanej przez TS wykładni CN ). Wykazanie iż są one wyposażone w tego rodzaju modem winno skutkować ustaleniem czy urządzenia te mają bądź nie mają zdolności samodzielnego umożliwienia dostępu do Internetu bez ingerencji żadnego innego urządzenia czy też wymagana jest w takim przypadku karta sieciowa lub Livebox tp. W ocenie sądu I instancji ustalenia w powyższym zakresie winny być poprzedzone zasięgnięciem przez organ opinii biegłego sądowego albowiem odpowiedź na powyższe pytania i wątpliwości wymaga wiadomości specjalnych z zakresu elektroniki oraz dostępu i przesyłu informacji. Takich wiadomości nie posiadają pracownicy organów. Zatem właściwe zaklasyfikowanie importowanego towaru jest uzależnione od wykazania czy jest on wyposażony w urządzenie mogące obiektywnie i samodzielnie umożliwić dostęp do Internetu . Rozpoznając sprawę ponownie organ powoła biegłego o wymaganej specjalności ( którego zadaniem będzie odniesienie się do sygnalizowanych wyżej wątpliwości ) , a następnie rozpatrzy odwołanie z uwzględnieniem treści zawartych w opinii biegłego oraz wskazań poczynionych przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku tegoż sądu. Mając powyższe na względzie sąd skargę uwzględnił i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c, p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i 206 p.p.s.a. Stosując przepis art. 206 p.p.s.a. sąd z urzędu uwzględnił okoliczność, iż przed tutejszym sądem zawisło ok. 180 spraw bliźniaczo podobnych do sprawy niniejszej. Dało to podstawę do miarkowania kosztów zastępstwa prawnego (zasądzono zwrot całego wpisu sądowego oraz jednolitą stawkę wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 240 zł, a nadto opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł). .