V SA/Wa 1217/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska - Szary, Sędzia WSA Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; oddala skargę Przedmiotem skargi złożonej przez K. Z. jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. z [...] czerwca 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z [...] stycznia 2009 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych na 2008 r. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 12 maja 2008 r. do Biura Powiatowego ARiMR w G. wpłynął wniosek strony o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2008 r. na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 35 poz. 217 ze ma.). We wniosku K. Z. zadeklarowała działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha do przyznania jednolitej płatności obszarowej JPO, działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych UPO oraz działki rolne o powierzchni [...] ha do przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni upraw przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca). Decyzją z [...] tycznia 2009 r. Kierownik Biura Powiatowego przyznał wnioskodawczyni jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] ł uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni upraw podstawowych w wysokości [...] zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości [...] zł. Przy czym jednolitą płatność obszarową JPO oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni upraw podstawowych UPO przyznano wnioskodawczyni do powierzchni wnioskowanej. Tak zwaną płatność zwierzęcą przyznano wnioskodawczyni do powierzchni [...] ha mimo zadeklarowania przez nią we wniosku powierzchni [...] ha. Przyznanie płatności do [...] ha wynikało z faktu, iż na podstawie wniosku złożonego przez K. Z. na rok 2006, płatność przyznano do areału [...] ha stanowiącego trwałe użytki zielone. Wielkość powierzchni zgłoszonej, do której przyznano tę płatność na 2006 r. była zdaniem organu okolicznością graniczną przewidzianą dla wniosku na 2008 r. w § 5 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. w sprawie rodzaju roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 44 poz. 264 i 265). Skarżąca posiadała stado bydła zarejestrowane w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. w rejestrze zwierząt gospodarskich, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, co organ ustalił jako drugą przesłankę konieczną do wypłaty wyliczając jednocześnie, że liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosi [...] DJP. K. Z. złożyła odwołanie od w/w decyzji wnosząc o przyznanie płatności zwierzęcej do powierzchni [...] ha zadeklarowanej we wniosku po uprzednim uwzględnieniu powierzchni trwałych użytków zielonych [...] ha współdzierżawionych przez nią wraz z ojcem K. Z. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w W. rozpoznając odwołanie strony uznał słuszność decyzji pierwszoinstancyjnej i utrzymał ją w mocy decyzją z [...] czerwca 2009 r. podzielając w całości argumentację Kierownika Biura. Organ wskazał, że przyznanie płatności do powierzchni wnioskowanej przez stronę, tj. [...] ha byłoby sprzeczne z obowiązującym prawem. Podniósł, że K. Z. nigdy nie miał przyznanej płatności zwierzęcej przez co nie można byłoby w sprawie stosować innej podstawy prawnej tj. § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. stanowiącego o przyznaniu płatności rolnikowi, który występował uprzednio o przyznanie płatności JPO i UPO jeżeli nabył własność gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego będących własnością rolnika, któremu co najmniej raz przyznano płatność zwierzęcą. W skardze na powyższą decyzję strona podniosła, iż od 1 maja 1993 r. jest wraz z ojcem K. [...] Z. współdzierżawcą gruntów rolnych, w tym trwałych użytków zielonych o powierzchni [...] ha. Umowa zawarta z Agencją Nieruchomości Rolnych obowiązuje do 1 maja 2013 r. Skarżąca podniosła, że do 2007 r. występowała o płatności do gruntów rolnych, w odniesieniu do których posiadała tytuł własności. Ojciec natomiast występował o płatności do powierzchni gruntów rolnych dzierżawionych. Tak się umówili. W 2007 r. sytuacja się zmieniła z uwagi na chorobę ojca. W roku 2007 skarżąca sama wystąpiła o płatność do wszystkich gruntów rolnych, w tym dzierżawionych. Oświadczyła, ze grunty rolne są użytkowane przez obu dzierżawców, co oznacza, że w 2006 r. ojciec występując o płatności uzupełniające do powierzchni trwałych użytków zielonych ([...] ha) występował również "tak jakby" w jej imieniu. Okoliczność ta powinna być uznana przez organ. Organ powinien jej przyznać sporne płatności na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z 14 marca 2008 r. Nie czyniąc tego organ naruszył w/w przepis. Niezależnie od powyższego skarżąca zarzuciła wprowadzenie wymienionego rozporządzenia w życie z dniem 15 marca 2008 r. sprzecznie z zasadą prawidłowej legislacji. Wprowadzenie powyższych przepisów dwa lata po okresie, w którym zaistniał tzw. rok referencyjny, tj. 2006, uznała za sprzeczne z zasadą równości wobec prawa z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Stwierdziła, że gdyby wcześniej posiadała sygnały co do treści takiej regulacji nie byłoby problemu aby formalnie wniosek o płatność na 2007 i 2008 r. złożył jej ojciec. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi rażące naruszenie § 6 ust 1 i 2 w/w rozporządzenia polegające na braku jego zastosowania w sprawie. Stwierdziła, że przepis zawiera podstawę do przyznania jej spornej płatności zawartą w zapisie, którego wymogi spełnia, a który odnosi się do posiadania stada bydła zarejestrowanego zgodnie z przepisami o identyfikacji i rejestracji zwierząt gospodarczych w okresie od 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku. Niezależnie od powyższego podniosła niekonstytucyjność zapisów § 6 ust 1 i 2 rozporządzenia w odniesieniu do art. 32 Konstytucji. Wskazała, że przepis zupełnie odmiennie reguluje kwestię płatności zwierzęcej, powodując uprzywilejowaną sytuację rolników, którzy złożyli wniosek o dopłaty dopiero po 2008 r., a dyskryminując tych, którzy uprawiają ziemię, w tym trwałe użytki zielone, od wielu lat w niezmienionym areale. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi naruszenie § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. polegające na braku jego zastosowania w sprawie. Twierdziła, że płatność zwierzęca do powierzchni gruntów użytków zielonych [...] ha powinna była być jej przyznana w oparciu o wymieniony przepis z uwagi na jej następstwo prawne po K. Z. Kontynuując zarzuty niekonstytucyjności zapisów § 5, § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. w sprawie rodzaju roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego skarżąca stwierdziła, że tego rodzaju przepisy ustanawiające rok 2006 rokiem referencyjnym co do przyznawania w przyszłości dopłat zwierzęcych są sprzeczne z prawem unijnym bowiem żadna dyrektywa unijna nie przewiduje tak rygorystycznych wymogów ustanawiania warunków otrzymania pomocy z funduszów unijnych w zależności od zdarzeń, które już zaistniały. Zarzuciła naruszenie zasady równości oraz proporcjonalności poprzez tworzenie przepisów wprowadzających nieuzasadniony podział wnioskodawców widoczny przy porównaniu przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. oraz z dnia 9 marca 2009 r. wydanego w tym samym przedmiocie. Stosowanie w tych rozporządzeniach w odniesieniu do tych samych podmiotów innych kryteriów oceny formalnej wniosku i różnych sankcji narusza art. 2, 32 w zw. z art. 31 ust. 1 Konstytucji. Brak jest podstaw, zdaniem skarżącej, aby tego typu różnicowanie podmiotów było proporcjonalne. Uznała, że przepisy § 6-7 rozporządzenia w zakresie odmowy przyznania pomocy są normami nieprzydatnymi, chyba że z założeń władzy wykonawczej było celowe ograniczenie przyznawania uprawnienia, co byłoby sprzeczne z celem regulacji i intencją ustawodawcy, a w szczególności z intencją prawodawcy wspólnotowego. Skarżąca odnosząc się do zasady proporcjonalności przywołała twierdzenie Trybunału Konstytucyjnego, że jeżeli dany cel jest możliwy do osiągnięcia przy zastosowaniu innego środka, nakładającego mniejsze ograniczenia na prawa i wolności, to zastosowanie przez ustawodawcę środka bardziej uciążliwego wykracza poza to, co jest konieczne, a zatem narusza Konstytucję. Wskazała na wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12.01.2000 r. sygn. P 11/98, OTK ZU nr 1/200 poz. 3; z dnia 10.04.2002 r. sygn. K 26/00, OTK ZU nr 2/A/2002 poz. 18 oraz na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 29.02.1996 r. sygn. C-193/94 Skanavi i Chryssanthakopoulos, pkt. 37-38. Wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie płatności zwierzęcej do powierzchni [...] ha ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; ewentualnie odmówienie przez Sąd na mocy art. 178 Konstytucji zastosowania w sprawie § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w zakresie w jakim narusza ona Konstytucję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga zawiera szereg zarzutów przy czym podniesione zarzuty nie pozostają w spójności ze sobą a wręcz przeciwnie czasami są sprzeczne ze sobą. Z jednej strony skarżąca zarzuca naruszenie bądź rażące naruszenie przepisów § 5, § 6 i § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. polegające na nieprawidłowej ich wykładni i odmowie ich zastosowania do przyznania płatności uzupełniającej do całej powierzchni zgłoszonych trwałych użytków zielonych, gdy z ich treści wynika, zdaniem K. Z., że przy prawidłowej ich wykładni każdy z tych przepisów daje podstawę do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku. Z drugiej strony skarżąca zarzuca niekonstytucyjność wszystkich wymienionych przepisów i wnosi o odmowę zastosowania w sprawie dwóch z tych trzech przepisów tj. §6 i § 7 w myśl art. 178 Konstytucji. Żadna z tych grup zarzutów, jak i każdy z zarzutów z osobna nie zasługują na uznanie. Podnieść należy, że płatność zwierzęca, o którą wnioskowała skarżąca, ma charakter płatności uzupełniającej wprowadzonej ustawą z dnia 25 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, co wynika z treści art. 7 ust. 2 tej ustawy w wersji obowiązującej na datę złożenia wniosku (Dz. U. nr 35/2007 p. 217 ze zm. na 15.03.2008 wprowadzonymi ustawą z 15.03.2008 Dz. U. 44 poz. 262). Płatność ta mogła stanowić uzupełnienie innych płatności przyznanych wcześniej. Zatem uzasadnione mogło być jej przyznanie od posiadania zwierząt w okresie referencyjnym poprzedzającym wejście w życie nowych przepisów, w sytuacji, gdy przyznano wcześniej inne płatności (§ 5 rozporządzenia wykonawczego z 14 marca 2008 r.). Mogła też być przyznana w sytuacji, gdy wcześniej nie przyznano dopłat (§ 6 rozporządzenia). Wówczas ustawodawcza mógł ją potraktować jako płatność bieżącą z innym okresem referencyjnym. Mogła też być przyznana rolnikowi, który występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej, jeżeli nabył on własność wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego będących własnością rolnika, któremu co najmniej raz przyznano płatność zwierzęcą na podstawie określonych przepisów (§ 7 rozporządzenia). W takiej sytuacji również ustawodawca mógł ją potraktować jako płatność bieżącą z innym okresem referencyjnym. Wyżej wymieniona ustawa w art. 17 ust. 1 pkt. 2 lit a oraz w art. 24 c stanowiła upoważnienie dla Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania rozporządzenia określającego m. in. rodzaje roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowe warunki przyznawania lub wypłaty płatności obszarowych uwzględniając w nim wykaz systemów wsparcia określony w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego wspólne systemy wsparcia dla rolników... (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003 r. str. 1). Delegacja nakazywała też uwzględnienie założeń Wspólnej Polityki Rolnej w tym okoliczności, że uprawy roślin, do których przysługują płatności uzupełniające, prowadzi się zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi udzielania wsparcia do tych upraw. Zatem zakres dotacji był szeroki. Sama ustawa w art. 1 odwoływała się do zadań określonych między innymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 w/w oraz w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 ustalającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) na 1782/2003... (Dz. Urz. UE L 141 z dnia 30.04.2004 str. 18). Zgodnie zaś z preambułą rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 pkt. 29 stanowi się, że "w celu ustanowienia kwoty, do której rolnik powinien być uprawniony w ramach nowego systemu, celowym jest odniesienie się do kwot przyznawanych mu w trakcie okresu referencyjnego" natomiast w pkt. 25 stanowi się że, "system powinien połączyć kilka istniejących płatności bezpośrednich otrzymywanych przez rolnika z tytułu różnych systemów w jednolitą płatność, określoną na podstawie uprawnień, w okresie referencyjnym, tak dostosowaną, aby uwzględniała pełne wykorzystanie środków wprowadzonych w ramach Agendy 2000 oraz aby uwzględniała zmiany kwot pomocy wprowadzanych na mocy niniejszego rozporządzenia." Zapisy powyższe stanowią, że wg. prawodawcy wspólnotowego jest nie tylko możliwe ale i uzasadnione wiązanie uprawnień z uzyskaniem bądź nie kwot przewidzianych w dawniejszym systemie. Zatem założenia te prowadza do wniosku, że jest prawem przewidziane różnicowanie przesłanek przyznawania uprawnienia (płatności zwierzęcej) i nie wiąże się to z naruszeniem zasady równości wobec prawa. Zastosowane w sprawie rozporządzenia wykonawcze Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. wykonuje powyższe założenia. Przewiduje przyznanie płatności zwierzęcej w trzech różnych, samodzielnych sytuacjach. Pierwsza dotyczy rolników, którzy posiadali w okresie referencyjnym, tj. od 1.04.2005 r. do 31.03.2006 r. określone zwierzęta, które w tym okresie były wpisane lub zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub rejestru koniowatych. Rolnicy ci byli jednocześnie beneficjentami dopłat przyznanych na podstawie wniosku złożonego na rok 2006, tj. płatności uzupełniającej do powierzchni trwałych użytków zielonych lub do powierzchni upraw traw przeznaczonych na pasze uprawianych na gruntach rolnych. Zasady płatności w tej grupie określa § 5 rozporządzenia. Druga sytuacja przewiduje rolników, którzy nie posiadali zwierząt w okresie referencyjnym. Zgodnie z § 6 rozporządzenia rolnik, który nie występował uprzednio z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej (z wyjątkiem sytuacji, o których mowa w art. 4 ustawy z 18.12.2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielanej płatności z tytułu cukru (Dz. U. 6/2004 poz. 40 ze zm.) oraz art. 21 ust. 1 i art., 22 ust. 1 ustawy z 26.01.2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, tj. gdy do zmiany posiadania gospodarstwa i inwentarza doszło w czasie między złożeniem wniosku, a doręczeniem decyzji) płatność zwierzęca przysługuje mu gdy od 15 września roku poprzedzającego rok złożenia wniosku o przyznanie płatności zwierzęciej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku był posiadaczem określonych zwierząt, które w tym okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub rejestru koniowatych. Powyższy przepis precyzuje też kolejne warunki do przyznania tej płatności. Trzecia sytuacja dotyczy zaś rolników, którzy występowali uprzednio z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej, jeżeli nabyli własność wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością rolnika, któremu co najmniej raz przyznano płatność zwierzęcą na podstawie § 5 ust. 1 i § 6 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia lub na podstawie § 4 ust. 1 albo § 5 ust. 1 poprzedniego rozporządzenia wykonawczego Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. wydanego w tym samym przedmiocie. Płatność zwierzęca przysługuje rolnikowi, który w okresie od 15 września roku poprzedzającego złożenie wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej do dnia 14 marca roku złożenia tego wniosku był posiadaczem określonych zwierząt, wpisanych lub zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub rejestru koniowatych, w tym samym czasie. Przepis § 7 rozporządzenia precyzuje kolejne warunki przyznania płatności. Wszystkie trzy odrębne grupy uprawnione do płatności zwierzęcej przewidziane w rozporządzeniu z 14 marca 2008 r. mieszczą się w założeniach zawartych w w/w rozporządzeniu Rady (WE) 1782/2003. Samo rozporządzenie nie wykracza w przywoływanych paragrafach poza delegacje ustawową. Zatem zarzut skarżącej, że różnicując sytuacje podmiotów uprawnionych do płatności zwierzęcych ustawodawca krajowy naruszył bliżej niesprecyzowane przez skarżącą zasady prawa unijnego, bądź też naruszył zasadę równości wobec prawa czy też proporcjonalności, nie znajduje uzasadnienia w sprawie. Nie zostały naruszone, co wyżej podniesiono, ani założenia ani cele wspólnej polityki rolnej. Samo różnicowanie przesłanek przyznawania uprawnienia nie stanowi o naruszeniu równości wobec prawa. Wobec czego zarzut naruszenia art. 2,31 i32 Konstytucji należał uznać jako nieuzasadniony. W sprawie nie można też uznać słuszności zarzutu naruszenia zasady proporcjonalności zwłaszcza, że odnosi się on do różnicowania sytuacji rolników ubiegających się o płatność zwierzęcą w roku 2008 na mocy rozporządzenia wykonawczego z 14 marca 2008 r. oraz w roku 2009 na mocy rozporządzenia wykonawczego z 9 marca 2009 r. (Dz. U. nr 40 poz. 326). Przede wszystkim rozporządzenie z 9.03.2009 r. nie było stosowane w przedmiotowej sprawie i jego ocena jest poza przedmiotem kontroli Sądu w sprawie. Ponadto przepisy wykonawcze do ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego mogą się zmieniać. Założenia ustawodawcy unijnego przewidują taką sytuację. Świadczą o tym zapisy pkt. 22 preambuły rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 "Wspólne systemy wsparcia muszą być, w razie konieczności w krótkim okresie czasu, dostosowywane do rozwoju sytuacji. Beneficjenci nie mogą zatem zakładać niezmienności warunków wsparcia." Odnosząc się do zarzutów naruszenia § 5, § 6 i § 7 rozporządzenia wykonawczego z 14.03.2008 r. polegającego na nieprawidłowej wykładni i nieprawidłowym ich zastosowaniu do sytuacji skarżącej należy również wskazać, że są one bezzasadne. Niesporne w sprawie jest, że skarżąca jest posiadaczką stada bydła zarejestrowanego w rejestrze zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt w okresie referencyjnym, tj. 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006r. Niesporne też jest, że występowała z wnioskiem o dopłaty, w tym w 2006 r. wskazując obszar [...] ha trwałych użytków zielonych. Niesporne też jest, że takie płatności obszarowe na 2006 r. uzyskała. Wniosek o płatności obszarowe zgłoszony w przedmiotowej sprawie 12 maja 2008 r. nie zawiera dodatkowych oświadczeń lub dowodów o wejściu przez skarżącą w prawa własności gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego rolnika, któremu wcześniej przyznano płatność zwierzęcą. Skarżąca na etapie odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej wskazuje podstawę zgłoszenia zwiększonego areału ziemi do płatności zwierzęcej w odróżnieniu od okresu roku 2006 jako współużytkowanie gruntów wynikające ze wspólnej umowy dzierżawy zawartej przez nią i jej ojca K. Z. z Agencją Nieruchomości Rolnych, To użytkowanie dzierżawionych gruntów nie jest nabyciem własności wszystkich gruntów przewidzianym w § 7 rozporządzenia wykonawczego z 14.03.2008 r. Nabycie własności to wejście w prawa własnościowe na podstawie np. umowy kupna, zamiany, darowizny, spadku. Umowa dzierżawy daje prawo do korzystania, użytkowania, posiadania gruntu, ale nie przenosi własności gruntu. Zatem nie ma spełnienia istotnej okoliczności przewidzianej wymienionym przepisem, nie wspominając już, że nie ma też spełnienia drugiej podstawowej okoliczności z tegoż § 7 rozporządzenia tj. przyznania wcześniej płatności zwierzęcej ojcu skarżącej. Zatem wymieniony przepis § 7 rozporządzenia nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Niesporne jest że skarżąca i jej ojciec zgłaszali oddzielne wnioski o przyznanie płatności nie powołując się na współposiadanie gruntu oraz na zgodę wyrażoną współposiadaczowi na to aby on otrzymywał płatności obszarowe odnoszące się do gruntów rolnych będących przedmiotem współposiadania. Zgodnie z art. 7 ust. 7 i 8 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego taką zgodę dołącza się do wniosku. Istnienie takiego współposiadania gruntu, czyli współposiadanie gospodarstwa rolnego powinno znaleźć odzwierciedlenie w obowiązujących rolników krajowym systemem ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności w myśl art. 12 ust. 4 ustawy z 18 grudnia 2003 r. (Dz. U. 10 poz. 76 ze zm.) Współposiadaczom nadaje się jeden numer identyfikacyjny. Otrzymuje go ten współposiadacz, na którego drugi wyrazi zgodę. Niesporne w sprawie jest, że skarżąca i jej ojciec nie mieli wspólnego numeru identyfikacyjnego. Z wnioskami o płatności występowali oddzielnie powołując się na własne numery identyfikacyjne. Numery te są konieczne przy ubieganiu się o przyznanie płatności, muszą być wskazane we wniosku w myśl art. 7 ust. 1 pkt. 3 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Jest to też konieczność wymagana przepisami unijnymi, tj. rozporządzeniem Komisji (WE) 796/2004 pkt. 6 preambuły. Fakt posiadania innych numerów ewidencyjnych przez skarżącego i jej ojca jest znany też Sądowi z urzędu, z innej sprawy dotyczącej tych samych stron postępowania i skargi K. Z. na decyzję organu w przedmiocie płatności obszarowych na rok 2007 – sygn. akt V SA/Wa 1626/09. Zatem odrębność zgłoszeń ewidencyjnych identyfikujących rolników, odrębność wniosków o przyznanie płatności do roku 2006 włącznie nie daje podstawy do przyjęcia obecnych twierdzeń skarżącej, iż K. Z. składając własny wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2006 r. działał "tak jakby w jej imieniu". W sprawie nie można mówić o jakiejś formie dorozumianej wniosków. Są one składane na piśmie i stanowią dowód tego co w nich zostało oświadczone. Tym samym organ prawidłowo ustalił, iż na gruncie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa Rozwoju Wsi z 14 marca 2008 r. nie ma podstaw do przyznania skarżącej płatności zwierzęcej do powierzchni większej niż ta, do której zastała jej przyznana płatność uzupełniająca na 2006 r. tj. [...] ha. Wynika to z przesłanek § 5 w/w rozporządzenia, który to przepis poza koniecznością posiadania określonych zwierząt, zidentyfikowanych wg określonych przepisów w okresie referencyjnym 1.04.2005 – 31.03.2006 r., koniecznością uzyskania określonych dopłat (płatności uzupełniającej do powierzchni trwałych użytków zielonych lun do powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach rolnych) przyznanych na podstawie wniosku złożonego w 2006 r stanowi, że płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni nie większej niż powierzchnia trwałych użytków zielonych lub powierzchnia upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach rolnych, do której przyznano płatność uzupełniającą na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. Ustalenia organu są prawidłowe. Zastosowanie w sprawie § 5 w/w rozporządzenia jest uzasadnione stanem faktycznym sprawy. Nie było żadnych podstaw aby organ miał stosować zgodnie z żądaniem strony przepisy § 6 rozporządzenia stanowiącego o przyznaniu płatności dla rolnika, który uprzednio nie występował z wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej, z wyłączeniem sytuacji gdy do zmiany posiadania gospodarstwa i inwentarza doszło w czasie między złożeniem wniosku a doręczeniem decyzji. Skarżąca występowała wcześniej z wnioskiem o przyznanie płatności oraz nie przejęła gospodarstwa i inwentarza ojca w czasie między złożeniem wniosku, a doręczeniem decyzji. W tych warunkach Sąd uznał bezzasadność podniesionych zarzutów i skargę oddalił w oparciu o art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz, U, 153 poz. 1270 ze zm.).