V SA/Wa 1221/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Cezary Kosterna (spr.), Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi R. Co., LTD na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... marca 2011 r. nr ... w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania celnego w celu objęcia towaru procedurą celną tranzytu zewnętrznego oddala skargę. 1.1. Postanowieniem z dnia ... marca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W., (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor IC"), biorąc za podstawę art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60), zwana dalej: "Op" – w wyniku rozpoznania zażalenia R. CO., LTD, dalej: "skarżąca", reprezentowanej przez doradcę podatkowego J. C. – uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w P. (dalej: "Naczelnik UC", "organ I instancji") z dnia ... kwietnia 2009 r. oraz orzekł o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosek z dnia ... października 2008 r. o wszczęcie postępowania celnego w celu objęcia towaru procedurą celną tranzytu zewnętrznego. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne sprawy: 1.2. W dniu ... października 2008 r. funkcjonariusze Wydziału Zwalczania Przestępczości Izby Celnej w W. zatrzymali towar w postaci świeżego czosnku oraz zabezpieczyli dokumenty przewozowe w postaci faktur oraz dokumentu packing list. Ze wstępnych ustaleń wynikało, iż w Urzędzie Celnym ... przedmiotowy towar został objęty procedurą tranzytu do Urzędu Celnego ... w ... według wystawionych przez władze niemieckie dokumentów tranzytowych MRN. Następnie czosnek został ujawniony na terenie posesji firmy ... w P., w związku z powyższym organ powziął uzasadnione podejrzenie, iż towar ten został usunięty spod dozoru celnego i wobec tego faktu w stosunku do towaru z chwilą jego usunięcia powstał z mocy prawa dług celny, o którym mowa w art. 203 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC). Towar ten został ujęty przez organ celny jako dowód rzeczowy w postępowaniu karnym skarbowym. 1.3. Pismem z dnia ... października 2008 r. nadesłanym do organu celnego pocztą elektroniczną pełnomocnik skarżącej – według oświadczenia zawartego w tym piśmie, reprezentujący nadawcę towaru (skarżącą) - wystąpił do tego organu z wnioskiem o wszczęcie postępowania celnego w celu objęcia towaru procedurą celną tranzytu zewnętrznego, (zwanym dalej: "wnioskiem"). Następnie w dniu ...10.2008 r. pełnomocnik złożył w Kancelarii tamtejszego urzędu celnego osobiście oryginał w/w wniosku wraz z załącznikami, tj. – kserokopię pełnomocnictwa z dnia ...10.2008 r. (potwierdzoną za zgodność z oryginałem w obecności funkcjonariusza celnego); - kserokopię trzech faktur z dnia ...08.2008 r.; - kserokopię dokumentów packing list z dnia ...08.2008 r. Nadto w dniu 16.10.2008 r. wpłynął ponownie, nadany za pośrednictwem Poczty Polskiej, do organu celnego oryginał przedmiotowego wniosku wraz z załącznikami w postaci w/w kserokopii dokumentów tranzytowych. Z ustaleń poczynionych przez organ celny, w wyniku analizy przedstawionych dokumentów wynikało, iż organ ten powziął uzasadnione w jego ocenie wątpliwości co do wiarygodności złożonych w imieniu skarżącej pełnomocnictw z uwagi na dostrzeżone różnice w tych dokumentach (odmienny wygląd, miejsce udzielenia pełnomocnictwa, podpis osoby udzielającej, sposób przedstawienia pieczęci chińskiej). Zatem według organu wątpliwą stała się również okoliczność prawidłowego umocowania J. C. do reprezentowania skarżącej. Z ustaleń organu celnego wynika też, iż wystąpił on do stosownych władz polskich z wnioskiem o przeprowadzenie weryfikacji przez chińskie władze celne zarówno dokumentów towarzyszących przesyłce, jak również przedłożonych w sprawie pełnomocnictw potwierdzających rzekome umocowanie pełnomocnika do reprezentacji ... przedsiębiorcy. Następnie w dniu 29.10.2008 r. do organu celnego wpłynęło kolejne pismo pełnomocnika z dnia ...10.2008 r. zawierające kserokopię wpisu do Rejestru Handlowego Przedsiębiorstwa – podmiotu ..., przetłumaczone na język polski. Dokument ten wskazywał między innymi osobę upoważnioną do reprezentowania tego podmiotu. Dokument ten, jak wynika z akt sprawy niniejszej, został również poddany próbie weryfikacji przez władze chińskie, które jednak nie udzieliły wyczerpującej odpowiedzi na powyższe kwestie, w szczególności nie wypowiedziały się na temat zakwestionowanego przez organ pełnomocnictwa dla J. C.. Pismem z dnia 18.11.2008 r. pocztą elektroniczną wpłynęło do organu celnego pismo pełnomocnika skarżącej z żądaniem niezwłocznego rozpatrzenia złożonego przez niego uprzednio wniosku ze wskazaniem, iż upłynął już termin na jego załatwienie, o którym mowa w art. 139 § 1 Op. W odpowiedzi na powyższe organ celny w swoim piśmie z dnia 26.11.2008 r. stwierdził, iż w jego ocenie na tym etapie postępowania, tj. do czasu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących załączonych pełnomocnictw nie ma on możliwości nadania formalnego biegu wnioskowi z dnia ...10.2008 r., zatem w jego ocenie nie doszło przy tym do naruszenia wskazanych przez pełnomocnika przepisów prawa. Z takim stanowiskiem nie zgodził się pełnomocnik skarżącej i w piśmie z dnia ...12.2008 r. wskazał, iż "z żadnej normy prawnej nie wynika, by pełnomocnictwo mogło stanowić przeszkodę do rozpoznania wniosku strony z tego tylko powodu, że nie zostało zweryfikowane" oraz że w jego ocenie organ winien uznać tę okoliczność jako brak formalny pełnomocnictwa. W dalszej kolejności należy wskazać, iż organ I instancji przytaczając unormowania art. 5 WKC nie uznał tego twierdzenia za słuszne i podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, iż żądanie wszczęcia postępowania we wskazanych okolicznościach nie może być prawnie skuteczne. 2. Postanowieniem z dnia ... kwietnia 2009 r. organ odmówił zatem, biorąc za podstawę art. 165a § 1 Op, wszczęcia postępowania celnego w celu objęcia towaru procedurą tranzytu zewnętrznego uznając, iż wniosek ten pochodził od osoby niebędącej pełnomocnikiem strony. Dodatkowo wskazał także, iż towary będące przedmiotem wniosku (traktowane przez organ celny jako usunięte spod dozoru celnego za przedmioty pochodzące bezpośrednio z przestępstwa skarbowego) zostały zajęte jako dowód rzeczowy w postępowaniu karnym skarbowym i zgodnie z art. 29 pkt 1 i następne kodeksu karnego skarbowego podlegają obligatoryjnemu przepadkowi. 3. W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik skarżącej wniósł o jego uchylenie i spowodowanie wszczęcia postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia 9.10.2008 r. Uzasadniając swoje wystąpienie pełnomocnik wskazał, iż organ celny nie miał podstawy prawnej by odmówić wszczęcia przedmiotowego postępowania w świetle powołanych przepisów prawa. Do akt sprawy, według jego przekonania zostało złożone pełnomocnictwo do reprezentacji strony skarżącej wraz z uiszczoną opłatą skarbową. Również takiej podstawy nie dawały powołane przez organ przepisy z kodeksu karnego skarbowego, ponieważ zawarte w nich uregulowania stanowią o fakultatywnej formie orzekania przepadku rzeczy przez Sąd towaru zatrzymanego jako dowód w sprawie. Stanowisko organu uznał zatem za niedopuszczalne i sprzeczne z przepisami prawa. 4. Zaskarżonym postanowieniem z dnia ... marca 2011 r. organ odwoławczy orzekł o uchyleniu postanowienia organu I instancji i pozostawił bez rozpoznania wniosek z dnia ... października 2008 r. o wszczęcie postępowania celnego. Należy nadmienić, iż organ odwoławczy przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe w zakresie złożonych pełnomocnictw, bowiem podzielił wątpliwości organu I instancji w tym zakresie. Na etapie tego postępowania złożono w oryginale pełnomocnictwo do reprezentacji skarżącej. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor IC, nie kwestionując zasadniczo ustalonego w sprawie stanu faktycznego dokonał odmiennej jego oceny prawnej uznając, że organ I instancji wobec faktu, iż w sprawie złożono pełnomocnictwo, w którym wyraźnie umocowano J. C. do występowania w imieniu skarżącej w zakresie wymienionym w tym pełnomocnictwie, to brak było podstawy do stwierdzenia, iż żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną w sprawie. Tym samym organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż w sprawie nie zaszła przesłanka braku podstawy do wszczęcia postępowania uregulowana w art. 165a Op a przyjęta za podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji, lecz istnieją braki formalne złożonego pełnomocnictwa, których nieusunięcie stanowi przeszkodę do merytorycznego rozpoznania wniosku strony z dnia 9.10.2008 r., tj. de facto postanowienia wydanego w trybie art. 165a Op. Następnie powołując się na zapisy art. 137 § 3 Op oraz ustalone orzecznictwo sądów administracyjnych oraz Sądu Najwyższego (wyrok WSA w Lublinie z dnia 27.05.2009 r., I SA/Wa 27/09, uchwała SN z 30.03.2006 r. , III CZP 14/06, postanowienie SN z 9.03.2006 r., I CZ 8/06) organ odwoławczy wyjaśnił, iż wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osoba prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu takiej osoby prawnej, lecz także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu tej osoby prawnej, czyli dokumentów potwierdzających, że osoba taka jest uprawniona do działania za mocodawcę. Te "inne dokumenty" stają się zatem w ocenie Dyrektora IC koniecznym elementem pełnomocnictwa, jego częścią składową. Organ stwierdził zatem, iż w realiach tej sprawy do dokumentów niezbędnych do oceny czy osoba udzielająca pełnomocnictwa była uprawniona do działania za mocodawcę należało również tłumaczenie pieczęci firmowych i podpisów sporządzonych w piśmie ... Organ uznał w konsekwencji, iż biorąc pod uwagę przeprowadzone dodatkowo postępowanie w zakresie wezwania pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie stosownych pełnomocnictw do działania w imieniu skarżącej ze wskazaniem konieczności ich przetłumaczenia na język polski (w szczególności podpisy osób uprawnionych sporządzonych w piśmie ...), to wskazane braki formalne nie zostały uzupełnione. W ocenie Dyrektora IC zniweczyło to możliwość oceny poprawności złożonego dokumentu, zatem należało pozostawić podanie (wniosek) bez rozpoznania w oparciu o art. 169 § 1 i § 4. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 kwietnia 2011r. 5. Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem pełnomocnik skarżącej pismem z dnia ... maja 2011 r. wywiódł zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku strony z dnia ... października 2008 r. i wszczęcie postępowania celnego w celu objęcia towaru procedurą tranzytu zewnętrznego oraz o obciążenie Dyrektora IC kosztami postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik wskazał, iż stanowisko organów celnych było błędne i w rezultacie oparte na przesłance zakwestionowania umocowania pełnomocnika do reprezentacji strony w związku z wątpliwościami organów co do prawdziwości przedłożonego pełnomocnictwa. Organom zarzucił w dalszej kolejności, iż za wszelką cenę tak prowadziły postępowanie, aby nie dopuścić do merytorycznego rozpoznania złożonego w imieniu skarżącej wniosku i ostatecznie udzielić zezwolenia na wywóz towaru - świeżego czosnku (uprzednio zajętego) poza terytorium Wspólnoty. Następnie pełnomocnik zwrócił również uwagę, że dokonane czynności dotyczące weryfikacji przedmiotowego pełnomocnictwa oraz podstawy prawne wskazane przez organ z kodeksu karnego skarbowego również nie znajdują uzasadnienia dla tak podjętego rozstrzygnięcia. Takiej podstawy jego zdaniem nie dał także organowi fakt w postaci braku jednoznacznej odpowiedzi ze strony władz chińskich w kwestii wadliwości tego pełnomocnictwa. Nadto wskazał, iż organy nie podały żadnej podstawy prawnej, w oparciu o którą dokonały czynności procesowych sprawdzenia przedłożonego przez niego pełnomocnictwa. W ocenie pełnomocnika skarżącej przedłożone do akt sprawy pełnomocnictwo wraz z tłumaczeniem na język polski było wystarczające dla organu do stwierdzenia tożsamości podmiotu udzielającego pełnomocnictwa, nie bez znaczenia jego zdaniem pozostał również nadesłany przez niego wypis z rejestru Handlowego Przedsiębiorstwa – podmiotu ... wraz z tłumaczeniem potwierdzający prawidłowość udzielonego mu pełnomocnictwa, co w rezultacie wypełnia wszelkie prawne wymogi co do reprezentacji podmiotu przed organami celnymi. W konsekwencji pełnomocnik skarżącej postawił zarzut, iż rzeczywistą podstawą podjętego przez organ rozstrzygnięcia nie były braki formalne złożonego przez niego pełnomocnictwa, lecz brak możliwości weryfikacji przedłożonych przez niego dokumentów. Stanowi to, w jego ocenie o niedopuszczalności wydania skarżonego postanowienia jako niezgodnego z obowiązującym prawem. 6. W odpowiedzi na skargę organ celny podtrzymał dotychczasowe stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 7.1. Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 7.2. Sąd w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonych postanowień. 7.3. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przedmiotem sprawy jest rozstrzygnięcie organu odwoławczego oparte na podstawie materialnoprawnej określonej w art. 169 § 1 i § 4 Op. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. Ocena zarzutów skargi doprowadziła Sąd do przekonania, iż stanowisko organu odwoławczego było prawidłowe. Jak bowiem organ ten zauważył, w sprawie J.C. składając wnioski w imieniu skarżącej jako pełnomocnik strony, złożył także do akt sprawy dwa pełnomocnictwa, z których jasno wynikało, że działa w imieniu skarżącej. Z okoliczności sprawy wynika jednak, iż pełnomocnictwa te udzielone wyżej wymienionemu budziły wątpliwości, zarówno organu I, jak i II instancji. Uprawnionym zatem było, wezwanie strony na podstawie art. 169 § 1 Op do uzupełnienia braków zażalenia poprzez nadesłanie stosownych pełnomocnictw do działania w imieniu skarżącej, przy czym w wezwaniu tym jasno wskazano, iż dokumenty obcojęzyczne winny być przetłumaczone na język polski, w szczególności w zakresie dotyczącym podpisów osób uprawnionych, sporządzonych w piśmie .... Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 137 § 3 pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie z postanowieniami art. 5 Rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE L z dnia 19 października 1992 r., 92.302.1, dalej: "WKC"): 1. Na warunkach określonych w art. 64 ust. 2 i z zastrzeżeniem przepisów przyjętych w ramach art. 243 ust. 2 lit. b) każda osoba ma prawo do działania przez przedstawiciela reprezentującego ją przed organami celnymi celem dokonania wszelkich czynności i formalności przewidzianych w przepisach prawa celnego. 2. Przedstawicielstwo może być: – bezpośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub – pośrednie, w tym przypadku przedstawiciel działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby. Państwa Członkowskie mogą sobie zastrzec prawo do dokonywania, na swoim obszarze, zgłoszenia celnego przez: – przedstawiciela bezpośredniego, lub – przedstawiciela pośredniego; tak aby przedstawicielem był agent celny wykonujący swój zawód na terytorium tego Państwa Członkowskiego. 3. Z wyjątkiem przypadków określonych w art. 64 ust. 2 lit. b) i ust. 3 przedstawicielem jest osoba mająca swoją siedzibę we Wspólnocie. 4. Przedstawiciel musi zgłosić fakt wykonywania działalności na rzecz osoby reprezentowanej, sprecyzować, czy jest to przedstawicielstwo pośrednie czy bezpośrednie, oraz być umocowany do reprezentowania. Osoba, która nie zadeklaruje faktu wykonywania działalności w imieniu lub na rzecz innej osoby, lub taka, która zadeklaruje, że działa w imieniu lub na rzecz innej osoby, nie będąc umocowana do reprezentowania, jest traktowana jako działająca we własnym imieniu i na własną rzecz. 5. Organy celne mogą zażądać od każdej osoby oświadczającej, że działa w imieniu lub na rzecz innej osoby, przedstawienia dowodów potwierdzających jej prawo do występowania w charakterze przedstawiciela. Zgodnie natomiast z art. 169 § 1 Op, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Z brakami formalnymi mamy do czynienia, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, zaś brak formalny może dotyczyć określonego elementu pisma. Obejmuje on także badanie, czy pismo podpisane zostało przez osobę uprawnioną do jego podpisania. Jako brak formalny na gruncie wskazanego przepisu należy uznać też niezałączenie do podania pełnomocnictwa. Przenosząc te rozważania na grunt sprawy niniejszej zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, iż w sprawie tej ocenie podlegał sam dokument pełnomocnictwa (ocena ta jak powyżej wskazano wzbudziła zasadnicze wątpliwości organów obydwu instancji). Z samego dokumentu pełnomocnictwa winno wynikać umocowanie do działania w imieniu strony. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni aprobuje poglądy prawne wyrażone w przywołanym przez organ orzecznictwie sądowym, że wykazanie pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobom prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu tej osoby prawnej. Oznacza to zatem, że wykazanie umocowania będzie polegało na przedstawieniu nie tylko dokumentu samego pełnomocnictwa, ale również innych stosownych dokumentów potwierdzających, że osoba udzielająca umocowania jest uprawniona do działania za mocodawcę, a także tego, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez osobę upoważnioną zgodnie z zapisami w stosownym rejestrze do reprezentowania podmiotu. Należy zgodzić się z twierdzeniem organu, że dokumenty takie stanowią część składową pełnomocnictwa. W przedmiotowej sprawie znane było imię i nazwisko reprezentanta podmiotu (z przedłożonego odpisu z rejestru), jednak w brzmieniu w alfabecie łacińskim (angielskim). Natomiast podpis figurujący jako podpis w imieniu ... podmiotu złożony był w liternictwie najprawdopodobniej ..., w związku z czym dla organu (również dla sądu) bez przedstawienia tłumaczenia samego podpisu niemożliwe było stwierdzenie, czy podpis pod pełnomocnictwem został złożony przez osobę figurująca w rejestrze jako osoba upoważniona do reprezentowania. Zatem, jeżeli złożone pełnomocnictwo do akt sprawy niniejszej nie spełniało wymogów dla niego przewidzianych, w pełni uprawnionym było wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia braków zażalenia w tym zakresie i za chybione uznać należy jego twierdzenia, iż w jego ocenie zapisy polskojęzyczne (tłumaczenia dokumentów z języka ...) były wystarczające do stwierdzenia tożsamości podmiotu udzielającego pełnomocnictwa. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż to pełnomocnik strony musi wykazać organowi, że strona go umocowała do działania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 233/09, lex nr 529317). Skoro organ na skutek uzasadnionej w ocenie Sądu wątpliwości, wyraźnie wskazał w wezwaniu na zakres koniecznych uzupełnień braków pełnomocnictwa, które pozwoliłyby ocenić czy osoba, która je podpisała była uprawniona do działania za mocodawcę, a braki te nie były w żądanym zakresie uzupełnione (w uzupełnieniu pełnomocnik przedłożył oryginał pełnomocnictwa, które uprzednio zostało dołączone do akt sprawy), organ prawidłowo zastosował normę prawną wyrażoną w art. 169 § 4 Op, nakazującą w takim przypadku pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania. Sąd nie stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia wskazanych przez pełnomocnika skarżącej uchybień, lub innych uchybień, które powodowałyby konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.