V SA/Wa 1224/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi W. w W. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zawartą w piśmie z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu; stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia [...] Jednostce Wdrażania Programów Unijnych w W. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez W. w W. w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013, Priorytet II "Przyspieszenie e-rozwoju Mazowsza", Działanie 2. 1 "Przeciwdziałanie wykluczeniu informacyjnemu", dokonana przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych (dalej: [...]JWPU). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Do siedziby [...]JWPU wpłynął wniosek, W. w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. o dofinansowanie projektu pod tytułem "[...]" Pismem z dnia [...] marca 2012 r. o numerze [...] [...]JWPU poinformowała wnioskodawcę , iż wniosek o dofinansowanie nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu oceny merytorycznej (oceny wykonalności). W uzasadnieniu wskazano, iż projekt został oceniony przez niezależnych członków Komisji konkursowej oceniającej wnioski złożone w ramach RPO WM i nie uzyskał pozytywnej oceny wykonalności w ramach Kryterium nr 1 " Wykonalność finansowa", Kryterium nr 2 " Efektywność projektu". [...]JWPU wskazała, że zgodnie z systemem wyboru projektów do dofinansowania w trybie konkursowym zamkniętym bez preselekcji, pierwsza wykonywana jest ocena wykonalności. Ocena wykonalności jest oceną "0/1", ma potwierdzić, że projekty są wykonalne pod względem technicznym, technologicznym, ekonomicznym i finansowym, zaś uzyskanie oceny "0" w ramach któregokolwiek z kryteriów wyklucza projekt z dalszej oceny. W końcowej części pisma wskazano, iż w załączeniu przekazane zostają kopie Kart Oceny Merytorycznej (dalej: KOM) zawierające szczegółowe uzasadnienie negatywnej oceny wniosku, z zachowaniem zasady ochrony danych osobowych. Nie zgadzając się z powyższą informacją w przedmiocie oceny projektu, pismem z [...] marca 2012 r. wnioskodawca złożył protest wskazując, iż zawiera on określenie zarzutów odnoszących się do przeprowadzonej oceny merytorycznej (oceny wykonalności) wniosku o dofinansowanie projektu ze wskazaniem, w jakim zakresie zdaniem wnioskodawcy ocena złożonego wniosku nie została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Protest zawiera szczegółowe i obszerne odniesienie się do kwestionowanych kryteriów wykonalności projektu: 1. Część D. Ocena wykonalności KOM; Kryterium nr 1 – Wykonalność finansowa; 2. Część D. Ocena wykonalności KOM; Kryterium nr 2 – Efektywność projektu; Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. [...]JWPU poinformowała wnioskodawcę, iż jego protest został uwzględniony. Wskazano przy tym, iż instytucja rozpatrująca protest jest związana jego zakresem, co oznacza, że w niniejszej sprawie dokonano sprawdzenia poprawności przeprowadzonej oceny w zakresie kryteriów wskazanych w proteście. Zaznaczono jednocześnie, iż kwestie dotyczące merytorycznej oceny projektu przez ekspertów nie podlegają weryfikacji w postępowaniu odwoławczym. Ustosunkowując się szczegółowo do zakwestionowanych kryteriów [...]JWPU stwierdziła, iż w zakresie kryterium nr 1 – "Wykonalność finansowa" protest jest zasadny w odniesieniu do oceny obu ekspertów bowiem z oceny dokonanej przez nich, w wyniku której kryterium to ocenione zostało przez obu na 0 punktów, eksperci dopuścili się uchybienia w postaci niespójnego komentarza w zakresie przedmiotowego kryterium w odniesieniu do treści uzasadnienia końcowego. Powyższy błąd , zdaniem Instytucji Rozpatrującej Protest mógł spowodować brak możliwości szczegółowego odniesienia się do oceny przez wnioskodawcę w środku odwoławczym. Zatem niekonsekwencje weryfikacji ekspertów uznano za błąd w ocenie, a protest w tym zakresie skuteczny. W zakresie kryterium nr 2 – "Efektywność projektu" zarzuty wnioskodawcy również zostały uwzględnione z uwagi na niekonsekwencję ekspertów w dokonanej ocenie końcowej. W rezultacie stwierdzono, iż eksperci dokonali oceny nierzetelnie, niezgodnie z obowiązującymi przepisami, zaś procedura oceny merytorycznej (oceny wykonalności) została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy, w związku z czym wniosek zostaje skierowany do ponownej oceny merytorycznej w zakresie uwzględnionych kryteriów. Zaskarżonym pismem z dnia [...] maja 2012 r. o numerze [...] poinformowano stronę, iż złożony wniosek nie przeszedł pomyślnie pierwszego etapu oceny merytorycznej (oceny wykonalności), przeprowadzonej w wyniku pozytywnego rozstrzygnięcia protestu. W uzasadnieniu wskazano, iż projekt został oceniony ponownie w zakresie kryteriów, w których protest został uznany za zasadny, przez niezależnych członków Komisji Konkursowej oceniającej wnioski i nie uzyskał pozytywnej oceny wykonalności w ramach: Kryterium nr 1 "Wykonalność finansowa", Kryterium nr 2 "Efektywność projektu". W piśmie znalazło się stwierdzenie, iż w załączeniu przekazane zostają kopie Kart Oceny Merytorycznej ( KOM) zawierające szczegółowe uzasadnienie negatywnej oceny wniosku, z zachowaniem zasady ochrony danych osobowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na negatywną ocenę wniosku zawartą w piśmie dnia [...] maja 2012 r. W., zarzucając zaskarżonej ocenie sprzeczność z obowiązującym prawem, w szczególności z załącznikiem do uchwały Nr 149/127/12 Zarządu Województwa Mazowieckiego z 17 stycznia 2012r. " Procedura odwoławcza dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach RPO WM 2007-2012" wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez [...]JWPU. W uzasadnianiu sformułowała zarzuty wobec oceny członków Komisji Konkursowej, jej zdaniem z dokonanej naruszeniem §14 ust 3 Procedury odwoławczej oraz przedstawiła szczegółową argumentację na ich poparcie. Wskazała w szczególności, iż ocena dokonana w zakresie kryterium nr 1 i nr 2 została przeprowadzona niezgodnie z wytycznymi i procedurami, zaś członkowie KK dokonali swojej oceny nierzetelnie bowiem bez odniesienia się w żadnym stopniu do wskazanych w pozytywnym rozstrzygnięciu protestu nieścisłości w pierwotnej ocenie ekspertów. Jednocześnie, zdaniem skarżącej, ponownie dokonane oceny ekspertów, same w sobie zawierają nieścisłości, sprzeczności i uzasadnienia niezgodne z treścią wniosku i złożonych załączników. Przedstawiła w tym zakresie szczegółowe i obszerne uzasadnienie swego stanowiska. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych w W. nie złożyła odpowiedzi na skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. W tym miejscu wskazać wypada, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz. U. z 2011r. Nr 279 poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO WM leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować. Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez [...]JWPU, jak również legalność jej działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] maja 2012 r., stwierdzić trzeba, iż nie odpowiadają one prawu, wobec czego skargę należało uznać za zasadną. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania [...]JWPU z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania z: - Regulaminem konkursu nr RPOWM/ 2.1 / 2011 - Regulaminem oceny merytorycznej wniosków i Komisji Konkursowych powołanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013 stanowiącego załącznik do uchwały Nr 2402/102/11 Zarządu Województwa Mazowieckiego z dnia 2 listopada 2011 r. (dalej: Regulamin RPO WM) oraz Procedurą odwoławczą dla wniosków o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż [...]JWPU dokonując oceny wniosku naruszyła regulacje normujące sposób prowadzenia postępowania w ramach polityki rozwoju. Zgodnie z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r., po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie projektu, wnioskodawca może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego. Z treści tegoż przepisu wynika także, że pisemna informacja o negatywnej ocenie projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu. Powyższa regulacja znalazła swoje odwzorowanie w § 9 ust. 2 Procedury odwoławczej RPO MW, zgodnie z którym, w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca otrzymuje od [...]JWPU: 1) informację, która zawiera w szczególności: a) uzasadnienie negatywnej oceny projektu; b) pouczenie o możliwości złożenia protestu [...]. 2) kserokopie kart oceny merytorycznej (KOM). Analizując treść pisma [...]JWPU z dnia [...] marca 2012 r., jak również zaskarżonego pisma z dnia [...] maja 2012 r. nie sposób dopatrzyć się w nich omawianego elementu "uzasadnienia", o czym świadczy również zawarte w obu pismach stwierdzenie, że szczegółowe uzasadnienie oceny wniosku zawarte jest w załączonych do pism Kartach Oceny Merytorycznej. Nie można przyjąć, by wymagane prawem uzasadnienie informacji o negatywnej ocenie projektu stanowiło ogólne powołanie się na regulacje "systemu wyboru projektów do dofinansowania w trybie konkursowym zamkniętym bez preselekcji". W tym kontekście nie można mówić o jakimkolwiek uzasadnieniu, nawet ogólnym, co zdaje się [...]JWPU przeciwstawia "szczegółowemu uzasadnieniu" zawartemu w Kartach Oceny Merytorycznej W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż nie jest dopuszczalne takie uzasadnienie informacji dotyczącej oceny projektu, które de facto odsyła w całości do oceny ekspertów (por. wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 52/12). Dodać należy, iż przeczy temu powołany wyżej zapis § 9 ust. 2 Procedury odwoławczej RPO MW, który wymaga by wnioskodawca otrzymał informację o negatywnej ocenie, która zawiera uzasadnienie (sporządzone przez instytucję), a nadto by otrzymał również kserokopie KOM. Podobne stanowisko zajął także WSA w Kielcach w wyroku z dnia z dnia 15 lutego 2012r. o sygn. akt II SA/Ke 817/11, w którego uzasadnieniu podkreślił, iż załączona Karta Oceny Merytorycznej jest wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej, od której przepisy przewidują możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sporządzona przez eksperta ocena ma charakter swoistej opinii i z tego względu powinna stanowić wyłącznie podstawę tej informacji, a nie ją zastępować. W tym miejscu jeszcze raz przypomnieć należy, iż sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję. Oznacza to, że Sąd nie dokonuje kontroli legalności pracy ekspertów i ich ocen, lecz kontroluje czynności podejmowane przez właściwą instytucję. To obowiązkiem instytucji jest bowiem poinformowanie strony o wynikach oceny jej wniosku (dokonanej przez ekspertów), a obowiązek ten obejmuje również uzasadnienie oceny negatywnej. W ocenie Sądu prawidłowo sporządzone uzasadnienie winno zawierać przynajmniej syntetyczne zestawienie informacji zawartych w KOM wskazujące na sposób wyliczenia i ilość punktów jakie w wyniku weryfikacji dla danego projektu zostały przyznane by jednoznacznie stwierdzić, czy istotnie projekt przeszedł pomyślnie (bądź nie) etap oceny merytorycznej. Podkreślić tutaj należy, iż wnioskodawca otrzymując zaskarżoną informację nie może domyślać się powodów podjętej oceny na podstawie samodzielnej analizy KOM. Pomimo tego, iż zaskarżone pismo [...]JWPU nie jest decyzją administracyjną i nie należy stosować tutaj reguł postępowania odnoszących się do takich rozstrzygnięć, uznać jednak należy, iż uzasadnienie o którym mowa w powołanym wyżej § 9 Procedury odwoławczej RPO WM winno zawierać takie informacje, które umożliwią czytelne zrozumienie motywów podjętej oceny bez potrzeby dokonywania analizy akt sprawy. Zatem dołączenie do pisma kart oceny wniosku wymogu sporządzenia uzasadnienia informacji nie realizuje. Z kolei z art. 30 b ust 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika obowiązek poinformowania strony o wynikach procedury odwoławczej, kończącej etap przesądowy. Strona otrzymując wynik procedury odwoławczej z pouczeniem o przysługującej możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego winna mieć przedstawione w nim jasne i wyczerpujące uzasadnienie tego stanowiska. Zaskarżona informacja takiego wymogu nie spełnia. Tym samym należało uznać iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak zapewnienia przez instytucję zarządzającą zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu. Po drugie zauważyć trzeba, iż nawet przyjmując, iż z doręczonych spółce kart oceny wniosku wynika uzasadnienie ponownej oceny wniosku w zakresie kryteriów przekazanych ekspertom po rozpatrzeniu protestu , zgodzić należy się ze skarżącą, że ocena ta narusza regulacje §14 ust 3 Procedury odwoławczej dla wniosków o dofinansowanie. Z uzasadnienia ekspertów nie wynika bowiem, że zapoznali się oni z wynikami pierwotnej oceny projektu, treścią protestu, a dokonaną ocenę uzasadnili w kontekście przeprowadzonej uprzednio. Wskazać bowiem należy, że Instytucja Rozpoznająca Protest w uwzględnieniu argumentów Skarżącej, co do błędnie dokonanej oceny zawarła stanowisko podzielające argumentacje strony dotyczące oceny wykonalności, tak w zakresie: Kryterium nr 1 – Wykonalność finansowa; Kryterium nr 2 – Efektywność projektu; Dokonana przez ekspertów ponowna ocena zakwestionowanych kryteriów nie zawiera uzasadnienia stanowiska dla którego nie uwzględniono argumentów strony oraz IRP. W ten sposób razi dowolnością i nierzetelnością. W świetle powyższego ocena projektu- w zakwestionowanych kryteriach winna być przeprowadzona w sposób rzetelny i prawidłowy i odnosić się w sposób szczegółowy do argumentów podniesionych w proteście, z uwzględnieniem zapisów zawartych w dokumentacji projektu. Należy ponownie podkreślić, że rzeczą instytucji zarządzającej ( w tym miejscu Instytucji pośredniczącej II stopnia ) było przeprowadzenie – we właściwy sposób, tzn. zgodnie z przepisami, art. 26 ust 1 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - merytorycznej weryfikacji zasadności stanowiska skarżącego, że zgłoszony projekt spełnia zakwestionowane kryteria. W świetle materiału dowodowego sprawy w pełni uprawniona jest konkluzja, że nie przeprowadzono takiej pełnej, wymaganej przepisami prawa, merytorycznej oceny podstawowego dla tej sprawy zagadnienia, eliminującego wniosek skarżącej z dofinansowania W ocenie Sądu, doszło do naruszenia przepisów art. 26 ust.1 pkt 4 ustawy, stanowiących, że do zadań instytucji zarządzającej należy wybór w oparciu o ustalone kryteria, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego, związanego z nim art. 30b ust.1 ustawy, stanowiącego, że pisemna informacja o wynikach oceny projektu winna zawierać uzasadnienie wyników oceny projektu. W tym stanie, wobec stwierdzenia, że w rozpoznawanym przypadku ocena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, Sąd był zobligowany w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uwzględnić skargę i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych (instytucji pośredniczącej). Rozpatrując ponownie sprawę należy przesądzić – w sposób nie budzący wątpliwości – zagadnienie, spełnienia lub nie kryterium pierwszego etapu oceny merytorycznej projektu (oceny wykonalności). W tym celu niezbędne będzie skonfrontowanie – twierdzeń i wniosków zawartych w opiniach oceniających to kryterium dla przedmiotowego projektu, a dokonaną ocenę przedstawić wnioskodawcy wraz z należytym uzasadnieniem. Z przedstawionych wyżej powodów Sąd uwzględnił skargę i działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji wyroku.