V SA/Wa 1227/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] marca 2013 r. znak [...] sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] marca 2013 r. znak [...] Stowarzyszenie [...] w [...] w piśmie procesowym datowanym na [...] lipca 2017 r. sprecyzowało, że wniosek o wstrzymanie zawarty w skardze, dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r. znak [...]. Stowarzyszenie wskazało, że wstrzymanie wykonania ww. decyzji jest uzasadnione zasadami współżycia społecznego, brakiem skuteczności postępowania egzekucyjnego wdrożonego w maju i sierpniu 2013 r., złożeniem wniosku u umorzenie zaległości podatkowych oraz okolicznościami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] uchylające całości postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] i umarzające postępowanie przed [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] zobowiązującą Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] udzielenia dotacji ze środków [...] zawartej w dniu [...] maja 2004r. w kwocie 29.000 zł wraz z odsetkami Natomiast wniosek skarżącego stowarzyszenia dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r. znak [...]. W związku z tym, że istnieje rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi (postanowienie dotyczące umorzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania), a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania (decyzja utrzymująca w mocy decyzję o zobowiązującą do zwrotu dotacji) należy ustalić, czy decyzję stanowiącą przedmiot wniosku o wstrzymanie wykonania można zakwalifikować jako wydaną "w granicach tej samej sprawy". Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoli na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej. Sąd rozpoznający wniosek podziela pogląd, iż sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy ono sprawy w ujęciu materialnym. W związku z tym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo, a więc gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu i stanu faktycznego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 751/10, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie umarzające postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania i decyzja zobowiązującą do zwrotu dotacji nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy. W konsekwencji należy przyjąć, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z [...] marca 2013 r. znak [...] wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] nie może zostać uwzględniony. Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek kwestia umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wznowienia postępowania, oraz zobowiązania do zwrotu dotacji nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Stwierdzić bowiem należy, że podstawę wydania decyzji zobowiązującą do zwrotu dotacji stanowiły przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm.), a podstawą prawną wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania stanowiły przepisy regulujące warunki wszczęcia postępowania w celu wzruszenia decyzji ostatecznej. Zauważyć należy, że postępowanie w sprawie wznowienia, co do zasady składa się z dwóch etapów. Przystępując do rozpoznania wniosku organ bada warunki formalne wniosku i odmawia wznowienia jeżeli uzna, że warunki te nie zostały spełnione, a więc wznowienie postępowania nie jest dopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż żądanie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2013 r. znak [...] wykracza poza granice postępowania wyznaczonego treścią zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.