V SA/Wa 1230/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi M.S.A. w N. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w W.; 2. zasądza od Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. na rzecz M.S.A. w N. kwotę 200 (dwieście) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z 22 lutego 2011 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez M. S.A. (dalej: Skarżąca) jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) z dnia [...] października 2010 r. nr [...] dotycząca nieprzyznania dofinansowania na realizacje projektu "[...]". Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Skarżąca – M.S.A. z siedzibą w N. (w chwili składania wniosku M. Spółka komandytowa z siedzibą w K.) złożyła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. wniosek o dofinansowanie realizacji projektu o nazwie "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007 – 2013, Działanie 3.3: Tworzenie systemu ułatwiającego inwestowanie w MSP (3.Oś priorytetowa: Kapitał dla innowacji). Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości pismem z [...] maja 2010 r. poinformowała skarżącą, że finansowanie nie zostało przyznane, gdyż projekt nie spełnił obligatoryjnego kryterium: "Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celu projektu oraz celów Działania". Pismem z [...] czerwca 2010 r. Skarżąca wniosła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości protest od wyników oceny, obszernie go uzasadniając, rozwijając szczegółowo uzasadnienie poszczególnych części projektu. PARP w wyniku rozpoznania protestu nie uznała jednak argumentacji Skarżącej . Wskazała w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r., że wydatki, które Skarżąca określiła jako mogące stanowić przygotowanie spółki do pozyskania inwestora zewnętrznego, nie są tożsame z zakupem usług doradczych w ramach przygotowania dokumentacji i analiz niezbędnych do pozyskania zewnętrznego finansowania o charakterze udziałowym, w związku z czym nie zostały spełnione kryteria określone w instrukcji, zatem protest należało rozpatrzeć negatywnie. W odwołaniu do Ministerstwa Gospodarki (dalej: organ) z dnia [...] lipca 2010 r. Skarżąca w istocie powtórzyła argumentację zawartą w proteście dotyczącą kryterium: "Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celu projektu oraz celów Działania". Minister Gospodarki pozytywnie rozpatrzył odwołanie, stwierdzając, że PARP musi ponownie rozpatrzyć wniosek pod kątem kryterium merytorycznego, albowiem zarówno Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, jak też Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007 – 2013, Działanie 3.3: Tworzenie systemu ułatwiającego inwestowanie w MSP Poddziałanie 3.3.2: Wsparcie dla MSP nie zawierają definicji legalnej pojęcia "dokumentacja i analizy niezbędne do pozyskania zewnętrznych źródeł finansowania", a tylko przykładowo wyliczony katalog dokumentów i analiz, zawierający m.in. biznes plany, studia wykonalności, analizy finansowe i ekonomiczne itd. Organ wskazał, że PARP w ogóle nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia, w związku z czym ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. PARP w wyniku rozpoznania ponownie – pismem z dnia z dnia [...] października 2010 r. nr [...] – poinformowała o nieprzyznaniu dofinansowania na realizacje projektu "[...]". W lakonicznym uzasadnieniu ponownie wskazano, że finansowanie nie zostało przyznane, gdyż projekt nie spełnił obligatoryjnego kryterium: "Planowane wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celu projektu oraz celów Działania". PARP ponownie podkreśliła, że wydatki, które Skarżąca określiła jako mogące stanowić przygotowanie spółki do pozyskania inwestora zewnętrznego, nie są tożsame z zakupem usług doradczych w ramach przygotowania dokumentacji i analiz niezbędnych do pozyskania zewnętrznego finansowania o charakterze udziałowym, w związku z czym nie zostały spełnione kryteria określone w instrukcji. Jednocześnie zaznaczono, że kalkulacja kosztów usług doradczych została zawyżona, a przedstawione stawki za wykonanie poszczególnych usług odbiegają od stawek rynkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżąca zarzuciła, że ocena wniosku została dokonana w sposób naruszający prawo poprzez: a) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r., b) naruszenie prawa procesowego tj. art. 7, 8, 9, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 1 i § 3 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości w W. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga została wniesiona zgodnie z przepisem ar. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712, dalej: u.z.p.p.r.), który stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z p. zm., dalej: p.p.s.a.) Dokonując kontroli zaskarżonej informacji pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z p. zm.) oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., w związku z art. 30c u.z.p.p.r. należy wskazać, że z mocy art. 30e u.z.p.p.r., w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że poza wskazanymi wyłączeniami pozostałe przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi będą miały odpowiednie zastosowanie. Oznacza to, że takim przepisem będzie również art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z powołanego przepisu wynika zatem zarówno uprawnienie jak i obowiązek wyjścia sądu administracyjnego pierwszej instancji poza zarzuty, wnioski i podstawę prawną rozpatrywanej skargi. Zasadnym jest zarzut skargi dotyczący naruszenia przez PARP prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 (Dz. U. Nr 68, poz. 414 z p. zm.). Jak wcześniej w toczącym się postępowaniu trafnie wskazał Minister Gospodarki, zarówno przepisy tego rozporządzenia, jak i zapisy "Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007 – 2013, Działanie 3.3: Tworzenie systemu ułatwiającego inwestowanie w MSP Poddziałanie 3.3.2: Wsparcie dla MSP" nie zawierają legalnej definicji pojęcia "dokumentacja i analizy niezbędne do pozyskania zewnętrznych źródeł finansowania", a tylko przykładowo wyliczony katalog dokumentów i analiz (zawierający m.in. biznes plany, studia wykonalności, analizy finansowe i ekonomiczne itp.). Tym samym działanie PARP, które w zaskarżonej ocenie bez szczegółowego rozwinięcia swojego rozstrzygnięcia i wyjaśnienia, dlaczego pewne dokumenty i analizy przedstawione przez Skarżącą zdaniem PARP mogły zostać zakwalifikowane jako "dokumentacja i analizy niezbędne do pozyskania zewnętrznych źródeł finansowania" – a inne nie zostały zaaprobowane jako spełniające to kryterium – powinno być traktowane jako naruszenie wyżej wymienionych przepisów. Niezasadnymi są zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia zasad wynikających z przepisów postępowania administracyjnego ( art. 7, 8, 9, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 1 i § 3 k.p.a.), albowiem z art. 37 u.z.p.p.r. wyraźnie wynika, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Również art. 30g u.z.p.p.r. wprowadza regulację, że informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Tym samym z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie można wywodzić prowadzenia przez instytucję pośredniczącą lub zarządzającą postępowania dotyczącego oceny projektu zgodnie z zasadami określonymi w art. 7, 8, 9, 77 § 1 i 80 oraz 107 § 1 i § 3 k.p.a. Jednakże z innych przepisów, a mianowicie z przepisu prawa materialnego - art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. - wynika nałożenie na instytucję zarządzającą obowiązku przeprowadzenia oceny projektu w sposób rzetelny i bezstronny, co tym samym obliguje organ odwoławczy do tego aby przy rozpatrywaniu protestu (środka odwoławczego) stosować formułę opartą o zasadę rzetelności i bezstronności, a jednocześnie skutkuje koniecznością rozważenia w postępowaniu odwoławczym wszystkich zarzutów protestu (środka odwoławczego), w tym także zarzutów merytorycznych (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 658/10, LEX nr 597037). Sąd rozpatrując przedmiotową sprawę stwierdza tym samym, że ponowna ocena projektu została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy z naruszeniem przepisu art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.