V SA/Wa 1238/14

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... kwietnia 2014 r. nr ... w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. M. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 166,05 zł (sto sześćdziesiąt sześć złotych pięć groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 31,05 zł (trzydzieści jeden złotych pięć groszy). Wyrokiem z 30 października 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1238/14 tut. Sąd uchylił zaskarżoną przez A. B., dalej: "Skarżący", decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia (...) kwietnia 2014 r. nr (...) oraz przyznał adwokatowi Ł. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji wniósł organ administracji. W dniu 27 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pismem z 29 września 2016 r. adwokat M. S. – wyznaczony zastępcą adwokata Ł. B. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie II GSK 411/15 zakończonej wyrokiem w dniu 27 września 2016 r.. Pełnomocnik oświadczył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały zapłacone ani w całości ani też w części. Adwokat reprezentował Skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 27 września 2016 r. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. uchyliło rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które to rozporządzenie obowiązywało od 1 stycznia 2016 r. do 1 listopada 2016 r. Zgodnie z § 22 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W związku z tym, że postępowanie przed Sądem II instancji zostało wszczęte skargą kasacyjną wniesioną przez organ administracji w dniu 18 grudnia 2014 r. i zakończone wyrokiem w dniu 27 września 2016 r. w rozpoznawanej sprawie należało ustalić należne adwokatowi wynagrodzenie w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461; zwane dalej: "rozporządzeniem"). Stosownie do treści § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna – wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 1.006 zł. Na podstawie § 6 pkt 2 stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1.500 zł - 180 zł. W rozpoznawanej sprawie adwokat M. S. nie występował w imieniu Skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji oraz reprezentował Skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego adwokatowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 6 pkt 2 rozporządzenia, tj. w wysokości 135 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 20 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte przez stronę skarżącą – na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.