V SA/Wa 1262/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi K.P. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 5 maja 2010 r. wniesionej przez K.P. jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...]. Skarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: K.P. w dniu [...] stycznia 2010 r. złożył w Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w P. wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "ułatwianie startu młodym rolnikom". Decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. odmówił przyznania K.P. wnioskowanej pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Wydana w sprawie decyzja administracyjna wraz z pouczeniem o terminie i sposobie składania środka odwoławczego, doręczona została wnioskodawcy w dniu 5 marca 2010 r. W dniu 20 marca 2010 r. (data nadania pisma w jednostce nadawczej) K.P. wniósł odwołanie do Prezesa ARiMR za pośrednictwem organu I instancji. Postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lutego 2010 r. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż termin do wniesienia odwołania zgodnie z treścią przepisu art. 129 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu I instancji. Wskazano, iż w przedmiotowej sprawie z uwagi na doręczenie decyzji organu I instancji w dniu 5 marca 2010 r., termin do wniesienia przedmiotowego odwołania upłynął bezskutecznie z dniem 19 marca 2010 r. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r. K.P. wyjaśnił m.in., iż w styczniu 2010 r. skradziono mu samochód wraz ze wszystkimi dokumentami. Wskazał także, iż w okresie od 15 marca 2010 r. do 19 marca 2010 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim a ponadto przedmiotowy okres złożenia środka odwoławczego zbiegł się w czasie z sesją zimową w której Skarżący zdawał 5 trudnych egzaminów. Skarżący zwrócił się w skardze o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, powołując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie podniesienia wymaga, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli legalności zaskarżonego postanowienia pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Podkreślić zatem należy, iż Sąd nie jest uprawniony do przywrócenia terminu na wnoszone w toku postępowania administracyjnego środki odwoławcze. Badając w powyższym świetle zaskarżone postanowienie, tj. oceniając orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami procesowymi a także z normami prawa materialnego, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które dawałyby podstawę do jego uchylenia zgodnie z żądaniem skargi. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm) – zwanej dalej; "kpa", odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Termin do wniesienia odwołania ma charakter zawity (por. wyrok NSA z dnia 2 października 1996 r., SA/Ka 1742/95, niepubl.). Z istoty takiego terminu wynika, że nigdy nie może być on przedłużany, a wobec tego złożenie odwołania po upływie terminu powoduje jego bezskuteczność. W orzecznictwie sądowym utrwalony został pogląd, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości - art. 16 § 1 Kpa (por. wyrok NSA z dnia 18 listopada 1999 r., I SA 330/99, LEX nr 48749; wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 1999 r., I SA 1823/98, ONSA 2000, nr 2, poz. 70; uchwałę NSA z dnia 12 października 1998 r., OPS 11/98, ONSA 1999, nr 1, poz. 4; wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 1998 r., IV SA 1006/96, LEX nr 43356). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest dochowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania. Organ odwoławczy obowiązany był zatem po wpłynięciu odwołania w pierwszej kolejności do zbadania, czy odwołanie zostało złożone w terminie, a jeżeli termin nie został zachowany, do ustalenia czy strona złożyła wniosek o jego przywrócenie (art. 58 i 59 kpa). Dopiero po negatywnych ustaleniach w tych kwestiach i ewentualnie po ostatecznej odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, organ odwoławczy wydaje, na podstawie art. 134 kpa, postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Taka sytuacja zaszła w niniejszej sprawie. Decyzja organu I instancji z dnia [...] lutego 2010 r. została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 marca 2010 r., wraz z pouczeniem o środkach zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie określony treścią przepisu art. 129 § 2 kpa czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 19 marca 2010 r. (piątek). Strona skarżąca wniosła środek odwoławczy w dniu 20 marca 2010 r. (data nadania pisma w jednostce nadawczej). Skarżący nie wniósł przy tym o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Dlatego też trafnie Prezes ARiMR zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie. Odnosząc się natomiast do twierdzeń zawartych w skardze należy wskazać, iż podnoszone przez Skarżącego okoliczności stanowią w zasadzie wyjaśnienia dotyczące przyczyn uchybienia terminu do złożenia przedmiotowego środka odwoławczego, które w niniejszym postępowaniu nie mają żadnego znaczenia. Skarżący nie kwestionuje przy tym prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia powołując jedynie, iż do uchybienia terminu do wniesienia odwołania doszło bez jego winy. Podkreślić w powyższym kontekście należy, iż brak wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia uchybionej czynności obligował Prezesa ARiMR – jako organ odwoławczy – do stwierdzenia w drodze postanowienia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego. Jak wskazano powyżej rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby, bowiem rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.