V SA/Wa 1272/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi P.G. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadny; skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r., którym Wojewoda nie uznał zgłoszonych przez skarżącego P. G. zarzutów co do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w stosunku do P. G. prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] maja 2007 r. w związku z wystawieniem mandatu karnego z dnia [...] marca 2007 r. na kwotę [...] zł. Skarżący twierdził, że postępowanie egzekucyjne winno być umorzone, bowiem ww. mandat jako osobę ukaraną wskazywał P. G. zaś tytuł wykonawczy dotyczył P. G. W związku z powyższym zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Wojewoda [...] negatywnie ustosunkował się do zarzutów i wyjaśnił, że mandatem karnym ukarany został P. G., natomiast błąd na formularzu mandatu, dotyczący pisowni nazwiska ukaranego – G. zamiast G. – stanowi omyłkę pisarską. W związku z powyższym nie ma podstaw do odstąpienia od dochodzenia należności od P. G. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez skarżącego zażalenia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził, na podstawie zgromadzonych w sprawie materiałów, że zasadnym jest prowadzenie postępowania egzekucyjnego wobec P. G. Wyjaśnił, że z art. 98 § 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz.1148 ze zm.) wynika, że mandat karny staje się prawomocny z chwilą pokwitowania jego odbioru, a nieuiszczona należność mandatu karnego podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z nieuiszczeniem należności z tytułu mandatu karnego, wobec P. G. wystawiono tytuł wykonawczy. Różnica w pisowni nazwiska w tytule wykonawczym (G.) oraz na formularzu mandatu karnego (G.) wynika z omyłki pisarskiej funkcjonariusza policji wypisującego mandat. Jednakże zamieszczony zarówno w tytule wykonawczym jak i w mandacie numer PESEL wskazuje, iż oba dokumenty dotyczą tej samej osoby, tj. P. G. P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, podnosząc, że nie zgadza się z zaskarżonym postanowieniem. Wyjaśnił, że złożył zarzuty do tytułu wykonawczego ponieważ uznał, iż miało miejsce niewłaściwe oznaczenie osoby dłużnika w tytule wykonawczym wystawionym na podstawie mandatu karnego z dnia [...] marca 2007 r. Podniósł, iż zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego, a w związku z tym postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie powinno być umorzone. Powołując treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 930/06 wskazał, że w przypadku gdy pomiędzy treścią tytułu wykonawczego, a treścią orzeczenia będącego podstawą jego wystawienia (mandatu karnego) istnieje rozbieżność co do imienia oraz nazwiska osoby zobowiązanej, to taka sytuacja wypełnia przesłanki uznania, iż w sprawie wystąpił błąd co do osoby zobowiązanej, o którym mowa w art. 33 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracyjnym. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Badając zaskarżone postanowienie Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona. Zgłoszone w niniejszej sprawie przez stronę skarżącą zarzuty dotyczyły błędu co do osoby zobowiązanego oraz określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia. Zarzuty te wymienione zostały w art. 33 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracyjnym (Dz. U. 2005 r., Nr 229, poz. 1954), dalej: p.e.a. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd stwierdził, iż strona skarżąca bezzasadnie podnosi, że tytuł wykonawczy będący podstawą do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie zawiera wadę, polegającą na wskazaniu w jego treści jako zobowiązanej innej osoby niż osoba wymieniona w mandacie karnym będącym podstawą do wystawienia tego tytułu wykonawczego. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] marca 2007 r. P. G. został zatrzymany w związku z popełnionym wykroczeniem, tj. przekroczeniem prędkości w obszarze zabudowanym. Jednocześnie ww. ukarano mandatem karnym kredytowanym w wysokości [...] zł. Mandat został wystawiony na P. G. Jak wynika z notatki urzędowej (karta nr 14 akt administracyjnych), funkcjonariusz policji – sierżant sztabowy D. Z. – wystawiając mandat omyłkowo wpisał nazwisko ukaranego, tj. G. zamiast G. W związku z brakiem wpłaty należności z tytułu mandatu karnego, [...] Urząd Wojewódzki w K., na podstawie art. 100 ustawy z 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2001 r., Nr 106, poz. 1148 ze zm.) wystawił tytuł wykonawczy, wskazując w nim jako zobowiązanego P. G. Mając na uwadze, iż wystawiony w dniu [...] marca 2007 r. mandat karny kredytowany został wystawiony na P. G. zaś tytuł wykonawczy z [...] maja 2007 r. na P. G., skarżący wskazał, iż w niniejszej sprawie ma miejsce błąd co do osoby zobowiązanego i rozbieżność między treścią obowiązku opisanego w tytule wykonawczym a treścią obowiązku określonego orzeczeniem stanowiącym podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. W ocenie Sądu powyższy zarzut należy uznać za bezzasadny. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, iż zarówno mandat karny jak i tytuł wykonawczy dotyczą tej samej osoby, tj. P. G. Przede wszystkim wskazać należy, iż w mandacie karnym z [...] marca 2007 r. prócz imienia i nazwiska osoby ukaranej wskazano również jej numer PESEL. Zgodnie z treścią art. 31a. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.), Numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, jest to 11-cyfrowy, stały symbol numeryczny, jednoznacznie identyfikujący osobę fizyczną, w którym sześć pierwszych cyfr oznacza datę urodzenia (rok, miesiąc, dzień), kolejne cztery - liczbę porządkową i płeć osoby, a ostatnia jest cyfrą kontrolną służącą do komputerowej kontroli poprawności nadanego numeru ewidencyjnego. Ten sam numer PESEL, tj. [...] został wskazany w tytule wykonawczym z dnia [...] maja 2007 r., wystawionym na postawie mandatu karnego z [...] marca 2007 r. Podkreślić zatem należy, iż zamieszczony zarówno na mandacie karnym jak i w tytule wykonawczym numer PESEL – [...] jednoznacznie identyfikuje P. G. W związku z powyższym błąd polegający na pominięciu jednej z liter nazwiska (G. zamiast G.) na formularzu mandatu, uznać należy za oczywistą omyłkę pisarską. Niezasadnie zatem podnosi strona skarżąca, iż w niniejszej sprawie miała miejsce okoliczność wymieniona w art. 33 pkt 4, tj. błąd co do osoby zobowiązanego. Tym samym niezasadna jest także argumentacja skarżącego wskazująca, iż określenie egzekwowanego obowiązku jest niezgodne z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia (art. 33 pkt 3 p.e.a.), tj. mandatu karnego z [...] marca 2007 r. Następnie wyjaśnić należy, iż bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje powołane w skardze orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r., sygn. akt III 930/06. Ww. wyrok został – wbrew twierdzeniom skarżącego – wydany w oparciu o odmienny niż w niniejszej sprawie stan faktyczny. Wyjaśnić bowiem należy, że w cytowanej przez zainteresowanego sprawie mandat karny oraz wystawiony na jego podstawie tytuł wykonawczy zostały skierowane do dwóch różnych osób. Przede wszystkim inne było imię i nazwisko osoby ukaranej mandatem, inne zaś osoby zobowiązanej, wymienionej w tytule wykonawczym. Ponadto wskazane w treści mandatu dane, tj. numer PESEL, numer dowodu osobistego, adres zamieszkania oraz podpis na mandacie, nie należały do osoby, której imię i nazwisko zamieszczono na formularzu mandatu. Dane to dotyczyły natomiast osoby, na którą wystawiony został tytuł wykonawczy. W powyższej sytuacji oczywistym jest, że zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego. Natomiast w niniejszej sprawie zarówno numer PESEL jak i pozostałe dane wskazane zarówno w mandacie karnym jak i tytule wykonawczym są tożsame i należą do tej samej osoby. Zatem w sytuacji gdy rozbieżność w treść ww. dokumentów polega tylko na odmiennej pisowni nazwiska osoby ukaranej (brak jednej litery), mówić można jedynie o oczywistej omyłce pisarskiej, nie zaś o będącym podstawą zarzutu błędzie co do osoby zobowiązanego. Mając na uwadze powyższe należy zgodzić się z twierdzeniem organu, iż osoba ukarana mandatem karnym, legitymująca się dowodem tożsamości opatrzonym numerem PESEL [...] oraz osoba na którą został wystawiony tytuł wykonawczy z wpisanym w poz. 14 numerem PESEL [...], to P.G. Należy również zauważyć, iż zainteresowany nie kwestionował zasadności nałożenia mandatu karnego. Nie wyjaśnił też dlaczego pokwitował przyjęcie mandatu skoro w jego ocenie "mandat karny (...) został (...) nałożony na osobę o nazwisku G., a nie na mnie, gdyż nazywam się G.". W tym miejscu należy wyjaśnić, że tytuł wykonawczy powinien zawierać szereg elementów wymienionych w art. 27 p.e.a. Takimi elementami są m.in. wskazanie imienia i nazwiska zobowiązanego oraz wskazanie treści podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek ten jest wymagalny. W niniejszej sprawie tytuł wykonawczy wystawiony został na P.G. Jako podstawę prawną należności wskazano natomiast wystawiony w dniu [...] marca 2007 r. mandat karny o numerze [...] (poz. 30 tytułu wykonawczego). Jak słusznie zauważyła strona skarżąca mandat ten nie został jednak wystawiony na nazwisko G. ale na G. W ocenie Sądu nie można jednakże mówić o wadliwością tytułu wykonawczego jako wystawionego niezgodnie z wymogami wskazanymi w art. 27 p.e.a. Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności sprawy, w szczególności zaś wyjaśnienia zawarte w notatce urzędowej z 8 listopada 2007 r. (karta nr 14 akt administracyjnych) oraz fakt, iż skarżący nie kwestionował zasadności nałożenia mandatu, nie można uznać, iż w sprawie wystąpił błąd co do osoby zobowiązanej, o którym mowa w art. 33 pkt 4 p.e.a. W opinii Sądu organ zasadnie stwierdził zatem, iż błąd w pisowni nazwiska osoby ukaranej mandatem (pominięcie jednej litery), można uznać za oczywistą omyłkę. W świetle powyższego, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które dawałyby podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia zgodnie z żądaniem skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.