V SA/Wa 1298/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Michał Sowiński, sędzia WSA Cezary Kosterna (sprawozdawca), sędzia WSA Artur Kot, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2015 r. sprawy ze skargi [...]Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na informację zawartą w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...]stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1) uchyla zaskarżoną informację; 2) zasądza od Narodowego Centrum Badań i Rozwoju na rzecz skarżącej [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1.1. [...] spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej: skarżąca lub spółka) przystąpiło do Konkursu o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Projektu [...]organizowanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBR) i złożyła wniosek o dofinansowanie fazy B+R projektu pt. "[...]". Wniosek został złożony w postaci elektronicznej a wymagane pisemne załączniki do niego zostały podpisane przez A. Z. – prezesa zarządu spółki. 1.2 Pismem o numerze [...][...]z [...].10.2014 r. NCBR poinformowało spółkę, że na podstawie rozdziału V ust. 3 i 4 Regulaminu II konkursu o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach programu [...]jej wniosek został odrzucony z przyczyn formalnych, to jest dlatego, że dokumenty załączone do wniosku zostały podpisane niezgodnie z reprezentacją widniejąca w KRS, brak też było stosownego pełnomocnictwa. W piśmie tym poinformowano też, że zgodnie z Regulaminem nie przewiduje się możliwości uzupełnienia lub korekty złożonego wniosku. Pouczono, że zgodnie z rozdziałem VII ust. 1 pkt 1 Regulaminu, od tej informacji przysługuje protest do Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w terminie 14 dni, a Dyrektor NCBR po zapoznaniu się z rekomendacją zespołu ds. rozpatrywania protestów w ciągu 70 dni przedstawi informację o rozstrzygnięciu protestu. 1.3. Pismem z [...].10.2014 r. spółka złożyła protest do Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Wniosła o ponowną weryfikację kryterium formalnego 1.6 – załączenie do wniosku wszystkich wymaganych dokumentów i oświadczeń podpisanych przez osoby upoważnione do reprezentacji. Spółka wyjaśniła, że jej obecna sytuacja nie wymaga wystawienia wspomnianego pełnomocnictwa, ponieważ wszelkie dołączone do Wniosku dokumenty zostały podpisane przez obecnego Prezesa Zarządu – A. Z., pełniącego tę funkcję od dnia 1 września 2014 r., czyli przed datą złożenia wniosku o dofinansowanie w [...], co nastąpiło [...]września 2014 r. Spółka załączyła uchwały o zmianach w składzie zarządu oraz odpis wniosku o zarejestrowanie tych zmian w KRS z dowodem złożenie wniosku w dniu [...]września 2014. w Sądzie Rejonowym w [...] (prezentata kancelarii sądu). Spółka wyjaśniła, że zgodnie z obowiązującymi powszechnie przepisami, tj. art. 201 § 4 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r, nr 94, poz. 1037), dokumentem potwierdzającym skład Zarządu Spółki jest stanowiąca o tym Uchwała, podjęta na Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Wspólników, a nie sam wpis do KRS. W tym przypadku uchwała nr [...]Zgromadzenia Wspólników Spółki z o.o. "[...]" z siedzibą w [...]z dnia [...]września 2014 r. w sprawie powołania Zarządu. Powyższą Uchwałą wyznaczono do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu – A. Z.. Zgodnie z treścią wymienionego dokumentu Uchwała obowiązuje od dnia jej podjęcia, czyli od [...]września 2014, co zadecydowało o nabyciu przez A. Z. upoważnienia do reprezentowania Wnioskodawcy oraz konieczności i możliwości złożenia podpisu (jako jedynego aktualnego Członka Zarządu), bez konieczności ustalania pełnomocnictwa, na dokumentach dołączonych do Wniosku. W wypadku ustalenia pełnomocnictwa dla osoby, która złożyła podpis na ww. dokumentach doszłoby do absurdu, ponieważ w obecnej sytuacji Prezes Zarządu A. Z. musiałby wystawić pełnomocnictwo samemu sobie. Zgodnie z obowiązującym prawem, w myśl art. 22 Ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2007 r. nr 168, poz. 1186) oraz art. 168 Ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r. nr 94, poz. 1037), wprowadzone Uchwałą zmiany w Zarządzie Spółki zostały zgłoszone wnioskiem o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego dnia 2 września 2014 r., co również wobec prawa stanowi umocowanie. Zatem zgodnie z kryterium formalnym 1.6 Wnioskodawca załączył do Wniosku wszystkie wymagane dokumenty i załączniki podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania Wnioskodawcy, zgodnie z posiadanymi umocowaniami, wynikającymi z powszechnie obowiązujących przepisów. Co więcej [...]wniosków nie przewidywał możliwości dołączenia dodatkowych dokumentów potwierdzających wprowadzone zmiany w Zarządzie Wnioskodawcy, a jedynie załączenie pełnomocnictwa, które w tym wypadku nie miało zastosowania. 1.4. Dyrektor NCBR nie uwzględnił protestu, o czym poinformował zaskarżonym w niniejszym postępowaniu piśmie z [...]stycznia 2015 r.. Wyjaśnił, że w przypadku, gdy umocowanie do reprezentacji nie wynika z KRS (np. z powodu oczekiwania na wpis), do wniosku należy dołączyć dokument potwierdzający jednoznaczni takie umocowanie na chwilę składania wniosku. Z powodu braku dołączenia takiego dokumentu do wniosku Zespół podjął rekomendację o nieuwzględnieniu protestu. W piśmie stwierdzono, że zgodnie z procedurą niniejsza informacja jest ostatecznym rozstrzygnięciem protestu. 2 Spółka pismem z [...]lutego 2015 r. wezwała Dyrektora NCBR do usunięcia naruszenia prawa. Powtórzyła argumentację zawartą w proteście. Zauważyła, że ani regulamin konkursu, ani kryteria oceny wniosku nie zawierają warunku, jakoby w przypadku "oczekiwania na wpis" do KRS do wniosku należało załączyć dokument potwierdzający jednoznacznie umocowanie na chwilę składania wniosku. Pismem z 2 marca 2015 r. Dyrektor NCBR ustosunkował się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Zaznaczył, że pismo z [...]stycznia nr [...] miało charakter ostateczny. 3. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie narodowego Centrum Badań i Rozwoju z 22 stycznia 2015 r. Powołując się na art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm., dalej jako ppsa) zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: art. 201 § 4 w zw. z art. 204 k.s.h. przez ich wadliwe niezastosowanie wyrażające się w bezpodstawnym przyjęciu, że załączniki do wniosku o dofinansowanie fazy B + R o nr [...] (dalej jako Wniosek) złożonego przez [...]sp. z o.o. z siedzibą w [...]zostały podpisane niezgodnie z reprezentacją w Krajowym Rejestrze Sądowym, podczas gdy wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami podpisanymi przez prezesa Zarządu skarżącej Spółki A. Z. został złożony w dniu [...]września 2014 r.( a p. Z. funkcję prezesa Zarządu Spółki piastował od dnia [...]września 2014 r., a więc był w pełni umocowany do reprezentacji Spółki; b) b. pkt 3 rozdziału V Regulaminu II Konkursu o dofinansowanie projektów realizowanych w ramach Programu [...] (dalej jako Regulamin) w zw. z pkt. 1.6 Kryteriów oceny wniosku o dofinansowanie stanowiącego załącznik nr 6a do Regulaminu oraz Załącznika nr 5 do Regulaminu przez ich wadliwe zastosowanie wyrażające się w bezpodstawnym przyjęciu, że [...]sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu w złożonym przez siebie Wniosku nie spełniła kryteriów formalnych określonych w w/w regulacjach, czego skutkiem było odrzucenie Wniosku i wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia w postaci nieuwzględnienia protestu. Zarzucając powyższe wniosła o uchylenie rozstrzygnięcia Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...]stycznia 2015 r. wydanego w przedmiocie odrzucenia protestu złożonego w dniu [...]października 2014 r. przez [...]sp. z o.o. z siedzibą w [...], a także poprzedzającego rozstrzygnięcia z dnia [...]października 2014 r. wydanego w przedmiocie odrzucenia z przyczyn formalnych wniosku o dofinansowanie fazy B + R o nr [...] pt. Badania przemysłowe i prace rozwojowe nad niskoenergetycznym inteligentnym systemem kształtowania klimatu budynków. Skarżąca uzasadniając skargę wskazała powołując się na wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z 27 sierpnia 2014 r. sygn.. akt II GSK 1075/13.Naczelnego Sądu Administracyjnego, że NCBR jako agencja wykonawcza w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 157 poz. 124 powołana do realizacji zadań z zakresu polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa, jest jednostka sektora finansów publicznych i jako jedna z jednostek tego sektora załatwia sprawy indywidualne w drodze decyzji administracyjnych, czyli została objęta postanowieniami art. 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W jej ocenie rozstrzygnięcia Dyrektora NCBiR w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie z przyczyn formalnych oraz rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia protestu mogą by ć kwalifikowane jako indywidualne i jednostronne rozstrzygnięcia o charakterze władczym . 4. W odpowiedzi na skargę Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosło o jej od oddalenie. Autor odpowiedzi na skargę nie zgodził się z twierdzeniami skarżącej, że zaskarżone rozstrzygniecie nosi cechy decyzji administracyjnej, powołał się na orzeczenia tut. Sądu. Poza tym NCBR podtrzymało dotychczasową argumentacje. Pełnomocnik NCBR na rozprawie przed Sadem wniosła alternatywnie o odrzucenie skargi lub jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. 5.1 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Przepisy art. 3 § 1 pkt 1, 2 i 4 p.p.s.a. poddają kontroli sądów administracyjnych decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z kolei przepis art. 3 § 3 p.p.s.a. poddaje kontroli sądu sprawy, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W pierwszej kolejności należało więc rozpoznać, jaki charakter ma zaskarżone rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia 22 stycznia 2014 r. w sprawie protestu od informacji NCBR z 3.10.2014 r. o odrzuceniu wniosku z przyczyn formalnych. 5.2. W rozpoznawanej sprawie tryb zaskarżania "informacji o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie po ocenie formalnej lub innych rozstrzygnięć Dyrektora NCBR" uregulowany został w Rozdziale VII procedury odwoławczej pkt 1. "Protesty". Zapisy tego tej części regulaminu wskazują, że wnioskodawcy przysługuje prawo złożenia protestu do Dyrektora NCBR od informacji o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie fazy B-R po ocenie formalnej lub innych rozstrzygnięć Dyrektora NCBR kończących postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie fazy B+R. Z akt sprawy wynika, że informacja z [...].10.2014r., na którą skarżąca złożyła protest, była właśnie wymieniona w powołanym przepisie regulaminu informacja o odrzuceniu wniosku. Należy zauważyć, że cała procedura konkursowa wniosków o dofinansowanie fazy B+R zawarta jest w rozdziale V regulaminu uzupełnionym załącznikami nr 5 i nr 6 a., przy czym etap oceny formalnej uregulowany jest w pkt. 1-3. Zgodnie z pkt 1 rozdziału V, wnioskodawca wypełnia wszystkie wymagane pola wniosku o załącza oświadczenia i dokumenty wymienione w załączniku nr 5 Zgodnie z pkt 2 warunkiem uznania wniosku o dofinansowanie za skutecznie złożony jest załączenie przez wnioskodawcę oświadczenia woli o treści zgodnej z podana w załączniku nr 5 (skan podpisanego dokumentu wygenerowanego przez system elektroniczny). Złożenie oryginału przedmiotowego oświadczenia podpisanego przez osobę upoważnioną do reprezentowania Wnioskodawcy, który musi być tożsamy z ww. oświadczeniem złożonym w wersji elektronicznej, jest warunkiem podpisania umowy o wykonanie i finansowanie projektu. Jak wynika z załącznika nr 5 (pkt 7) należy dołączyć pełnomocnictwo, co nie dotyczy osób, których umocowanie wynika z KRS, z odpisu z rejestru instytutów naukowych PAN lub przepisów ogólnie obowiązujących). Z kolei z załącznika 6a określającego w pkt 1 kryteria formalne wynika między innymi (ppkt 1.6) obowiązek załączenia do wniosku wszystkich wymaganych dokumentów i oświadczeń oraz podpisanie wszystkich wymaganych dokumentów przez osoby upoważnione do reprezentowania Wnioskodawcy. W przypadku osób nieposiadających umocowania wynikającego z KRS lub powszechnie obowiązujących przepisów wymagane jest dołączenie do dokumentów stosowanego pełnomocnictwa. Żaden z zapisów regulaminu nie określa podstaw odrzucenia wniosku. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że podpisujący załączniki do wniosku A. Z. był w dniu składania wniosku i podpisywania wymaganych regulaminem oświadczeń prezesem zarządu [...]sp. z o.o., przy czym zgodnie z art. 205 § 1 Kodeksu spółek handlowych i zapisami w Krajowym Rejestrze Sądowym (Dział 2 rubryka 1 pkt 2) dotyczącymi reprezentacji, był upoważnione do jednoosobowego reprezentowania spółki. 5.3. Analizując ramy prawne sprawy należy na wstępie zauważyć, że zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju (Dz.U. 2010.96.61, dalej: ustawa NCBR) wybór wykonawców projektów następuje w drodze konkursu ogłaszanego przez Dyrektora, który ustala i ogłasza regulamin konkursu. Sama ustawa nie zawiera żadnych wytycznych co do treści takiego regulaminu. W art. 37 ustawa NCBR określa krąg potencjalnych wykonawców projektów, art. 37 dotyczy ekspertów powoływanych do opiniowania wniosków, art. 39 określa, jakie w szczególności kryteria są brane pod uwagę przy ocenie wniosków. Jak wynika z art. 40 ustawy w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, przyznawanie przez Centrum środków finansowych na wykonywanie projektów następuje w drodze decyzji Dyrektora wydawanej na podstawie listy rankingowej pozytywnie zaopiniowanych wniosków. Od decyzji wnioskodawcy przysługuje odwołanie do komisji odwoławczej Rady w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, a na decyzję komisji odwoławczej przysługuje skarga do Sądu. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z brzmieniem treści art. 40 ust. 2 ustawy NCBR obowiązującym od 25 maja 2015 r. nadanym ustawą z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw określone w art. 40 ust. 2 ustawy NCBR, prawo odwołania od decyzji Dyrektora do Komisji odwoławczej Rady przysługuje już nie tylko od decyzji Dyrektora o przyznaniu środków finansowych (o jakiej mowa w art. 40 ust. 1 ustawy NCBR), ale również w przypadku naruszenia procedury konkursowej lub innych naruszeń formalnych. W konsekwencji jakiekolwiek rozstrzygnięcia w toku postępowania konkursowego naruszające procedurę konkursową lub inne naruszenia formalnymi mogą być przedmiotem odwołania do komisji odwoławczej, a więc zgodnie z art. 40 ust. 4 ustawy NCBR mogą być też przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w wyniku skarg i na rozstrzygnięcie komisji odwoławczej w przedmiocie odwołania. Wobec rozbieżności stron co do tego, czy przedmiotowe postępowanie konkursowe jest postępowaniem administracyjnym, do którego mają zastosowanie wprost przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, sąd w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę podziela prezentowany w przeważającym orzecznictwie tut. sądu pogląd, że nie jest to postępowanie administracyjne sensu stricto. W szczególności należy tu wskazać na powołane przez NCBR orzeczenia: z 28 października 2013 r. sygn.. akt V SA/Wa 282/13, z 3 lipca 2014 r. syg. Akt V SA/Wa 612/14, z 17 września 2014 r. sygn.. akt V S/Wa 540/14, z 15 stycznia 2015 r. sygn.. akt V SA/Wa 1883/13w sprawach. W ustawie o NCBR w rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 września 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu realizacji zadań Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (Dz. U. Nr 178, poz. 1200, dalej: "Rozporządzenie") określone zostały zasady postępowania w przypadku ubiegania się o dofinansowanie projektów, o których mowa w ustawie o NCBR. Różnią się one zasadniczo od zasad postępowania określonych w Kpa. Stosownie do art. 36 ustawy NCBR wykonawcy projektów wyłaniani są w trybie konkursów, które ogłasza Dyrektor. Przygotowanie i przekazanie Dyrektorowi NCBR listy rankingowej pozytywnie zaopiniowanych wniosków, na podstawie której wydawana jest decyzja Dyrektora o przyznaniu środków finansowych albo o odmowie przyznania środków finansowych jest następstwem ocen dokonywanych przez ekspertów pracujących w zespołach lub indywidualnie. Z uwagi na powyższe można więc mówić o wiążącym dla Dyrektora charakterze stanowiska ekspertów. Zasady wyłaniania wykonawców projektów są sformułowane ogólnikowo, Dyrektor Centrum może jedynie w marginalnym stopniu wpływać na ich uszczegóławianie poprzez ustalanie regulaminów konkursów, o którym mowa w art. 36 ustawy NCBR, czy też stosowanie na podstawie art. 39 ust. 5 tej ustawy pozaustawowych kryteriów oceny. Stosownie do § 7 ust. 1 Rozporządzenia, informacja o decyzji Dyrektora jest niezwłocznie przekazywana wykonawcy projektu. Decyzja o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy o Centrum nie jest to decyzja w rozumieniu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Użyte przez ustawodawcę pojęcie decyzji należy rozumieć jako informację lub zawiadomienie. Ustawodawca nie przewidział wydawania przez Dyrektora NCBR decyzji administracyjnych w rozumieniu przepisów kpa. Procedura wyłaniania beneficjentów jest inna od procedury wydawania decyzji w indywidualnej sprawie, określonej przez kpa. Przewidziany jest inny system odwoławczy, nie ma mowy o zawieszeniu czy wznowieniu postępowania. Nie ma także mowy o postępowaniu dowodowym w rozumieniu kpa. Ustawa o Centrum zawiera także regulację dotyczącą procedury odwoławczej od decyzji Dyrektora Centrum, która regulowana jest poza przepisami kpa. Termin, do którego zachowania obowiązany jest wnioskodawca, na wniesienie odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji Dyrektora Centrum. Decyzję w sprawie przyznania lub odmowy przyznania środków finansowych Komisja Odwoławcza wydaje w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia odwołania i wnioskodawcy przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego. Brak w ustawie o Centrum regulacji o stosowaniu przepisów kpa to zamierzone rozwiązanie legislacyjne. Zakładając racjonalność ustawodawcy stwierdzić należy, iż gdyby do postępowań w sprawie przyznania dofinansowania miałyby być stosowane wprost lub odpowiednio przepisy kpa, wynikałoby to z ustawy o Centrum. Należy bowiem zwrócić uwagę na fakt, że ustawy szczególne regulujące działalność innych od Centrum państwowych agencji wykonawczych odwołują się wprost do przepisów kpa lub do pojęcia decyzji administracyjnych. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy NCRB Centrum jest agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.), powołaną do realizacji zadań z zakresu polityki naukowej, naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa. Jak wynika z art. 18 ustawy o finansach publicznych agencja wykonawcza jest państwową osobą prawną tworzoną na podstawie odrębnej ustawy w celu realizacji zadań państwa. Realizuje więc czynności z zakresu administracji publicznej. Jednym z jej celów jest zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy NCBR finansowanie lub współfinansowanie badań naukowych i prac rozwojowych. Podmiotom wymienionym rodzajowo w art. 37 ustawy NCRB przysługuje prawo do ubiegania się o dofinansowanie projektów. Tak więc rozstrzygnięcia NRCB czy jej organów są rozstrzygnięciami dotyczącymi uprawnień wynikających z przepisów prawa. Z tych względów kompetencja sądów administracyjnych do, rozpoznawania skarg na rozstrzygnięcia Dyrektora NCBR wynika z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. 5.3. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę do rozstrzygnięć Dyrektora Centrum Badań i Rozwoju skutkujących pozbawieniem wnioskodawcy szans na udział w konkursach o jakim mowa w art. 36 i następnych ustawy NCBR należy stosować tryb odwoławczy o jakim mowa w art. 40 ust. 2 i 3 ustawy NCBR (w brzmieniu obowiązującym do 24 maja 2015 r.) z możliwością poddania rozstrzygnięć organu odwoławczego kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 40 ust. 4 ustawy NCRB, a wiec należy je uznać za rozstrzygnięcia, o jakich mowa w art. 3 ust. 2 pkt 4 p.p.s.a. Za taką wykładnią przemawia konstytucyjne prawo do sądu określone w art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku, gdy organ odrzuca wniosek, rozstrzygnięcie organu jest aktem dotyczącym uprawnienia wnioskodawcy wynikającego z przepisu prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Takie odrzucenie definitywnie pozbawia wnioskodawcę szans na udział w postępowaniu konkursowym, w stopniu nie mniejszym, niż niekorzystna decyzja, o jakiej mowa w art. 40 ust. 1 ustawy NCBR. To przepisy ustawy NCBR rodzą prawa podmiotów takich jak skarżąca do udziału w organizowanych przez NCBR konkursach mających na celu uzyskanie dofinansowania prac badawczo-rozwojowych ze środków publicznych. Pozbawienie podmiotu należącego do kręgu podmiotów uprawnionych do ubiegania się o środki publiczne przyznawane przez jednostkę państwową- agencję wykonawczą, na podstawie arbitralnego rozstrzygnięcia opartego na niejasno określonych przesłankach, bez prawa do poddania takiego rozstrzygnięcia kontroli sądowej, stanowiłoby nie tylko naruszenie wynikającego z art. 45 Konstytucji prawa do sądu, ale również naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego wynikającej z art. 2 Konstytucji RP. Tak interpretacja jest tym bardziej uzasadniona, że prawo do sądu przyznane jest wnioskodawcy wyraźnie w art. 40 ustawy NCBR w odniesieniu do decyzji opartych na merytorycznej ocenie. Również wspomniana nowelizacja art. 40 ustawy NCRB wskazuje na to, ze ustawodawca chciał wyraźnie wyrazić wolę, by nie tylko wszelkie rozstrzygnięcia pozbawiające uczestnika możliwości udziału w postępowaniu mogły być przedmiotem rozstrzygania przez sądy administracyjne, ale wszelkie naruszenia procedury konkursowej i inne naruszenia formalne. Wprawdzie ta nowelizacja weszła w życie już po wydaniu zaskarżonej informacji, jednak w ocenie Sądu stanowić może wskazówkę interpretacyjną wzmacniająca prokonstytucyjną wykładnię przepisu art. 40 ustawy NCBR. Należy przy tym zauważyć, że regulamin postępowania konkursowego tylko w rozdziale VII pkt 1 ppkt 1) wspomina o odrzuceniu wniosku, na które przysługuje prawo złożenia protestu. Nie ma jednak w regulaminie żadnych zapisów, a jakich przypadkach może nastąpić odrzucenie wniosku. W szczególności nie ma takich zapisów w powoływanych w piśmie z [...].10.2014 r. informacji o odrzuceniu wniosku postanowieniach ust. 3 i 4 rozdziału V Regulaminu. Również opisane w tym piśmie zarzut niedołączenie pełnomocnictwa jest niezasadny, skoro podpisujący był prezesem zarządu uprawnionym do jednoosobowej reprezentacji, zbędne wiec było udzielanie mu pełnomocnictwa. Z kolei powołany w zaskarżonym piśmie Dyrektora NCBR z 22.01.2015 r. pkt 1.6 załącznika 6 a do regulaminu wskazuje na konieczność załączenia do wniosku oświadczeń podpisanych przez osoby upoważnione do reprezentowania wnioskodawcy, który to warunek przecież został spełniony. Dyrektor NCBR nie rozważył w ogóle, co oznacza zapis w tym punkcie załącznika do regulaminu "umocowanie wynikające z powszechnie obowiązujących przepisów prawa". Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że rozdział V regulaminu określający procedurę konkursową warunkuje uznanie wniosku za skutecznie złożony dołączeniem oświadczeń o jakich mowa w załączniku nr 5, a nie odsyła w ogóle do załącznika nr 6 a. Załącznik 6 a określa tylko kryteria oceny wniosku. Uwzględniając wyżej przedstawiona prokonstytucyjną wykładnię przepisu art. 40 ustawy o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju należy przyjąć, że protest wniesiony na stanowisko NCBR o odrzuceniu wniosku skarżącej zawarte w piśmie z 3.10.2014 r., powinien podlegać procedurze odwoławczej takiej jak odwołanie od decyzji Dyrektora NCBR o odmowie przyznania środków finansowych określonej w art. 40 ustawy NCBR. Ponownie rozpoznając sprawę Narodowe Centrum Badań i Rozwoju będzie związane wykładnią prawa dokonaną przez sąd. Rozpatrzenie protestu musi zawierać rozważania dotyczące treści regulaminu konkursu, w szczególności określonych w nim podstaw do odrzucenia wniosku bez merytorycznej oceny. NCRB zastosowuje art. 40 w brzmieniu obecnie obowiązującym, gdyż ustawa zmieniająca w części zmieniającej ten przepis nie zawiera przepisów przejściowych takich jak art. 7 i 8 ustawy zmieniającej. Biorąc to wszystko pod uwagę na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a należało uchylić zaskarżoną informację Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z 22 stycznia 2015 r. O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 u.p.p.s.a. w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 Nr 461), gdyż strona skarżąca była reprezentowana przed Sądem przez adwokata.