V SA/Wa 1310/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia: - oddalić wniosek o przywrócenie terminu; Postanowieniem z dnia 25 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. D. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lipca 2009 r. z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi z uchybieniem terminu. W dniu 22 października 2009 r. S. D. wniósł samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, która w dniu 6 listopada 2009 r. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako niespełniająca wymogów formalnych, bowiem nie została sporządzona przez żaden z podmiotów do tego uprawnionych w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a. W toku dalszego postępowania skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 lutego 2010 r.). Następnie pismem z dnia 1 czerwca 2010 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia z dnia 25 września 2009 r. Jednocześnie pełnomocnik złożył skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uchylił je postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt II GZ 191/10. Postanowieniem z dnia 12 października 2010 r. sygn. akt II GSK 1143/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2009 r. wniesioną przez pełnomocnika skarżącego. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA zauważył m.in., że w skardze kasacyjnej z dnia 22 października 2009 r. sporządzonej przez skarżącego osobiście zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. NSA wskazał również, że okoliczności podniesione w tym wniosku mogą być przedmiotem rozważań Sądu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z literalnym brzmieniem cytowanego przepisu oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (Sygn. Akt GZ 139/04), chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. W ocenie Sądu, okoliczności wskazane we wniosku przez skarżącego – niezrozumienie pouczenia o terminie zapłaty wpisu oraz przejściowy brak środków na opłacenie wpisu – jako usprawiedliwiające opóźnienie w uiszczeniu wpisu od skargi, nie zasługują na uwzględnienie. We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący nie uprawdopodobnił więc okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Nie jest zwłaszcza taką okolicznością brak zrozumienia przez stronę treści pouczenia zamieszczonego w wezwaniu do uiszczenia wpisu, gdyż – jak wynika z akt sprawy – skarżący został prawidłowo pouczony o terminie dokonania powyższej czynności i o skutkach jej zaniedbania. Zatem, skarżący miał świadomość konsekwencji związanych z uchybieniem powyższemu terminowi. Mimo to, skarżący nie uiścił wpisu w ustawowym terminie z uwagi na przejściowy brak środków, zaniedbując tym samym swoje obowiązki procesowe. Nie zgłaszając też żądania o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie z wpisu, lecz oczekując na uzyskanie środków pozwalających na opłacenie wpisu, skarżący doprowadził do upływu, z własnej winy, terminu do jego uiszczenia. Zauważyć przy tym należy, że skarżący złożył do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże uczynił to dopiero w dniu 22 października 2009 r., czyli po upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.