V SA/Wa 1414/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... czerwca 2013 r., nr ... w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia w części zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych p o s t a n a w i a: zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1414/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Spółka"), reprezentowanej przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru - adwokata A. Z., na opisaną w komparycji decyzję w punkcie pierwszym uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... września 2012 r., w punkcie drugim umorzył postępowanie administracyjne, a w punkcie trzecim zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz Skarżącej kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zawartego w punkcie trzecim wyroku Sąd wskazał, że o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Powyższe rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego Spółka uczyniła przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej jako: "NSA"), żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie jego zmiany i zasądzenia od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 1237 zł. Po rozpoznaniu zażalenia Spółki, NSA postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II GZ 1256/16, uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie trzecim wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu NSA wskazał, że w sprawie wątpliwości może budzić wysokość wynagrodzenia (stawki minimalnej) należnego Stronie reprezentowanej przez adwokata, gdyż w dacie pierwszego wyrokowania przez WSA (8 kwietnia 2014 r.) stawka ta wynosiła 240 zł i znajdowała podstawę w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zaś w dacie drugiego wyrokowania przez WSA (8 września 2016 r.) stawka ta wynosiła 480 zł i znajdowała podstawę w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. W "nowym" rozporządzeniu prawodawca zawarł regulację przejściową, zgodnie z którą do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Sąd drugiej instancji podkreślił, że WSA nie wypowiedział się co do wykładni i stosowania § 21 cytowanego rozporządzenia, co powinien był uczynić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na koszty postępowania podlegające zwrotowi na obecnym etapie w niniejszej sprawie składają się: opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (dokument potwierdzający powyższy wydatek – k. 10 akt sądowych), wpis sądowy oraz dwie stawki minimalne należne Stronie reprezentowanej przez adwokata za dwukrotne rozpoznanie sprawy w I instancji. W odniesieniu do kwestii stawek minimalnych Sąd wskazuje, że w dacie pierwszego wyrokowania przez Sąd pierwszej instancji, czyli 8 kwietnia 2014 r. stawka ta wynosiła 240 zł i znajdowała podstawę w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. 2013 r., poz. 461). Według § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia dla adwokata stanowi § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powyższego rozporządzenia. W świetle powyższych przepisów koszty zastępstwa procesowego w pierwszej instancji do daty pierwszego wyrokowania wynoszą 240 zł. Z kolei w dacie drugiego wyrokowania przez Sąd pierwszej instancji, czyli 8 września 2016 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Rozporządzenie to weszło w życie 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z § 21 powyższego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w przedmiotowej sprawie również w dacie drugiego wyrokowania zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje poprzednio obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W świetle powyższych przepisów koszty zastępstwa procesowego w pierwszej instancji do daty drugiego wyrokowania wynoszą 240 zł. W przedmiotowej sprawie wpis sądowy wynosi 200 zł na mocy § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). W świetle powyższego, Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. 2013 r., poz. 461) i § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800)