V SA/Wa 1425/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący –sędzia WSA - Barbara Mleczko- Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. Spółki z o.o. w W. o uzupełnienie wyroku z 14 czerwca 2007 r. o sygn. V SA/Wa 1425/07 w sprawie ze skargi R. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług; postanawia: -uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 czerwca 2007 r. o sygn. akt VSA/Wa 1425/07 poprzez dodanie pkt 2 "zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz R. Spółki z o.o. w W. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego." Wyrokiem z 17 stycznia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1401/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. i w pozostałej części skargę oddalił. Jednocześnie WSA zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 400 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego. Wyrok WSA w Warszawie został zaskarżony przez skarżącą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w części oddalającej skargę tj. w zakresie podatku od towarów i usług. Wyrokiem z 8 marca 2007 r. sygn. akt I GSK 1035/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w pkt 2 sentencji (w zakresie, w którym WSA w Warszawie oddalił skargę), i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 370 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 czerwca 2007 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. w części uchylającej decyzję organu I instancji w zakresie podatku od towarów i usług. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 lipca 2007 r. Pismem procesowym nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 19 lipca 2007 r., skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o kosztach sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, iż NSA w szeregu wyroków jednoznacznie rozróżnia zakres sprawy administracyjnej będącej przedmiotem rozpatrywania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w rozumieniu materialnoprawnym (np. wyrok z 12 grudnia 2006 r. sygn. I GSK 472/06). W powołanym wyroku Sąd wskazał, iż "...przedmiotem rozstrzygnięcia były dwie odrębne sprawy w znaczeniu materialnoprawnym, tzn. celna i podatkowa". W związku z powyższym skarżąca podkreśliła, iż wyrokiem z 17 stycznia 2006 r. sygn. V SA/Wa 1401/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził tylko częściowy zwrot kosztów postępowania sądowego w związku z uchyleniem decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. w zakresie wartości celnej. Natomiast, skoro NSA wyrokiem z 8 marca 2007 r. sygn. akt I GSK 1035/06 przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie w zakresie podatku od towarów i usług, a WSA wyrokiem z 14 czerwca 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 1425/07 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w tym zakresie, to WSA powinien był również orzec o częściowym zwrocie kosztów sądowych. Postanowieniem z 7 września 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1425/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzupełnił wyrok z 14 czerwca 2007 r. poprzez dodanie pkt 2 o oddaleniu wniosku R. Spółki z o.o. w W. o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu uzupełnianego wyroku z 14 czerwca 2007 r. i stwierdził, że wniosek o zasądzenie kosztów jest bezzasadny, albowiem zasądzone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 1401/05 koszty postępowania sądowego są prawomocne. Naczelny Sąd Administracyjny nie uchylił bowiem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2006 r. w tym zakresie, ponieważ skarżąca o to nie wnosiła. Tym samym Sąd uznał, iż brak jest podstawy prawnej do ponownego orzekania w przedmiocie kosztów i zasądzania ich od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz skarżącej. W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu z 21 września 2007 r., skarżąca zarzuciła naruszenie art. 200 w zw. z art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a., i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu strona skarżąca podtrzymała swojej stanowisko w sprawie. Stwierdziła, że skoro Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 marca 2007 r. sygn. akt I GSK 1035/06 uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej pkt 2 sentencji, tj. w zakresie podatku od towarów i usług, i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, a WSA wyrokiem z 14 czerwca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1425/07 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w tej części, to jednocześnie powinien był orzec o częściowym zwrocie kosztów sądowych, tak jak to uczynił w wyroku z 17 stycznia 2006 r. Postanowieniem z 6 listopada 2007 r. sygn. akt I GZ 224/07 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek R. Spółki z o.o. w W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 czerwca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1425/07 o orzeczenie o kosztach postępowania do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu stwierdził, że istotne znaczenie dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia o kosztach postępowania ma ustalenie zakresu sprawy administracyjnej skontrolowanej przez Sąd I instancji. Wskazał, iż w sprawie nie powinno budzić wątpliwości, że przedmiotem rozstrzygnięcia organu odwoławczego były dwie odrębne sprawy w znaczeniu materialnoprawnym, tzn. sprawa celna, której przedmiotem było uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i korekta wartości celnej sprowadzonego towaru oraz sprawa podatkowa, której przedmiotem było określenie kwoty podatku od towarów i usług. NSA zaznaczył, iż w wyroku z 17 stycznia 2006 r. Sąd I instancji zasądził zwrot kosztów postępowania tylko w sprawie celnej z uwagi na uchylenie w pkt 1 sentencji zaskarżonej decyzji w zakresie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i korekty wartości celnej towaru. Zasądzona przez Sąd I instancji część kosztów postępowania nie obejmowała kosztów postępowania w sprawie podatkowej dotyczącej określenia kwoty podatku od towarów i usług, gdyż skargę dotyczącą tej sprawy Sąd oddalił w pkt 2 sentencji, a zatem z uwagi na treść art. 200 p.p.s.a. nie mógł orzekać o zwrocie kosztów postępowania w tej sprawie. W konsekwencji uchylenia przez NSA zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w pkt 2 została otwarta i wymagała rozstrzygnięcia kwestia zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw w sprawie podatkowej. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił stanowiska Sądu I instancji i uznał, iż skarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 200 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznawaniu wniosku skarżącej o uzupełnienie wyroku z 14 czerwca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 1425/07 o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania przysługujących skarżącej od organu, NSA zalecił ustalić wartość przedmiotu sprawy podatkowej i zasądzić koszty postępowania niezbędne do celowego dochodzenia praw w tej sprawie. Rozpoznając ponownie wniosek skarżącej o uzupełnienie wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Orzekając ponownie w zakresie kosztów postępowania sądowego w sprawie i kierując się wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartymi w postanowieniu z 6 listopada 2007 r., Sąd przede wszystkim zauważa, iż przedmiotem rozpoznawanej skargi były dwie odrębne sprawy, tj. sprawa celna oraz sprawa podatkowa. Z uwagi na wyrok NSA z 8 marca 2007 r. sygn. akt I GSK 1035/06, do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji przekazana została tylko sprawa podatkowa i w tym tylko zakresie Sąd orzekał w dniu 14 czerwca 2007 r. Postępując zgodnie z wytycznymi NSA, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 czerwca 2007 r. uwzględnił skargę w tej części, a wobec tego zobowiązany był też orzec o kosztach postępowania na podstawie art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z wymienionym przepisem w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Dlatego też Sąd uznał, iż wyrok z 14 czerwca 2007 r. winien być uzupełniony poprzez zasądzenie kosztów od organu na rzecz strony skarżącej w części dotyczącej sprawy podatkowej, tj. w kwocie 340 zł. Ustalając wysokość zasądzonych kosztów Sąd kierował się tym, iż w sprawie pomimo, że skarga dotyczyła dwóch odrębnych spraw, został pobrany tylko wpis stały w kwocie 500 zł od skargi w części dotyczącej sprawy celnej. Natomiast wpis stosunkowy (albowiem taki w sprawie występował ze względu na różnice w podatku od towarów i usług), od skargi dotyczącej podatków, nie został pobrany. Zatem jedyne koszty postępowania jakie strona w tej sprawie poniosła to 740 zł, w tym 500 zł opłaty sądowej oraz 240 zł tytułem opłaty za czynności profesjonalnego pełnomocnika (ustalone stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)). Wobec zaś zasądzenia na rzecz strony skarżącej w wyroku z 17 stycznia 2006 r. kwoty 400 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania sądowego przysługujących w związku z uwzględnieniem skargi w zakresie dotyczącym sprawy celnej, zdaniem Sądu w sprawie podatkowej zwrotowi powinna podlegać kwota 340 zł. Z wymienionych powodów, mając na uwadze tak postanowienie NSA z 6 listopada 2007 r., jak również treść art. 200 p.p.s.a. oraz wysokość poniesionych w sprawie przez skarżącą kosztów sądowych oraz zasądzonych w wyroku Sądu I instancji z 17 stycznia 2006 r., na podstawie art. 157 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.