V SA/Wa 1437/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D.K. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... lipca 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego D. K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 442,80 (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu oraz 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem 23% podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 1966/13, zwolniono skarżącego W. S. od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego radcę prawnego. Pismem z 30 października 2013 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego D. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Na rozprawie przed tut. Sądem, która odbyła się 18 lutego 2014 r., pełnomocnik skarżącego z urzędu wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 18 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie) w punkcie 1 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], a w punkcie 2 zasądził na rzecz radcy prawnego D. K. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (w tym 240 zł tytułem wynagrodzenia, a 55,20 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług). Powyższe orzeczenie organ – Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżył w całości skargą kasacyjną. Na rozprawie kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się 4 marca 2016 r., pełnomocnik skarżącego z urzędu wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, które nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Wyrokiem z 4 marca 2016 r. (sygn. akt II GSK 1511/14) Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 1 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, a w punkcie 2 odstąpił od zasądzenia w całości kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. Po zwrocie akt z Naczelnego Sądu Administracyjnego niniejsza sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt V SA/Wa 1437/16 i skierowana na rozprawę. Wyrokiem z dnia 23 września 2016 r., po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, Sąd oddalił skargę. Powyższe orzeczenie jest prawomocne od 10 listopada 2016 r. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu - Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 (dalej: rozporządzenie). W myśl § 22 rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało zakończone w dniu 23 września 2016 r. wyrokiem oddalającym skargę, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (sygn. akt V SA/Wa 1437/16), a zatem przed dniem wejścia w życie rozporządzenia. Dlatego – stosownie do treści § 22 rozporządzenia – akt ten znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie w zakresie zasad przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu, ponieważ w dacie wejścia w życie rozporządzenia (tj. 2 listopada 2016 r.) niniejsza sprawa była już zakończona (od 23 września 2016 r.). Zgodnie z § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Radca prawny D. K. reprezentowała skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji (w ramach sprawy o sygn. akt V SA/Wa 1966/13) oraz w drugiej instancji (w ramach postępowania kasacyjnego). Pełnomocnik z urzędu stawiła się na rozprawę przed WSA w Warszawie w dniu 18 lutego 2014 r. oraz na rozprawę kasacyjną. Niniejsza sprawa mieści się w kategorii tych innych spraw, o których mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, gdyż jej przedmiotem jest odmowa umorzenia postępowania egzekucyjnego. Pełnomocnik z urzędu reprezentowała skarżącego przed Sądem pierwszej instancji, za co wynagrodzenie – w myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia - wynosi 240 zł. Natomiast w zakresie postępowania przed Sądem drugiej instancji pełnomocnik skarżącego stawiła się na rozprawę kasacyjną, za którą to czynność należy się wynagrodzenie w wysokości 120 zł, stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia. Zatem łączne wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego z urzędu zamyka się w kwocie 360 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 23 %, czyli o kwotę 82,80 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.